آئونز اند و ایونز اند: لجسی هر دو در قلب خود یک بازی مشارکتی دکبیلدینگ علیه موجودات بزرگ (نامدارها) هستند، اما تفاوت اصلی در ساختار روایی و نحوه پیشرفت بازی نهفته است. نسخه اصلی آئونز اند یک بازی مستقل و کاملاً قابل تکرار است: شما یک سناریو را انتخاب میکنید، با یک نامدار مبارزه میکنید و بعد از تمام شدن بازی، همه چیز ریست میشود. در مقابل، لجسی یک بازی کمپینی و میراثی (Legacy) است. یعنی تصمیمات شما در هر جلسه دائماً روی جلسات بعدی تأثیر میگذارد: کارتها پاره میشوند، برچسب روی تختهها زده میشود و شخصیتهای شما تکامل پیدا میکنند.
از نظر گیمپلی، هر دو بازی از سیستم منحصربهفرد «بدون بردن دسته» (No Shuffling) استفاده میکنند که در آن کارتهای خریداری شده مستقیماً به دست شما میآیند، اما لجسی لایههای بیشتری از پیچیدگی اضافه کرده است. در لجسی شما با قوانین جدیدی مثل «شکافهای زمانی» (Breach) که میتوانند بسته یا تغییر کنند و همچنین تواناییهای دائمی برای قهرمانان مواجه میشوید. حس و حال بازی در لجسی بسیار حماسیتر و شخصیتر است چون شما شاهد رشد شخصیتهایتان در طول یک داستان خطی هستید، در حالی که نسخه اصلی بیشتر شبیه یک مبارزهی تاکتیکی در یک روز خاص است.
مخاطب هدف این دو بازی کمی متفاوت است. نسخه اصلی آئونز اند برای کسانی که عاشق دکبیلدینگ مشارکتی با قابلیت تکرار بالا و تنظیمات مختلف (مقابل نامدارها و بازارهای مختلف) هستند، عالی است. اما لجسی برای گروههایی طراحی شده که یک کمپین ۱۲ تا ۱۵ جلسهای را با هم تجربه میکنند و از تغییر دائمی بازی لذت میبرند. اگر تازهکار هستید و میخواهید طعم آئونز اند را بچشید، نسخه اصلی انتخاب بهتری است. اما اگر گروه منظمی دارید و عاشق داستانسرایی و پیشرفت شخصیتها هستید، لجسی تجربهای فراموشنشدنی ارائه میدهد.
در نهایت، تفاوت در مدت زمان و عمق استراتژیک هم قابل توجه است. لجسی به خاطر ماهیت کمپینی و قوانین اضافه، جلسات طولانیتری دارد (گاهی تا ۹۰ دقیقه) و تصمیمات در آن سنگینتر هستند چون روی آینده بازی تأثیر میگذارند. نسخه اصلی در ۶۰ دقیقه جمع میشود و بیشتر روی تاکتیک لحظهای و بهینهسازی دسته در یک بازی واحد تمرکز دارد. هر دو بازی از نظر سختی در سطح مشابهی هستند (حدود ۲.۸)، اما لجسی به دلیل یادگیری تدریجی قوانین جدید در طول کمپین، برای تازهواردها ممکن است روانتر باشد.
