لورنزو توچی سورنتینو

لورنزو توچی سورنتینو یکی از طراحان خلاق و پرکار ایتالیایی است که با بازی‌های شاد و پرجنب‌وجوش خود در دنیای بردگیم‌ها شناخته می‌شود. او بیشتر با بازی‌های فیمحور و پر از تعامل گروهی شهرت دارد و سبک طراحی‌اش اغلب ترکیبی از شانس، استراتژی و طنز است. لورنزو در شهر رم به دنیا آمد و از جوانی به بازی‌های رومیزی علاقه داشت، اما مسیر حرفه‌ای خود را ابتدا در حوزه فناوری اطلاعات آغاز کرد. او پس از سال‌ها کار در این حوزه، تصمیم گرفت علاقه خود را به بازی‌سازی دنبال کند و اولین بازی خود را با نام هورس فیور Horse Fever به بازار عرضه کرد. این بازی که درباره شرط‌بندی روی اسب‌ها بود، با استقبال خوبی روبرو شد و راه را برای آثار بعدی او هموار کرد.

موفقیت بزرگ بعدی لورنزو با بازی استیم پارک Steam Park رقم خورد؛ بازی‌ای درباره ساخت و مدیریت یک پارک تفریحی بخارپز که با هنرنمایی هنرمندانی چون آوریل لی همراه شد. این بازی به دلیل مکانیک‌های جذاب و فضای شاد خود، نامزد دریافت اشپیل دس یارس- بازی سال آلمان شد و در لیست توصیه‌شده بازی توصیه‌شده‌ی اشپیل دس یارس قرار گرفت. استیم پارک Steam Park توانست توجه مخاطبان جهانی را به سبک طراحی لورنزو جلب کند و او را به یکی از چهره‌های مطرح در صحنه بین‌المللی تبدیل نماید.

یکی دیگر از آثار شاخص لورنزو، بازی دانجن فایتر Dungeon Fighter است که با همکاری طراحانی چون Alessandro Palumbo و آندره‌آ کیاروزیو ساخته شد. این بازی یک dungeon crawler طنزآمیز است که در آن بازیکنان با پرتاب تاس به هیولاها حمله می‌کنند. فضای بامزه و مکانیک‌های غیرمعمول آن باعث شد بازی در میان خانواده‌ها و گروه‌های دوستانه محبوب شود. دانجن فایتر Dungeon Fighter همچنین جوایز متعددی از جمله برنده جایزه بهترین بازی سال در برخی کشورها شد.

لورنزو در ادامه مسیر خود، بازی یونیکورن فِوِر Unicorn Fever را منتشر کرد که دنباله‌ای بر هورس فیور Horse Fever محسوب می‌شود. این بار موضوع به اسب‌های شاخدار و شرط‌بندی روی آنها تغییر یافته است. یونیکورن فِوِر Unicorn Fever با همان روحیه شاد و تعامل بالای بازی اول، اما با پیچیدگی‌های جدید، طرفداران زیادی پیدا کرد. او همچنین بازی نوزده شصت و نه 1969 را با الهام از سفر به ماه طراحی کرد که ترکیبی از استراتژی و شانس است.

سبک طراحی لورنزو توچی سورنتینو مبتنی بر ایجاد لحظات خنده‌دار و رقابت دوستانه است. او معتقد است بازی‌ها باید برای همه قابل دسترس باشند و اغلب از مکانیک‌های ساده اما عمیق استفاده می‌کند. لورنزو در مصاحبه‌ای گفته: "یک بازی خوب باید در عرض پنج دقیقه یاد گرفته شود و تا سال‌ها سرگرم‌کننده باقی بماند." او تاکنون با ناشران بین‌المللی مانند دِویر و Horrible Games همکاری داشته و بازی‌هایش به چندین زبان ترجمه شده است. لورنزو همچنان در ایتالیا زندگی می‌کند و به طراحی بازی‌های جدید مشغول است.