کرادفاندینگ یا تأمین مالی جمعی، مخصوصاً از طریق پلتفرمهایی مثل کیکاستارتر، به بخش جداییناپذیر صنعت بردگیم تبدیل شده. در این مدل، یک ناشر یا طراح، ایده و نمونه اولیه بازی خود را در معرض دید عموم قرار میدهد و از علاقهمندان میخواهد که با پیشخرید بازی، هزینه تولید آن را تأمین کنند. اگر پروژه ظرف مدت مشخصی به هدف مالی خود برسد، کمپین موفق میشود و مبلغ از حساب حامیان برداشت شده و صرف تولید انبوه میشود. در غیر این صورت، پروژه لغو میشود و کسی پولی پرداخت نمیکند.
این روش مزایای زیادی برای سازندگان دارد: از بین بردن ریسک سرمایهگذاری اولیه، سنجش میزان استقبال بازار قبل از تولید، و ایجاد یک جامعه هوادار که در مورد بازی تبلیغ میکند. برای حامیان هم جذاب است چون میتوانند بازیهایی را که شاید هرگز در فروشگاهها نبینند، با تخفیف و گاهی با محتوای انحصاری (مثل مینیاتورهای اضافی یا جعبه لوکس) دریافت کنند. نمونههای مشهوری از این مسیر بیرون آمدهاند مثل *Gloomhaven*، *Scythe* و *Frosthaven* که ابتدا به عنوان کمپینهای کیکاستارتر شروع شدند و بعد به غولهای صنعت تبدیل شدند.
اما چالشهایی هم دارد: گاهی پروژهها با تأخیر زیاد تحویل میشوند، کیفیت نهایی با نمونه اولیه تفاوت دارد، یا حتی در موارد نادر، کل پروژه ناتمام میماند. به همین خاطر، حامیان باتجربه معمولاً قبل از حمایت، سابقه ناشر، جزئیات تدارکات و نمونههای قبلی را بررسی میکنند. با این حال، کرادفاندینگ دروازهای است برای دیدن خلاقانهترین و جسورانهترین ایدههای دنیای بردگیم که در مدل سنتی نشر ریسک تولیدشان خیلی بالا بود.