آموزش بازی ویل آف اترنیتی

جعبه شامل: ۱ دفترچه راهنما، تعداد زیادی کارت موجودات و اقلام (حدود ۱۰۰ کارت)، تعدادی نشان امتیاز، و شاید تعدادی کارت کمکی. برای جزئیات دقیق، به فهرست داخل جعبه مراجعه کنید.

دسته‌ی کارت‌ها رو به هم بزنید و در وسط میز قرار بدید. هر بازیکن ۵ کارت از دسته می‌کشه و به دست می‌گیره. یک منطقه‌ی فروش در کنار دسته مشخص کنید. بازیکن شروع‌کننده (مثلاً مسن‌ترین بازیکن) مشخص می‌شه و بازی به ترتیب ساعت شروع می‌شه.

1. شروع بازی: هر بازیکن یک دست ۵ کارتی از موجودات و اقلام دریافت می‌کنه. بازی به چند دور تقسیم می‌شه و هر دور شامل سه فاز اصلیه: برنامه‌ریزی، حراج و اجرا. در فاز برنامه‌ریزی، همه به طور همزمان یک کارت از دستشون انتخاب می‌کنن و رو به پایین جلوشون می‌ذارن.

2. فاز حراج: بعد از انتخاب همگانی، کارت‌ها آشکار می‌شن و حراج شروع می‌شه. هر بازیکن می‌تونه روی کارت‌های بازیکن‌های دیگه پیشنهاد قیمت بده. برای پیشنهاد، باید یک کارت از دستت رو به عنوان پرداخت کنار بذاری. مثلاً فرض کن کارت «اژدهای آتشین» با ارزش ۸ جلوی بازیکن بعدیه و تو کارت «طلسم باستانی» با ارزش ۵ داری؛ می‌تونی اون رو پیشنهاد بدی تا صاحب اژدها بشی.

3. فاز اجرا: بعد از تعیین برنده‌ی هر کارت، کارت‌های حراج‌شده به برنده‌ها تحویل داده می‌شن و کارت‌هایی که به عنوان پرداخت استفاده شدن، به منطقه‌ی فروش می‌رن. سپس هر بازیکن می‌تونه از کارت‌هایی که داره (دست، منطقه‌ی بازی یا فروش) برای فعال‌سازی توانایی‌ها استفاده کنه. مثلاً با فروش یک کارت، می‌تونی یک کارت از ردیف فروش بخری.

4. پایان دور: بعد از اجرای توانایی‌ها، همه کارت‌های روی میز (به جز کارت‌های فعال دائمی) به دسته‌ی دور ریخته می‌شن و هر بازیکن یک کارت جدید از دسته می‌کشه تا دستش دوباره ۵ کارتی بشه. بازی تا زمانی ادامه پیدا می‌کنه که دسته‌ی کشیدن خالی بشه یا یک شرط پایان دور خاص اتفاق بیفته.

5. توانایی‌های کارت: هر کارت یک توانایی خاص داره که می‌تونه در فاز اجرا فعال بشه. برخی توانایی‌ها نیاز به پرداخت دارن (مثل دور ریختن یک کارت از دست) و برخی رایگانن. مثلاً کارت «گرگینه» بهت اجازه می‌ده یک کارت از دستت رو با کارت بالای دسته عوض کنی. این توانایی‌ها کلید استراتژی هستن و باید هوشمندانه ازشون استفاده کنی.

6. منطقه‌ی فروش: کارت‌هایی که به عنوان پرداخت در حراج استفاده می‌شن، به منطقه‌ی فروش می‌رن. این کارت‌ها توسط هر بازیکنی در نوبت خودش قابل خریدن هستن. قیمت خرید برابر با ارزش کارته. مثلاً اگر کارتی با ارزش ۵ توی فروشه، می‌تونی با پرداخت یک کارت دیگه با ارزش ۵ از دستت، اون رو بخری.

7. امتیاز نهایی: در پایان بازی، امتیاز هر بازیکن از جمع ارزش کارت‌هایی که توی منطقه‌ی بازیش داره (کارت‌هایی که فعال شدن) به اضافه‌ی امتیاز توانایی‌های خاص محاسبه می‌شه. بعضی کارت‌ها امتیاز پاداش دارن، مثلاً «یونیکورن» برای هر رنگ متفاوت کارت توی بازی ۲ امتیاز اضافه می‌ده.

8. تعداد بازیکن و تغییرات: بازی با ۲ بازیکن قوانین خاصی داره. در بازی دو نفره، یک بازیکن خنثی (شبیه به یک بازیکن مصنوعی) هم در حراج شرکت می‌کنه که کارت‌هاش از روی دسته کشیده می‌شن و به صورت خودکار پیشنهاد می‌ده. این حالت تعادل بازی رو حفظ می‌کنه.

9. حالت تکی (Solo): در حالت تکی، هدف رسیدن به امتیاز مشخصی در تعداد دور محدوده. قوانین حراج تغییر می‌کنه و بازیکن باید با یک حریف مصنوعی رقابت کنه که کارت‌هاش به صورت تصادفی انتخاب می‌شن. جزئیات دقیق در دفترچه راهنما اومده.

10. قوانین تکمیلی: اگر در فاز حراج، دو بازیکن مبلغ یکسان پیشنهاد بدن، نوبت به بازیکنی می‌رسه که زودتر پیشنهاد داده (بازیکن چپ‌تر). اگر هیچ پیشنهادی برای یک کارت نباشه، کارت به صاحب اصلیش برمی‌گرده و توی منطقه‌ی بازی قرار می‌گیره. کارت‌هایی که به دسته‌ی دور ریخته می‌شن، دیگه قابل استفاده نیستن.

قوانین مرجع: هر بازیکن در شروع بازی ۵ کارت از دسته می‌کشه. در هر دور، هر بازیکن یک کارت رو به پایین انتخاب می‌کنه. حراج به ترتیب نوبت انجام می‌شه و هر بازیکن می‌تونه فقط یک بار پیشنهاد بده. پیشنهاد می‌تونه صفر باشه (یعنی هیچ). اگر پیشنهاد صفر باشه، کارت به صاحبش برمی‌گرده. کارت‌هایی که به عنوان پرداخت داده می‌شن، به منطقه‌ی فروش می‌رن. خرید از فروشگاه در فاز اجرا مجازه و قیمت برابر ارزش کارته. توانایی‌ها فقط یک بار در هر دور قابل استفاده‌ان مگر اینکه کارت خلافش رو بگه. کارت‌های فعال دائمی (مثل بعضی موجودات) تا پایان بازی توی منطقه‌ی بازی می‌مونن و امتیاز می‌دن. در پایان، بازیکنی که بیشترین امتیاز رو داشته باشه برنده‌ست. در بازی دو نفره، یک بازیکن خنثی با ۵ کارت شروع می‌کنه و هر دور یک کارت تصادفی از دسته برمی‌داره و به عنوان پیشنهاد روی یک کارت می‌ذاره. حالت تکی: امتیاز هدف ۴۰ در ۱۰ دور.