آموزش بازی اسلی د اسپایر: بازی رومیزی

تخته‌ی مسیر برج، ۴ صفحه‌ی شخصیت (با نام‌های آیرونکلَد، سایلنت، دفکت و واتچر)، بیش از ۲۰۰ کارت بازی شامل کارت‌های حمله، مهارت، قدرت، دشمن، مصنوعات و رویداد، مهره‌های بازیکن، نشانگرهای سلامتی و انرژی، تاس‌های آسیب، و دفترچه‌ی راهنما.

تخته‌ی مسیر را وسط میز بگذارید. هر بازیکن یک شخصیت انتخاب می‌کند و صفحه‌ی مربوطه را می‌گیرد. کارت‌های شروع شخصیت را جدا کنید و به هر بازیکن بدهید. دسته‌های کارت را بر اساس نوع مرتب کنید و در دسترس قرار دهید. مهره‌ی هر بازیکن را در طبقه‌ی اول مسیر بگذارید. هر بازیکن ۵ کارت از دسته‌ی شخصیت خود می‌کشد و ۳ نشانگر انرژی می‌گیرد.

1. آماده‌سازی اولیه: هر بازیکن یک شخصیت انتخاب می‌کند (مثل آیرونکلَد یا سایلنت) و صفحه‌ی شخصیت، کارت‌های شروع و نشانگرهای سلامتی و انرژی را برمی‌دارد. کارت‌های بازی را به چند دسته تقسیم کنید: دسته‌ی حمله، دسته‌ی مهارت، دسته‌ی قدرت، دسته‌ی دشمن، دسته‌ی مصنوعات، و دسته‌ی رویداد. تخته‌ی مسیر برج را در وسط میز قرار دهید و مهره‌ی بازیکن‌ها را در طبقه‌ی اول بگذارید. هر بازیکن یک دست اولیه‌ی ۵ کارتی از دسته‌ی شخصیتش می‌گیرد.

2. شروع نوبت: در هر نوبت، بازیکن‌ها به ترتیب مشخص شده (معمولاً ساعتگرد) عمل می‌کنند. ابتدا فاز «کشیدن کارت» است: هر بازیکن ۵ کارت از دسته‌ی خودش می‌کشد. سپس فاز «انرژی»: هر بازیکن مقدار انرژی مشخصی (معمولاً ۳) دریافت می‌کند که برای بازی کردن کارت‌ها مصرف می‌شود. مثلاً فرض کن ۳ انرژی داری و یک کارت حمله با هزینه‌ی ۱ انرژی در دست داری؛ می‌توانی آن را بازی کنی و یک دشمن را بزنی.

3. بازی کردن کارت‌ها: در فاز عمل، بازیکن‌ها می‌توانند کارت‌هایی از دست خود بازی کنند. هر کارت هزینه‌ی انرژی دارد و اثر خاصی مانند آسیب زدن به دشمن، دفاع گرفتن، یا اعمال یک افکت دارد. کارت‌های حمله به دشمن آسیب می‌زنند، کارت‌های مهارت افکت‌های متنوع دارند، و کارت‌های قدرت برای کل بازی فعال می‌شوند. بعد از بازی کردن کارت، آن را در توده‌ی دور ریخته شده قرار دهید.

4. مدیریت دست: در پایان نوبت، هر بازیکن باید دست خود را به حداکثر ۱۰ کارت محدود کند. کارت‌های اضافی دور ریخته می‌شوند. سپس نوبت به بازیکن بعدی می‌رسد. این مرحله مهم است چون باید تصمیم بگیری کدام کارت‌ها را نگه داری و کدام را قربانی کنی.

5. فاز دشمن: بعد از اینکه همه‌ی بازیکن‌ها نوبت‌هایشان را انجام دادند، نوبت دشمن‌هاست. دشمن‌ها روی تخته‌ی مسیر قرار دارند و الگوهای حمله‌ی مشخصی دارند که با کارت‌های «قصد» نشان داده می‌شود. مثلاً یک دشمن ممکن است قصد داشته باشد ۶ آسیب به یک بازیکن وارد کند. بازیکن‌ها باید با دفاع یا کشتن دشمن قبل از حمله، جلوی آسیب را بگیرند.

6. پایان مبارزه: اگر همه‌ی دشمنان در یک طبقه شکست بخورند، بازیکن‌ها پاداش می‌گیرند: ممکن است کارت جدید، مصنوعات، یا طلا دریافت کنند. سپس به طبقه‌ی بعدی برج می‌روند. اگر یک بازیکن سلامتی‌اش به صفر برسد، از بازی خارج می‌شود و بقیه باید بدون او ادامه دهند.

7. افزایش قدرت: در بین طبقه‌ها، بازیکن‌ها می‌توانند کارت‌های جدید از دسته‌ی شخصیت خود انتخاب کنند و به دسته‌ی خود اضافه کنند. همچنین می‌توانند کارت‌های قدیمی را حذف کنند یا مصنوعات را فعال کنند. این مرحله «آپگرید» نام دارد و برای تقویت کاراکتر حیاتی است.

8. رویدادهای تصادفی: در بعضی طبقه‌ها، به جای مبارزه، یک رویداد اتفاق می‌افتد. رویدادها ممکن است انتخاب‌های دشوار ایجاد کنند، مثل قربانی کردن سلامتی برای گرفتن یک کارت قوی. باید با هم‌تیمی‌ها مشورت کنید و تصمیم بگیرید.

9. باس بزرگ: در طبقه‌های آخر هر اکت، یک باس وجود دارد که قدرتمندتر از دشمنان عادی است. باس‌ها الگوهای پیچیده‌تری دارند و سلامتی بیشتری دارند. شکست دادن باس نیاز به هماهنگی کامل و استفاده‌ی هوشمندانه از کارت‌ها دارد.

10. شرایط شکست: اگر همه‌ی بازیکن‌ها از بازی خارج شوند، بازی شکست خورده است. اگر حداقل یک بازیکن زنده بماند و به بالای برج برسد، بازی برد شده است. در حالت هم‌کارانه، همه با هم می‌برند یا می‌بازند.

هر بازیکن حداکثر ۱۰ کارت در دست می‌تواند داشته باشد. در پایان نوبت، کارت‌های اضافی دور ریخته می‌شوند. انرژی هر نوبت ۳ است، مگر اینکه کارت یا افکتی آن را تغییر دهد. دشمنان الگوهای حمله‌ی ثابت دارند که با کارت قصد نشان داده می‌شود. اگر سلامتی یک بازیکن به صفر برسد، او از بازی خارج می‌شود؛ اگر همه خارج شوند، بازی باخته می‌شود. مصنوعات افکت‌های دائمی دارند و تا پایان بازی فعال می‌مانند. در حالت تک‌نفره، قوانین کمی متفاوت است: بازیکن تنها دو دست کارت دارد و برخی افکت‌ها تنظیم می‌شوند.