آموزش بازی هو دید ایت

دسته کارت نقش (شامل قاتل، کارآگاه، بی‌گناه)، کارت‌های سناریو، دفترچه راهنما. تعداد دقیق کارت‌ها بسته به نسخه متفاوت است.

همه‌ی بازیکنان دور میز می‌نشینند. کارت‌های نقش به تعداد بازیکنان بر اساس قوانین (معمولاً ۱ قاتل، ۱ کارآگاه، بقیه بی‌گناه) مخلوط و به هر بازیکن یک کارت داده می‌شود. هر بازیکن کارت خود را مخفی نگاه می‌دارد. میزبان مشخص می‌شود و کارت‌های سناریو در دسترس قرار می‌گیرد. بازی با اولین سناریو شروع می‌شود.

1. آماده‌سازی اولیه: همه‌ی بازیکنان دور یک میز می‌نشینند و یک دسته کارت نقش (به تعداد بازیکنان) به‌طور مساوی تقسیم می‌شود. هر بازیکن کارت خود را مخفی نگاه می‌دارد و به بقیه نشان نمی‌دهد. یک بازیکن به‌عنوان «میزبان» انتخاب می‌شود که وظیفه‌ی اداره‌ی بازی و جمع‌آوری رای‌ها را بر عهده دارد. میزبان می‌تواند یکی از بازیکنان باشد یا یک نفر خارج از بازی.

2. شناخت نقش‌ها: در این بازی سه نقش اصلی وجود دارد: قاتل (که باید مخفی بماند)، کارآگاه (که می‌تواند هر دور یک بار از بازیکنی سوال بپرسد و پاسخ درست را بفهمد)، و بی‌گناهان (که باید با پرسش‌های هوشمندانه قاتل را شناسایی کنند). تعداد دقیق هر نقش به تعداد بازیکنان بستگی دارد؛ مثلاً در یک بازی ۶ نفره، معمولاً ۱ قاتل، ۱ کارآگاه و ۴ بی‌گناه وجود دارد. اگر مطمئن نیستید، به راهنمای بازی مراجعه کنید.

3. شروع دور اول: بازی در چند دور انجام می‌شود. در هر دور، یک بازیکن به‌عنوان «شاکی» معرفی می‌شود که یک سناریو (مثل «قهوه مسموم شد») را می‌خواند و سپس همه‌ی بازیکنان به نوبت یک سوال از یکدیگر می‌پرسند. مثلاً فرض کن علی از مریم می‌پرسد: «وقتی قهوه سرو شد، کجا بودی؟» مریم باید صادقانه پاسخ دهد، مگر اینکه قاتل باشد و بخواهد دروغ بگوید.

4. پرسش و پاسخ: هر بازیکن در نوبت خود می‌تواند از هر بازیکن دیگری یک سوال بپرسد. سوالات باید مرتبط با سناریو باشند (مثلاً مکان، زمان، یا کارهای انجام‌شده). پاسخ‌دهنده باید طوری پاسخ دهد که اطلاعات واقعی را فاش کند، اما اگر قاتل است، مجاز است دروغ بگوید. کارآگاه نیز یک بار در هر دور می‌تواند از میزبان بپرسد که آیا یک بازیکن خاص قاتل است یا نه؛ میزبان باید پاسخ درست بدهد (بله یا خیر).

5. اتهام‌زنی: بعد از چند نوبت پرسش و پاسخ (معمولاً بعد از اینکه همه حداقل یک بار سوال پرسیدند)، بازیکنان می‌توانند علیه یکدیگر اتهام بزنند. برای اتهام‌زنی، بازیکن باید بگوید: «من فکر می‌کنم [اسم بازیکن] قاتل است.» سپس همه‌ی بازیکنان به اتهام رأی می‌دهند (موافق یا مخالف). اگر اکثریت موافق باشند، آن بازیکن از بازی حذف می‌شود و کارت نقشش رو می‌شود.

6. نقش قاتل: اگر قاتل حذف شود، بازی بلافاصله پایان می‌یابد و بی‌گناهان برنده می‌شوند. اگر یک بی‌گناه حذف شود، بازی ادامه می‌یابد و قاتل یک قدم به پیروزی نزدیک‌تر می‌شود. قاتل می‌تواند در طول بازی دروغ بگوید و سعی کند دیگران را گمراه کند. همچنین اگر قاتل تا پایان بازی (بعد از حذف همه‌ی بی‌گناهان) زنده بماند، برنده است.

7. پایان بازی: بازی در دو حالت پایان می‌یابد: یا قاتل شناسایی و حذف می‌شود (بی‌گناهان برنده‌اند)، یا تعداد بی‌گناهان به اندازه‌ی قاتل‌ها (یا کمتر) برسد (قاتل برنده است). مثلاً در بازی ۶ نفره با ۱ قاتل، اگر ۴ بی‌گناه حذف شوند، قاتل برنده است. پس از پایان، کارت‌ها فاش می‌شوند و بازیکنان می‌توانند بحث کنند که چه کسی درست حدس زده است.

هر بازیکن فقط یک کارت نقش دارد و نباید آن را فاش کند. قاتل همیشه می‌تواند دروغ بگوید، اما سایر بازیکنان باید حقیقت را بگویند. کارآگاه فقط یک بار در هر دور می‌تواند سوال بپرسد و پاسخ میزبان باید درست باشد. برای حذف یک بازیکن، رأی‌گیری با اکثریت ساده انجام می‌شود؛ در صورت تساوی، بازیکن متهم در بازی می‌ماند. اگر قاتل حذف شود، بازی فوراً تمام می‌شود. اگر قاتل زنده بماند تا زمانی که تعداد بی‌گناهان از قاتل‌ها کمتر شود، برنده است. در برخی نسخه‌ها، نقش‌های اضافی مانند «دکتر» یا «شاهد» وجود دارد که قوانین خاص خود را دارند؛ برای جزئیات به راهنمای رسمی مراجعه کنید.