آموزش بازی اسنیک اویل

بسته‌ی بازی شامل حدود 100 کارت سفید (اشیاء و ویژگی‌ها)، حدود 30 کارت زرد (نقش‌ها)، و یک دفترچه‌ی راهنما است. کارت‌ها دارای تصاویر و نام‌های طنزآمیز هستند.

همه‌ی کارت‌های سفید را در یک دسته‌ی واحد قرار دهید و کارت‌های زرد را در دسته‌ی جداگانه. هر بازیکن 6 کارت سفید از دسته برمی‌دارد. اولین مشتری را انتخاب کنید. بقیه‌ی کارت‌ها در دسترس قرار می‌گیرند.

1. شروع بازی: هر بازیکن 6 کارت از دسته‌ی کارت‌های سفید (اشیاء) برمی‌دارد. بقیه‌ی کارت‌ها به عنوان تخته‌کش وسط میز قرار می‌گیرد. یک بازیکن به عنوان «مشتری اول» انتخاب می‌شود (معمولاً مسن‌ترین یا کسی که آخرین بار یک داستان خنده‌دار تعریف کرده).

2. نقش مشتری: مشتری یک کارت زرد (نقش) برمی‌دارد و آن را با صدای بلند می‌خواند تا همه بفهمند او چه کسی است (مثلاً «فضانورد»، «دزد دریایی»، «مادربزرگ»). این کارت نقش را نشان می‌دهد که مشتری باید خودش را جای آن بگذارد و به محصولات پیشنهادی فکر کند.

3. ساخت محصول: بقیه‌ی بازیکنان (فروشنده‌ها) به سرعت از بین کارت‌های دستشان دو کارت انتخاب می‌کنند: یک کارت شیء (مثلاً «قاشق») و یک کارت ویژگی (مثلاً «مغناطیسی»). این دو کارت را کنار هم می‌گذارند تا محصولشان را بسازند. مثلاً «قاشق مغناطیسی».

4. ارائه‌ی محصول: هر فروشنده به نوبت (در جهت عقربه‌های ساعت) محصول خود را به مشتری معرفی می‌کند. او باید توضیح دهد که چرا این محصول دقیقاً برای این مشتری مناسب است. مثلاً برای فضانورد: «قاشق مغناطیسی بهت کمک می‌کنه غذات تو فضا نپره!». زمان ارائه معمولاً محدود است (مثلاً 30 ثانیه) و باید خلاقانه و خنده‌دار باشد.

5. انتخاب مشتری: بعد از اینکه همه محصولات ارائه شدند، مشتری تصمیم می‌گیرد کدام محصول را «می‌خرد». او می‌تواند بر اساس کارایی، خنده‌دار بودن، یا هر دلیل دیگری انتخاب کند. فروشنده‌ای که محصولش انتخاب شود، کارت نقش مشتری را به عنوان امتیاز برمی‌دارد و آن را جلوی خودش می‌گذارد.

6. پایان دور: همه‌ی فروشنده‌ها دو کارتی که استفاده کرده‌اند را دور می‌اندازند و به همان تعداد از تخته‌کش کارت جدید می‌کشند تا دوباره 6 کارت داشته باشند. کارت نقش مشتری هم به ته تخته‌کش زرد برگردانده می‌شود.

7. مشتری جدید: بازیکن بعدی (در جهت عقربه‌های ساعت) مشتری جدید می‌شود و یک کارت نقش جدید برمی‌دارد. دور جدید شروع می‌شود و همین روند ادامه می‌یابد.

8. پایان بازی: بازی تا وقتی ادامه می‌یابد که هر بازیکن حداقل یک بار مشتری شده باشد، یا تا وقتی که کارت‌های سفید تمام شوند (بسته به تعداد بازیکنان). در پایان، هر بازیکن تعداد کارت‌های نقش (امتیاز) که جمع کرده است را می‌شمارد. کسی که بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده است.

هر بازیکن در نوبت خود باید دقیقاً دو کارت (یکی شیء و یکی ویژگی) انتخاب کند. کارت‌های سفید به دو دسته تقسیم می‌شوند: اشیاء (مثل قاشق، چتر) و ویژگی‌ها (مثل آتشین، نرم). هر کارت ویژگی معمولاً دارای یک کلمه است که صفت را می‌سازد. ارائه‌ی محصول باید حداقل یک جمله باشد و فقط فروشنده حق صحبت دارد. مشتری نمی‌تواند سوال بپرسد یا نظر بدهد تا پایان ارائه. اگر دو بازیکن محصول یکسانی بسازند، هر دو می‌توانند ارائه دهند، اما مشتری فقط یکی را انتخاب می‌کند. کارت‌های دور ریخته‌شده به ته تخته‌کش مربوطه برگردانده می‌شوند. در بازی 2 نفره، یک بازیکن به عنوان مشتری ثابت می‌ماند و دیگری همیشه فروشنده است.