آموزش بازی تریکریون: افسانه‌های توهم

تخته اصلی، تخته‌های بازیکن (۴ عدد)، مهره‌های کارگر (حدود ۲۰ عدد)، مهره‌های امتیاز، کارت‌های ترفند (حدود ۵۰ عدد در ۳ رنگ)، کارت‌های ماده (حدود ۶۰ عدد)، کارت‌های تکنیک (حدود ۳۰ عدد)، کارت‌های شاگرد (حدود ۱۰ عدد)، کارت‌های دستیار (حدود ۱۵ عدد)، مهره‌های تماشاچی (حدود ۵۰ عدد)، سکه‌ها، نشانگر دور، و دفترچه راهنما.

تخته اصلی را وسط میز قرار بده. هر بازیکن یک تخته بازیکن، ۳ کارگر (در بازی ۲ نفره ۴ کارگر)، یک مهره امتیاز (روی مسیر امتیاز ۰)، و یک کارت نمایش اولیه دریافت می‌کند. کارت‌های ترفند بر اساس رنگ به سه دسته تقسیم و روی مکان‌های مخصوص روی تخته اصلی قرار می‌گیرند. کارت‌های ماده به‌صورت رو به پایین در نزدیکی بازار قرار می‌گیرند. کارت‌های تکنیک و شاگرد نیز در دسترس قرار می‌گیرند. تماشاچی‌ها به‌صورت تصادفی روی تخته تماشاچی چیده می‌شوند. هر بازیکن ۵ سکه و ۲ کارت ماده تصادفی می‌گیرد. بازیکن شروع‌کننده مشخص می‌شود (مثلاً کسی که آخرین بار شعبده‌بازی دیده).

1. مرور کلی بازی: بازی تریکریون از سه فاز اصلی تشکیل شده: فاز برنامه‌ریزی (که توش کارگرهای خودت رو صدا می‌زنی و به مکان‌های مختلف می‌فرستی)، فاز اجرا (که کارها انجام می‌شن) و فاز شب (که نمایش‌ها اجرا می‌شن). هر بازیکن یه تخته‌ی شخصی داره که نشون‌دهنده‌ی تئاتر، کارگاه، و منابعشه. هدف اینه که تو سه دور بازی، بیشترین امتیاز رو جمع کنی.

2. آماده‌سازی اولیه: هر بازیکن یه تخته بازیکن، چند مهره کارگر (معمولاً ۳ تا)، یه مهره امتیاز، و یه سری کارت شروع دریافت می‌کنه. تماشاچی‌ها (مهره‌های رنگی) روی تخته اصلی چیده می‌شن، کارت‌های ترفند به چند دسته تقسیم می‌شن و روی مکان‌های مخصوص قرار می‌گیرن. هر بازیکن یه کارت نمایش اولیه هم داره که باید توی اولین شب اجراش کنه.

3. فاز برنامه‌ریزی: در ابتدای هر دور، بازیکن‌ها به نوبت کارگرهاشون رو روی مکان‌های مختلف تخته اصلی می‌ذارن. مکان‌ها شامل: بازار (برای خرید مواد اولیه)، کارگاه (برای ساخت ترفند)، کتابخانه (برای یادگیری ترفند جدید)، تئاتر (برای اجاره سالن)، و خیابون (برای جذب تماشاچی) هستن. هر مکان محدودیت ظرفیت داره و هر بازیکن فقط می‌تونه یه کارگر تو هر مکان بذاره. مثلاً فرض کن سه تا کارگر داری: یکی رو می‌فرستی بازار، یکی رو کارگاه، و یکی رو تئاتر.

4. فاز اجرا: بعد از اینکه همه کارگرها گذاشته شدن، به ترتیب نوبت، کارگرها فعال می‌شن و اثرشون اعمال می‌شه. اگه کارگری توی بازار باشه، می‌تونی مواد اولیه (مثل کارت‌های ماده) بخری. اگه توی کارگاه باشه، می‌تونی یه ترفند جدید بسازی با ترکیب کارت‌های ماده. اگه توی کتابخانه باشه، می‌تونی یه ترفند یاد بگیری. اگه توی تئاتر باشه، می‌تونی سالن رو برای نمایش اجاره کنی. اگه توی خیابون باشه، تماشاچی جذب می‌کنی. هر اقدام ممکنه هزینه داشته باشه یا نیاز به پیش‌نیاز داشته باشه.

5. فاز شب: بعد از فاز اجرا، نوبت به اجرای نمایش‌هاست. هر بازیکن می‌تونه یه نمایش اجرا کنه (اگه سالن اجاره کرده باشه و ترفند آماده داشته باشه). برای اجرا، کارت ترفند رو انتخاب می‌کنی، تماشاچی‌هایی که جذب کردی رو می‌فرستی به سالن، و با توجه به امتیاز ترفند و تعداد تماشاچی، امتیاز می‌گیری. مثلاً اگه ترفندی با امتیاز ۳ داشته باشی و ۲ تا تماشاچی بفرستی، ۵ امتیاز می‌گیری. بعد از اجرا، کارت ترفند مصرف می‌شه و تماشاچی‌ها برمی‌گردن به مخزن.

6. ترفندها و تکنیک‌ها: ترفندها کارت‌هایی هستن که امتیازشون رو توی نمایش می‌آرن. هر ترفند یه رنگ داره (آبی، قرمز، بنفش) و برای ساختنش نیاز به کارت‌های ماده هم‌رنگ داری. تکنیک‌ها هم کارت‌های خاصی هستن که بهت توانایی‌های ویژه می‌دن، مثل تخفیف توی خرید یا امتیاز اضافه. می‌تونی تکنیک‌ها رو از کتابخانه یاد بگیری یا از نمایش‌های خاص به دست بیاری.

7. شاگردها و دستیارها: با پیشرفت بازی، می‌تونی شاگرد استخدام کنی که کارگرهای اضافی بهت می‌دن. شاگردها معمولاً محدودیت‌هایی دارن (مثلاً فقط می‌تونن تو مکان خاصی کار کنن) ولی تعداد کارها رو زیاد می‌کنن. دستیارها هم کارت‌هایی هستن که یک‌بار مصرفن و می‌تونن اثر فوری داشته باشن. مثلاً یه دستیار می‌تونه بهت اجازه بده یه کارگر اضافه بذاری یا یه اقدام رایگان انجام بدی.

8. حالت‌های خاص: یه سری قوانین خاص برای بازی ۲ نفره وجود داره، مثل اینکه یه بازیکن خنثی (اتومات) هم توی بازی هست که کارگر می‌ذاره و رقابت می‌کنه. همچنین توی بازی ۴ نفره، فضای تخته اصلی محدودتره و رقابت شدیدتره. اگه بازیکنی نتونه نمایش اجرا کنه، می‌تونه به‌جاش یه اقدام جایگزین انجام بده (مثل گرفتن یه امتیاز کوچیک).

9. پایان دور و آماده‌سازی دور بعد: بعد از فاز شب، دور تموم می‌شه. تماشاچی‌هایی که استفاده نشدن برمی‌گردن به مخزن، کارت‌های ترفند جدید پر می‌شن، و بازیکن‌ها کارگرهاشون رو برمی‌گردونن. یه نشانگر دور جلو می‌ره و دور بعدی شروع می‌شه. بازی بعد از ۳ دور تموم می‌شه و امتیازها شمرده می‌شن.

10. امتیاز نهایی: توی پایان بازی، امتیازها از چند منبع جمع می‌شن: امتیاز نمایش‌ها، امتیاز تکنیک‌ها، امتیاز شاگردها، و امتیاز تماشاچی‌های باقی‌مونده. هر بازیکن امتیازهاش رو جمع می‌کنه و هرکی بیشترین امتیاز رو داشته باشه برنده‌ست. مثلاً اگه تو ۲۰ امتیاز از نمایش‌ها، ۵ امتیاز از تکنیک‌ها، و ۳ امتیاز از تماشاچی‌های باقی‌مونده داشته باشی، مجموع ۲۸ امتیاز می‌شی.

قوانین مرجع: هر بازیکن در ابتدا ۳ کارگر دارد (در بازی ۲ نفره، ۴ کارگر). کارگرها در فاز برنامه‌ریزی به‌صورت هم‌زمان و مخفی انتخاب می‌شن (در حالت پیشرفته) یا به‌صورت نوبتی (در حالت ساده). هر مکان روی تخته اصلی ظرفیت مشخصی دارد: بازار ۳، کارگاه ۲، کتابخانه ۲، تئاتر ۳، خیابان ۳. خرید مواد اولیه از بازار: هر کارت ماده ۱ سکه هزینه دارد و می‌توانی حداکثر ۲ کارت بخری. ساخت ترفند: باید کارت‌های ماده هم‌رنگ با ترفند را خرج کنی و ۱ سکه هزینه دارد. یادگیری ترفند از کتابخانه: ۲ سکه هزینه دارد و باید یک ترفند از دسته‌ی موجود انتخاب کنی. اجاره سالن: ۳ سکه هزینه دارد و فقط یک سالن می‌توانی داشته باشی. جذب تماشاچی: از خیابان، هر کارگر ۲ تماشاچی جذب می‌کند (از مخزن عمومی). اجرای نمایش: باید سالن اجاره کرده باشی و یک ترفند آماده داشته باشی. تماشاچی‌هایی که می‌فرستی باید با رنگ ترفند هماهنگ باشند (یا هر رنگی در حالت ساده). امتیاز نمایش = امتیاز ترفند + تعداد تماشاچی فرستاده شده. بعد از اجرا، ترفند مصرف می‌شود. تکنیک‌ها: هر تکنیک یک اثر خاص دارد و می‌تواند در هر زمان (معمولاً یک‌بار در هر دور) استفاده شود. شاگردها: حداکثر ۲ شاگرد می‌توانی استخدام کنی. هر شاگرد یک کارگر اضافه می‌دهد که محدودیت‌های خاص خود را دارد (مثلاً فقط در کارگاه). دستیارها: کارت‌های یک‌بار مصرف هستند که در زمان مناسب می‌توانی استفاده کنی. در پایان بازی، امتیازها از این منابع جمع می‌شوند: امتیاز نمایش‌ها (مجموع امتیازهای کسب‌شده)، امتیاز تکنیک‌ها (امتیاز چاپ‌شده روی کارت)، امتیاز شاگردها (هر شاگرد ۲ امتیاز)، و امتیاز تماشاچی‌های باقی‌مانده (هر ۲ تماشاچی ۱ امتیاز). اگر بازیکنی نتواند نمایش اجرا کند، می‌تواند ۱ امتیاز بگیرد و یک کارت ماده از بازار بردارد (به‌عنوان اقدام جایگزین).