آموزش بازی اسکاتل!

یک دسته کارت (شامل ۵۲ کارت استاندارد با چهار خال دل، پیک، خشت، گشنیز و اعداد ۱ تا ۱۳)، یک دفترچه راهنما، و یک نشانگر امتیاز (ممکن است در نسخه‌های مختلف متفاوت باشد).

همه‌ی کارت‌ها را با هم مخلوط کنید و به هر بازیکن ۵ کارت بدهید. بقیه‌ی کارت‌ها را رو به پایین وسط میز بگذارید تا دسته‌ی کشیدن شود. یک کارت از بالای دسته بردارید و کنارش رو به بالا بگذارید تا دسته‌ی دور ریختنی شروع شود. بازیکن شروع‌کننده را انتخاب کنید (مثلاً مسن‌ترین بازیکن یا با توافق).

1. شروع بازی: هر بازیکن ۵ کارت از دستش می‌گیرد و بقیه‌ی کارت‌ها به‌صورت رو به پایین در وسط میز قرار می‌گیرد. یک کارت هم به‌صورت رو به بالا کنارش می‌گذارید تا دسته‌ی دور ریختنی شروع شود. بازیکن شروع‌کننده (مثلاً کسی که آخرین بار یک کارت بازی برداشته) اول بازی می‌کند.

2. نوبت شما: در نوبت خودتان، باید یکی از این کارها را انجام دهید: یا یک کارت از دسته‌ی رو به پایین بردارید، یا کارتی را که رو به بالاست از دسته‌ی دور ریختنی بردارید. بعد از برداشتن کارت، باید یک کارت از دست خودتان را به دسته‌ی دور ریختنی اضافه کنید. پس دست شما همیشه ۵ کارت می‌ماند.

3. چیدن کارت‌ها: کارت‌ها را می‌توانید جلوی خودتان بچینید تا مجموعه بسازید. یک مجموعه می‌تواند سه یا چهار کارت با یک عدد (مثلاً سه تا ۷) یا یک دنباله از سه یا چهار کارت با یک خال (مثلاً ۴، ۵، ۶ از خال دل) باشد. این مجموعه‌ها باید جلوی شما رو به بالا باشند تا همه ببینند.

4. ادامه‌ی بازی: بازی ادامه پیدا می‌کند تا وقتی که یک نفر کارت‌هایش را به‌ترتیب خاصی بچیند و اعلام «اسکاتل!» کند. اما می‌توانید قبل از آن هم امتیازهای موقت بگیرید. وقتی کارت‌هایتان را می‌چینید، می‌توانید هر بار که یک مجموعه کامل می‌سازید، آن را اعلام کنید و امتیاز بگیرید.

5. امتیازدهی: هر مجموعه‌ی سه‌تایی ۳ امتیاز و هر مجموعه‌ی چهارتایی ۴ امتیاز دارد. اما اگر یک مجموعه‌ی سه‌تایی از سه کارت همرنگ (مثلاً سه تا ۷ قرمز) داشته باشید، ۶ امتیاز می‌گیرید! پس جمع کردن کارت‌های همرنگ خیلی مهم است. امتیازها را با یک کاغذ یادداشت کنید.

6. پایان بازی: بازی وقتی تمام می‌شود که یک نفر به ۲۵ امتیاز برسد. آن نفر برنده است. اما اگر کسی اعلام «اسکاتل!» کند، بازی همان‌جا تمام می‌شود و همه امتیازهایشان را جمع می‌زنند. کسی که بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده است. پس ممکن است کسی با اعلام زودهنگام، شانس بردن را از بقیه بگیرد.

7. مثال از یک نوبت: فرض کن دستت این کارت‌هاست: ۳ دل، ۴ دل، ۵ دل، ۷ پیک، ۹ خشت. از دسته‌ی رو به پایین یک ۶ دل می‌گیری. حالا می‌توانی ۳، ۴، ۵ و ۶ دل را جلوی خودت بگذاری و یک مجموعه‌ی چهارتایی بسازی که ۴ امتیاز دارد. بعد یک کارت اضافه مثل ۷ پیک را دور می‌ریزی. دستت دوباره ۵ کارت می‌شود.

8. حالت خاص: اگر در ابتدای بازی یا در هر زمانی، دسته‌ی رو به پایین تمام شود، کارت‌های دور ریختنی را برمی‌گردانید و یک دسته‌ی جدید می‌سازید. فقط کارت بالایی را برمی‌دارید تا دسته‌ی دور ریختنی دوباره شروع شود.

قوانین اسکاتل! (بر اساس رول‌بوک رسمی): هر بازیکن در نوبت خود باید یک کارت بردارد (از دسته یا دور ریختنی) و یک کارت دور بریزد. دست هر بازیکن همیشه ۵ کارت است. مجموعه‌ها: سه‌تایی یا چهارتایی از کارت‌های هم‌عدد یا دنباله‌های هم‌خال (حداقل ۳ کارت). امتیاز: سه‌تایی ۳، چهارتایی ۴، سه‌تایی همرنگ ۶، چهارتایی همرنگ ۸. اعلام «اسکاتل!»: زمانی که یک بازیکن تمام ۵ کارت خود را در مجموعه‌های معتبر چیده باشد (یعنی هیچ کارت اضافی در دست نداشته باشد). در این حالت بازی فوراً تمام می‌شود و همه امتیازهای خود را می‌شمارند (فقط مجموعه‌های کامل امتیاز دارند). برنده کسی است که بیشترین امتیاز را داشته باشد. اگر در پایان دسته‌ی کشیدن تمام شود، کارت‌های دور ریختنی (به جز کارت بالایی) برمی‌گردند و دسته‌ی جدید می‌شوند. بازیکن شروع‌کننده اولین کسی است که یک کارت از دسته‌ی دور ریختنی برمی‌دارد.