مجیک: د گدرینگ و ایمپریال سِتلِرز هر دو از مکانیزم درفت کارت استفاده میکنند، اما تجربهای کاملاً متفاوت ارائه میدهند. مجیک یک بازی کارتی کلکسیونی (CCG) است که هسته اصلی آن مسابقهای سریع و نفسگیر بین دو جادوگر است. بازی با ۲۰ دقیقه زمان برای هر دور، ضرباهنگی تند دارد و هر تصمیم در لحظه میتواند نتیجه را عوض کند. در مقابل، ایمپریال سِتلِرز یک بازی رومیزی با تم تمدنسازی است که ۴۵ تا ۹۰ دقیقه طول میکشد. اینجا خبری از نبردهای لحظهای نیست؛ شما یک امپراتوری میسازید، قرارداد میبندید و در پایان بازی امتیاز جمع میکنید.
از نظر مخاطب، مجیک برای بازیکنانی طراحی شده که عاشق رقابت مستقیم، بلوف زدن و ساختن دستههای شخصیسازی شده هستند. پیچیدگی بالای آن (۳.۲۸) و نیاز به دانش عمیق از هزاران کارت، آن را به بازیای حرفهای تبدیل کرده. ایمپریال سِتلِرز با سختی ۲.۷۸، گزینهای در دسترستر برای گروههایی است که میخواهند بدون فشار رقابت سنگین، یک بعدازظهر را با استراتژی و برنامهریزی بگذرانند. هر دو بازی درفت بسته دارند، اما در مجیک این درفت بخشی از فرایند ساخت دسته قبل از بازی است، درحالی که در ایمپریال سِتلِرز درون خود بازی و برای انتخاب کارتهای دور جاری انجام میشود.
حس و حال این دو بازی کاملاً متفاوت است. مجیک مثل یک دوئل شمشیرزنی است: سریع، تهاجمی و پر از غافلگیری. حرکات بلوفآمیز و شرطبندیهای روانی بخش جداییناپذیر آن هستند. ایمپریال سِتلِرز更像 یک بازی مدیریت منابع آرام و حسابشده، جایی که با قراردادها و امتیازات پایان بازی، پیروزی تدریجی شکل میگیرد. اگر به دنبال هیجان آنی و رقابت تنگاتنگ هستید، مجیک انتخاب شماست. اگر ساختن یک تمدن و لذت بردن از رشد تدریجی را ترجیح میدهید، ایمپریال سِتلِرز گزینه بهتری است.
