آموزش بازی تاپ تن

کارت‌های شماره‌دار (شامل اعداد ۱ تا ۱۰، هر عدد دو بار)، کارت‌های موضوع (حدود ۲۰۰ عدد)، کارت‌های شرط (حدود ۵۰ عدد)، نشانه‌های امتیاز (چیپس‌های کوچک)، و یک برگه راهنما.

هر بازیکن یک دسته کارت شماره‌دار (۱۰ کارت) دریافت می‌کند و آن را رو به پایین جلوی خود می‌گذارد. کارت‌های موضوع و شرط به‌طور جداگانه به‌صورت دسته‌های رو به پایین در وسط میز قرار می‌گیرند. نشانه‌های امتیاز در دسترس همه قرار می‌گیرد. اولین کاپیتان به‌طور تصادفی انتخاب می‌شود (مثلاً مسن‌ترین بازیکن یا با سنگ‌کاغذقیچی).

1. شروع بازی: همه‌ی بازیکن‌ها دور هم می‌شینن. هر کس یه دسته کارت می‌گیره که توش کارت‌های شماره‌دار از ۱ تا ۱۰ هست (معمولاً هر شماره ۲ بار تکرار می‌شه). یه دسته کارت هم وسط میز می‌ذارید که کارت‌های «موضوع» و «شرایط» هستن. یه نفر هم به عنوان کاپیتان اول انتخاب می‌شه. مثلاً فرض کن ۵ نفر بازی می‌کنید؛ پس هر کس ۱۰ کارت شماره‌دار داره.

2. نقش کاپیتان: کاپیتان هر دور عوض می‌شه. وظیفه‌ش اینه که یه کارت موضوع از دسته‌ی وسط بکشه و با صدای بلند بخونه. مثلاً موضوع می‌تونه «چیزهایی که موقع خجالت‌زدگی انجام می‌دی» باشه. بعد کاپیتان یه کارت شرط هم می‌کشه که مشخص می‌کنه جواب‌ها باید چطوری باشن. مثلاً شرط می‌تونه «جواب‌ها باید خیلی جدی باشن» یا «جواب‌ها باید با حرف ب شروع بشن».

3. جواب‌های بازیکن‌ها: هر بازیکن به جز کاپیتان، باید یه جواب برای موضوع بگه که با شماره‌ی یکی از کارت‌هاش (از ۱ تا ۱۰) جور باشه. یعنی اگه فکر می‌کنه جوابش خیلی احمقانه‌ست، کارت ۱ رو می‌ذاره، اگه فکر می‌کنه خیلی باهوشانه‌ست، کارت ۱۰ رو می‌ذاره. مثلاً برای موضوع «چیزهایی که موقع خجالت‌زدگی انجام می‌دی»، یه نفر می‌تونه بگه «قایم شدن زیر میز» و کارت ۳ رو بذاره، یکی دیگه بگه «شروع به خوندن شعر» و کارت ۷ رو بذاره.

4. حدس کاپیتان: کاپیتان بعد از شنیدن همه‌ی جواب‌ها، باید حدس بزنه کدوم جواب متعلق به کدوم بازیکنه (البته نمی‌دونه هر کس چه شماره‌ای داده). کاپیتان به ترتیب جواب‌ها رو می‌گه و بازیکن‌ها باید کارت شماره‌شون رو رو کنن. اگه کاپیتان درست حدس زده باشه که کی چه جوابی داده، هم کاپیتان و هم اون بازیکن امتیاز می‌گیرن.

5. چالش کاپیتان: بعد از حدس‌ها، کاپیتان باید کارت شماره‌ی خودش رو هم انتخاب کنه (قبل از حدس‌ها، کاپیتان هم یه جواب می‌گه ولی کارتش رو مخفی نگه می‌داره). بعد از اینکه همه‌ی جواب‌ها مشخص شد، کاپیتان کارتش رو رو می‌کنه. اگه شماره‌ی کارتش با شماره‌ای که یکی از بازیکن‌ها داده بود یکی باشه (یعنی هر دو مثلاً ۵ دادن)، اون بازیکن و کاپیتان هر دو امتیاز می‌گیرن. اگه هیچ کس هم‌شماره نبود، کاپیتان یه امتیاز منفی می‌گیره یا چیزی نمی‌گیره (بسته به قانونی که خودتون می‌ذارید).

6. ادامه‌ی دور: بعد از اتمام حدس‌ها و چالش، همه‌ی کارت‌هایی که استفاده شدن (کارت‌های شماره‌دار) کنار گذاشته می‌شن. کاپیتان بعدی به ترتیب (مثلاً عقربه‌های ساعت) انتخاب می‌شه و یه کارت موضوع و شرط جدید کشیده می‌شه. بازی ادامه پیدا می‌کنه تا جایی که تعداد دورها به تعداد بازیکن‌ها برسه یا هر وقت که خواستید تموم کنید.

7. پایان بازی: وقتی بازی تموم شد، هر بازیکن امتیازهایی که جمع کرده رو با هم جمع می‌کنه. اونی که بیشترین امتیاز رو داره برنده‌ست. معمولاً بازی ۵ تا ۷ دور طول می‌کشه. می‌تونید قانون خودتون رو بذارید که مثلاً بعد از ۳ دور تموم بشه.

هر بازیکن یک دسته کارت شماره‌دار از ۱ تا ۱۰ دارد (در نسخه استاندارد، ۲ سری از ۱ تا ۱۰). کارت‌های موضوع و شرط جداگانه هستند. کاپیتان هر دور یک کارت موضوع و یک کارت شرط می‌کشد. بازیکنان (به جز کاپیتان) باید یک کارت شماره از دست خود انتخاب کنند و آن را رو به پایین جلوی خود بگذارند. کاپیتان باید جواب‌ها را بشنود و سپس حدس بزند کدام جواب متعلق به کدام بازیکن است. اگر حدس درست باشد، کاپیتان و آن بازیکن امتیاز می‌گیرند. کاپیتان همچنین یک کارت شماره انتخاب می‌کند و آن را رو به پایین می‌گذارد. پس از حدس‌ها، کاپیتان کارتش را رو می‌کند؛ اگر شماره‌اش با شماره‌ی یکی از بازیکنان یکی باشد، آن بازیکن و کاپیتان امتیاز می‌گیرند. در غیر این صورت، کاپیتان امتیازی نمی‌گیرد (یا طبق قانون توافقی). امتیازها معمولاً با نشانه‌های کوچک (مثل چیپس) شمرده می‌شوند. بازی برای ۴ تا ۱۰ بازیکن طراحی شده است.