آموزش بازی فراستپانک: بازی رومیزی

تختهی اصلی شهر، ۴ تختهی بازیکن، مهرههای کارگر (چند رنگ)، مهرههای امید و نارضایتی، کارتهای داستان (حدود ۱۲ عدد)، کارتهای رویداد (حدود ۲۰ عدد)، کارتهای قانون (حدود ۳۰ عدد)، کارتهای فناوری (حدود ۲۰ عدد)، توکنهای منابع (زغال، غذا، مواد اولیه، قطعات)، توکنهای ساختمان، نشانهی رهبری، و دفترچهی راهنما.

تختهی اصلی را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک تختهی شهر، ۳ کارگر (یا طبق سناریو)، و مهرههای امید و نارضایتی برمیدارد. کارتهای داستان، رویداد، قانون و فناوری را جدا کرده و هر کدام را به صورت دسته روی میز بگذارید. طبق سناریوی انتخابی، منابع اولیه و ساختمانهای شروع را روی تخته قرار دهید. سپس اولین کارت رویداد را رو کنید (بعد از انتخاب سناریو).

1. آمادهسازی اولیه: تختهی بازی را وسط میز بگذارید. هر بازیکن یک صفحهی شهر، مهرههای کارگر، مهرهی امید و مهرهی نارضایتی برمیدارد. کارتهای داستان، رویداد، قانون و فناوری را به تفکیک جدا کنید. تعداد کارتهای داستان به تعداد دورهای بازی (معمولاً ۷ دور) بستگی دارد. کارتهای رویداد را بهعنوان دستهی رویداد، کارتهای قانون را بهعنوان دستهی قانون و کارتهای فناوری را بهعنوان دستهی فناوری بچینید. سپس طبق سناریوی انتخابی، منابع اولیه و ساختمانهای شروع را روی تخته قرار دهید.

2. ساختار دور و فازها: هر دور از بازی به چند فاز تقسیم میشود: فاز رویداد، فاز برنامهریزی، فاز اجرا، فاز پایان دور. ابتدا کارت رویداد بالای دسته را رو کنید و اثر آن را اعمال کنید. سپس در فاز برنامهریزی، بازیکنان به صورت مخفیانه کارتهای قانون و فناوری را از دست خود انتخاب میکنند و رو به پایین جلوی خود میگذارند. در فاز اجرا، به ترتیب نوبت (که روی تخته مشخص شده) کارتها را رو کرده و اثرات آنها را اجرا میکنند. در فاز پایان دور، امید و نارضایتی بررسی میشود و اگر شرایط برد یا باخت رخ دهد، بازی تمام میشود.

3. فاز رویداد: در ابتدای هر دور، کارت بالای دستهی رویداد را رو کنید. این کارتها معمولاً یک رویداد فوری (مثل طوفان شدید یا کشف منبع) و یک تغییر در وضعیت (مثلاً افزایش نارضایتی) دارند. اثر رویداد را کامل اجرا کنید. اگر کارت رویداد دارای گزینهی انتخاب است، بازیکن فعال (بازیکنی که نشانهی رهبری را دارد) تصمیم میگیرد، مگر اینکه روی کارت طور دیگری ذکر شده باشد. مثال: کارت رویداد «یخبندان» را میکشید؛ بلافاصله یک واحد زغال از منبع کلی کم کنید و دمای شهر یک پله پایین میآید.

4. فاز برنامهریزی: در این فاز، هر بازیکن از دست خود (که شامل کارتهای قانون و فناوری است) یک کارت قانون و یک کارت فناوری انتخاب میکند و رو به پایین جلوی خود میگذارد. کارتهای قانون معمولاً به شما اجازه میدهند قوانین جدیدی وضع کنید (مثل افزایش سهمیه غذا) که میتواند امید یا نارضایتی را تغییر دهد. کارتهای فناوری به شما اجازه میدهند ساختمانهای جدید یا ارتقاها را فعال کنید. توجه کنید که برخی کارتها نیاز به پیشنیاز دارند؛ اگر پیشنیاز را ندارید، نمیتوانید آن را انتخاب کنید. بازیکن فعال ابتدا انتخاب میکند و سپس بقیه به ترتیب نوبت.

5. فاز اجرا - کارگرگذاری: پس از رو کردن کارتها، نوبت به اجرای اقدامات میرسد. هر بازیکن به نوبت، کارگران خود را روی مکانهای مختلف تختهی شهر (مثل معدن زغال، گلخانه، بیمارستان) قرار میدهد تا منابع تولید کند یا اقدامات خاص انجام دهد. هر مکان تعداد محدودی جایگاه دارد؛ مثلاً معدن زغال فقط ۲ جایگاه دارد. اگر جایگاهی پر باشد، نمیتوانید آنجا کارگر بگذارید. مثال: شما ۳ کارگر دارید؛ یکی را روی معدن زغال میگذارید تا ۲ زغال بگیرید، یکی را روی گلخانه تا ۱ غذا، و سومی را به بیمارستان میفرستید تا یک شهروند بیمار را درمان کند.

6. مدیریت منابع و امید/نارضایتی: منابع اصلی شامل زغال (برای گرمایش)، غذا، مواد اولیه و قطعات هستند. در پایان هر دور، باید به اندازهی نیاز شهر سوخت مصرف کنید؛ اگر سوخت کافی نباشد، دما پایین میآید و تلفات رخ میدهد. امید و نارضایتی دو شاخص کلیدی هستند. اگر امید به صفر برسد یا نارضایتی به حداکثر برسد، بازی را میبازید. برخی کارتها و رویدادها این شاخصها را تغییر میدهند. مثال: اگر قانون «سهمیهی سختگیرانه» را تصویب کنید، نارضایتی ۱ واحد زیاد میشود اما غذای کمتری مصرف میشود.

7. قوانین و فناوریها: کارتهای قانون به شما اجازه میدهند قوانین جدیدی تصویب کنید که تا پایان بازی فعال میمانند. هر قانون دو طرف دارد: یک طرف سختگیرانه (مثل «ساعت کار طولانی») و یک طرف ملایم (مثل «ساعت کار کوتاه»). انتخاب هر طرف اثرات متفاوتی بر امید، نارضایتی و منابع دارد. کارتهای فناوری نیز ارتقاهای دائمی هستند؛ مثلاً فناوری «موتور بخار پیشرفته» تولید زغال را ۱ واحد افزایش میدهد. برای استفاده از فناوری، باید آن را بسازید (هزینه از منابع شما کم میشود) و سپس فعالش کنید.

8. پایان دور و بررسی وضعیت: بعد از اینکه همهی بازیکنان نوبت خود را انجام دادند، فاز پایان دور آغاز میشود. ابتدا دمای شهر را بررسی کنید؛ اگر سوخت کافی مصرف نشده باشد، دما یک پله کاهش مییابد. سپس نیازهای غذایی شهروندان را برآورده کنید؛ اگر غذا کم باشد، نارضایتی افزایش مییابد. در نهایت، کارگران را از مکانها بردارید و کارتهای رویداد مصرفشده را دور بریزید. اگر امید یا نارضایتی به حد بحرانی برسد، بازی بلافاصله تمام میشود. در غیر این صورت، دور بعدی با فاز رویداد شروع میشود.

9. شرایط برد و باخت: بازی معمولاً ۷ دور طول میکشد. در پایان دور هفتم، اگر شهر شما زنده مانده باشد (امید بالای صفر و نارضایتی زیر حداکثر)، برنده میشوید. اما در برخی سناریوها، اهداف خاصی برای برد وجود دارد (مثلاً ساخت یک ساختمان خاص یا رسیدن به تعداد مشخصی شهروند). اگر در هر زمانی امید به صفر برسد یا نارضایتی به حداکثر برسد، فوراً بازنده میشوید. در حالت تکنفره، شما تنها بازیکن هستید و باید در برابر طوفانهای فزاینده مقاومت کنید.

قوانین مرجع:
- امید: مقدار اولیه بسته به سناریو (معمولاً ۵). اگر به ۰ برسد، باخت فوری.
- نارضایتی: مقدار اولیه بسته به سناریو (معمولاً ۰). اگر به حداکثر (معمولاً ۸) برسد، باخت فوری.
- منابع: زغال، غذا، مواد اولیه، قطعات. تولید و مصرف دقیق در کارتها و تخته مشخص شده.
- دما: در پایان هر دور اگر سوخت کافی نباشد، دما ۱ پله کاهش مییابد. دمای پایینتر نیاز به سوخت بیشتری دارد.
- کارگران: هر بازیکن تعداد محدودی کارگر دارد (معمولاً ۳-۴). کارگران در هر دور میتوانند در مکانهای مختلف استفاده شوند، اما هر مکان حداکثر ظرفیت مشخصی دارد.
- کارتهای قانون: دو طرف دارند (سختگیرانه/ملایم). انتخاب یک طرف دائمی است و قابل تغییر نیست.
- کارتهای فناوری: برای فعالسازی باید هزینه بپردازید و گاهی پیشنیاز دارند.
- رویدادها: در ابتدای هر دور یک کارت رویداد رو میشود. اثرات ممکن است دائمی یا موقتی باشند.
- حالت تکنفره: قوانین خاصی برای طوفان و مدیریت منابع دارد (به دفترچه مراجعه کنید).
- استثناها: برخی کارتها «فوراً» اجرا میشوند و برخی «در پایان دور». به متن کارت دقت کنید.