آموزش بازی کوارتو

۱ تخته‌ی بازی ۴×۴، ۱۶ مهره‌ی چوبی (هر کدام ترکیبی از چهار ویژگی دودویی)، ۲ مهره‌ی نشانگر رنگ (برای مشخص کردن نوبت)، دفترچه‌ی راهنما.

تخته رو وسط میز می‌ذاریم. هر ۱۶ مهره رو کنار تخته می‌چینیم. هر بازیکن یک نشانگر رنگ برمی‌داره تا نوبت‌ها رو مشخص کنه. بازیکن شروع‌کننده تعیین می‌شه (مثلاً با پرتاب سکه) و بازی شروع می‌شه.

1. آماده‌سازی اولیه: تخته رو وسط بذارید و هر ۱۶ مهره رو کنارش بچینید. هر بازیکن یک رنگ (مثلاً سفید و سیاه) برمی‌داره که فقط برای مشخص کردن نوبت‌هاست و ربطی به مهره‌ها نداره. بازیکن شروع‌کننده (مثلاً با قرعه‌کشی) یک مهره از بین ۱۶ مهره انتخاب می‌کنه و به حریف می‌ده.

2. نوبت‌های بازی: بازی به نوبت انجام می‌شه. هر نوبت دو مرحله داره: اول، مهره‌ای که حریف بهت داده رو روی یه خونه‌ی خالی تخته می‌ذاری؛ دوم، یه مهره‌ی جدید از بین مهره‌های باقی‌مونده انتخاب می‌کنی و به حریف می‌دی. مثلاً فرض کن حریف مهره‌ی بلند و تیره و گرد و توپر رو بهت داده؛ تو باید اون رو یه جایی بذاری که بعداً بتونی باهاش چهارتایی بسازی.

3. بردن بازی: برنده کسیه که بتونه چهار مهره با حداقل یک ویژگی مشترک در یک ردیف افقی، عمودی یا مورب بچینه. مثلاً چهار مهره‌ی تیره پشت سر هم، یا چهار مهره‌ی گرد، یا چهار مهره‌ی توخالی. دقت کن که چهارتایی می‌تونه از هر ترکیبی از ویژگی‌ها باشه؛ فقط کافیه اون ویژگی مشترک باشه.

4. نقش مهره‌هایی که می‌دی: انتخاب مهره‌ای که به حریف می‌دی خیلی مهمه. اگر مهره‌ای بدی که حریف بتونه باهاش چهارتایی بسازه، ممکنه بازنده بشی. پس همیشه فکر کن که حریف بعد از گذاشتن مهره‌ی تو، چه فرصت‌هایی داره. مثلاً اگه سه مهره‌ی کوتاه توی یه ردیف هست، هیچ مهره‌ی کوتاهی به حریف نده.

5. پایان بازی: بازی همون لحظه تموم می‌شه که یکی چهارتایی بسازه. اگه همه‌ی ۱۶ مهره گذاشته بشن و هیچ چهارتایی ساخته نشه، بازی مساویه. معمولاً این اتفاق خیلی کم می‌افته، ولی ممکنه.

6. استراتژی دفاعی: همیشه مواظب باش که حریف به چهارتایی نزدیک نشه. قبل از اینکه مهره‌ای به حریف بدی، تخته رو چک کن: اگه حریف سه مهره با یه ویژگی مشترک داره که با یه مهره‌ی خاص می‌تونه چهارتایی کنه، اون مهره رو بهش نده. مثلاً اگه سه مهره‌ی گرد توی یه ستون هست، هیچ مهره‌ی گردی به حریف نده.

7. استراتژی حمله: سعی کن خودت موقعیت‌هایی بسازی که حریف نتونه جلوت رو بگیره. مثلاً دو ردیف نیمه‌کاره با ویژگی‌های مشترک بساز که حریف فقط بتونه یکی رو ببنده. این راه اصلی بردن در کوارتوئه.

برنده اولین بازیکنیه که چهار مهره با حداقل یک ویژگی مشترک (بلندی/کوتاهی، تیرگی/روشنی، گردی/مربعی، توپری/توخالی) در یک ردیف افقی، عمودی یا مورب بچینه. هر مهره فقط یک بار استفاده می‌شه. بازیکن‌ها نمی‌تونن مهره‌ای که خودشون انتخاب کردن رو بذارن؛ همیشه مهره توسط حریف داده می‌شه. اگر همه‌ی ۱۶ مهره گذاشته بشن و هیچ چهارتایی ساخته نشه، بازی مساویه. مهره‌ها ویژگی‌های ترکیبی دارن؛ مثلاً یک مهره می‌تونه بلند، تیره، گرد و توپر باشه. تخته ۴×۴ است و ۱۶ خونه داره.