سکرت هیتلر و مونیکرز هر دو در دسته بازیهای مهمانی و گروهی قرار میگیرند، اما از نظر روحیه و مکانیزم تفاوت بنیادین دارند. سکرت هیتلر یک بازی استنتاج اجتماعی و نقشهای پنهان است که در آن بازیکنان به دو گروه لیبرالها و فاشیستها تقسیم میشوند. هدف فاشیستها خرابکاری در تصویب قوانین و رسیدن به پیروزی است، در حالی که لیبرالها باید با بلوف و تحلیل رفتار دیگران هویت واقعی فاشیستها را کشف کنند. این بازی نیازمند ذهن تحلیلی، توانایی دروغ گفتن قانعکننده و شک دائمی به همه است.
در مقابل، مونیکرز یک بازی کاملاً متفاوت و مبتنی بر ادا و اجرا و حدس کلمات است. در این بازی یک تیم از بازیکنان سعی میکنند با استفاده از حرکات، توضیحات یا حتی تککلمهای، دیگران را به حدس زدن یک شخصیت یا مفهوم خاص وادار کنند. خبری از خیانت و نقشهای پنهان نیست؛ همه در یک تیم هستند و هدف صرفاً خنده و سرگرمی گروهی است. سادگی مونیکرز (سختی ۱.۰۹) آن را برای هر جمعی مناسب میکند، در حالی که سکرت هیتلر (سختی ۱.۷۴) برای گروههایی که به چالشهای ذهنی و فریبکاری علاقه دارند جذابتر است.
مخاطب هدف این دو بازی نیز متفاوت است. سکرت هیتلر برای گروههای ۵ تا ۱۰ نفره طراحی شده و معمولاً با حذف بازیکن همراه است، یعنی ممکن است کسی زودتر از بقیه از دور خارج شود و نظارهگر باشد. این ویژگی برای برخی ناخوشایند است. اما مونیکرز با محدوده ۴ تا ۱۶ بازیکن و بدون حذف، فضایی کاملاً مشارکتی و شاد دارد که همه تا پایان درگیر میمانند. اگر به دنبال یک شب پرتنش و پر از توطئه هستید، سکرت هیتلر انتخاب بهتری است؛ اما اگر خنده و لحظات بامزه دستهجمعی میخواهید، مونیکرز گزینهای بینظیر است.
