آموزش بازی سیلم ۱۶۹۲

جعبه شامل کارت‌های نقش (چند نوع: شهروند، جادوگر، پزشک، کلانتر، جاسوس و غیره)، کارت‌های راهنما، نشانگرهای امتیاز (اختیاری)، و دفترچه راهنما است. تعداد دقیق کارت‌ها به نسخه بستگی دارد، اما معمولاً حدود ۲۰ تا ۳۰ کارت نقش و چند کارت کمکی وجود دارد.

همه‌ی کارت‌های نقش را بر اساس تعداد بازیکنان انتخاب کنید (طبق جدول راهنما). هر بازیکن یک کارت دریافت می‌کند و آن را مخفیانه نگاه می‌دارد. بقیه‌ی کارت‌ها کنار گذاشته می‌شوند. یک مدیر بازی (یا اپلیکیشن) برای اجرای فاز شب تعیین می‌شود. بازیکنان دور یک میز می‌نشینند و بحث شروع می‌شود.

1. مرحله‌ی ۱ – آماده‌سازی و توزیع نقش: ابتدا همه‌ی کارت‌های نقش را طبق تعداد بازیکنان (طبق راهنمای بازی) انتخاب کنید. هر بازیکن یک کارت نقش دریافت می‌کند و آن را مخفیانه نگاه می‌کند. نقش‌ها شامل شهروندان (مانند پزشک، کلانتر، جاسوس) و جادوگران هستند. نسبت جادوگر به شهروند معمولاً ۱ به ۳ است. مثلاً در بازی ۶ نفره، ۲ جادوگر و ۴ شهروند دارید.

2. مرحله‌ی ۲ – آشنایی با نقش‌ها: هر نقش یک توانایی خاص دارد که در طول بازی می‌تواند استفاده کند. به عنوان مثال، پزشک می‌تواند یک نفر را در شب نجات دهد، کلانتر می‌تواند هویت یک نفر را استعلام کند، و جادوگر می‌تواند یک نفر را مسموم کند. قبل از شروع، همه باید با نقش خود و توانایی‌هایشان آشنا شوند.

3. مرحله‌ی ۳ – شروع دور و فاز شب: بازی در چند دور (معمولاً ۳ تا ۵ دور) انجام می‌شود. هر دور به دو فاز تقسیم می‌شود: شب و روز. در فاز شب، همه چشم‌هایشان را می‌بندند و مدیر بازی (یا برنامه) به ترتیب نقش‌ها را صدا می‌زند تا توانایی‌هایشان را استفاده کنند. مثلاً جادوگر می‌تواند یک نفر را مسموم کند و پزشک می‌تواند یک نفر را نجات دهد. این فاز مخفیانه است و هیچ‌کس نباید حرف بزند.

4. مرحله‌ی ۴ – فاز روز و بحث: وقتی شب تمام شد، همه چشم‌هایشان را باز می‌کنند. اگر کسی در شب مسموم شده باشد، مدیر اعلام می‌کند (مثلاً «شب گذشته، جان مسموم شد و جان باخت»). سپس همه‌ی بازیکنان زنده شروع به بحث می‌کنند. هرکس می‌تواند نظرش را بگوید، اتهام بزند یا از خودش دفاع کند. هدف این است که جادوگرها را پیدا کنید و آن‌ها را محاکمه کنید.

5. مرحله‌ی ۵ – رأی‌گیری: بعد از بحث، یک رأی‌گیری انجام می‌شود. هر بازیکن می‌تواند به یک نفر رأی دهد (یا رأی ممتنع بدهد). کسی که بیشترین رأی را داشته باشد، به دار آویخته می‌شود و از بازی خارج می‌شود. اگر تساوی شود، ممکن است کسی اعدام نشود (طبق قوانین). مثلاً اگر دو نفر ۳ رأی داشته باشند، هیچ‌کس اعدام نمی‌شود.

6. مرحله‌ی ۶ – پایان دور: بعد از اعدام (یا عدم اعدام)، دور بعدی شروع می‌شود. فاز شب دوباره تکرار می‌شود و توانایی‌ها دوباره فعال می‌شوند (با محدودیت‌های خاص). بازی تا زمانی ادامه می‌یابد که یکی از شرایط پیروزی برآورده شود.

7. مرحله‌ی ۷ – شرایط پیروزی: شهروندان برنده می‌شوند اگر همه‌ی جادوگرها اعدام شوند. جادوگران برنده می‌شوند اگر تعداد جادوگران با تعداد شهروندان برابر شود (یا بیشتر شود). این شرط در ابتدای هر فاز روز بررسی می‌شود. مثلاً در بازی ۶ نفره با ۲ جادوگر، اگر ۲ شهروند بمیرند و ۲ جادوگر زنده بمانند، جادوگران برنده‌اند.

قوانین دقیق: هر نقش فقط یک بار در هر شب می‌تواند از توانایی استفاده کند، مگر اینکه خلاف آن ذکر شود. پزشک نمی‌تواند یک نفر را دو شب پیاپی نجات دهد. جادوگر می‌تواند هر شب یک نفر را مسموم کند، اما اگر پزشک همان شخص را نجات دهد، آن شخص زنده می‌ماند. کلانتر می‌تواند هر شب هویت یک نفر را استعلام کند؛ نتیجه یا «شهروند» یا «جادوگر» است، اما اگر شخص مورد نظر جادوگر باشد، کلانتر ممکن است نتیجه را اشتباه ببیند (طبق قوانین خاص). در فاز روز، بازیکنان می‌توانند در هر لحظه درخواست رأی‌گیری دهند، اما معمولاً پس از بحث انجام می‌شود. اگر بازیکنی در شب بمیرد، نقش او فاش می‌شود. اگر بازیکنی در روز اعدام شود، نقش او نیز فاش می‌شود. قوانین مربوط به تساوی رأی ممکن است بسته به تعداد بازیکنان تغییر کند؛ در برخی نسخه‌ها، اگر تساوی شود، هیچ‌کس اعدام نمی‌شود و دور بعدی شروع می‌شود. بازیکنان حذف شده نباید در بحث شرکت کنند یا اطلاعات فاش کنند.