آموزش بازی اورا ات لابورا

تخته‌ی اصلی بازی، تخته‌های شخصی بازیکنان (۱ عدد برای هر بازیکن)، مهره‌های کارگر (حدود ۲۰ عدد)، نشانگرهای امتیاز، کارت‌های ساختمان (حدود ۱۰۰ عدد)، کارت‌های پیشرفت، توکن‌های منابع (چوب، سفال، سنگ، غذا، کتاب و ...)، سکه‌ها، و دفترچه‌ی راهنما.

تخته‌ی اصلی را وسط میز قرار دهید. کارت‌های ساختمان را بر اساس دوره (قرون وسطی و مدرن) جدا کرده و هر دسته را به‌ترتیب رو به بالا روی تخته بچینید. کارت‌های پیشرفت را به‌صورت دسته‌ای کنار بگذارید. هر بازیکن یک تخته‌ی شخصی، دو کارگر، یک نشانگر امتیاز (که روی صفر قرار می‌گیرد) و منابع اولیه (۲ چوب، ۱ سفال، ۱ سنگ) دریافت می‌کند. اولین بازیکن را با توافق یا قرعه تعیین کنید. سپس بازی شروع می‌شود.

1. آماده‌سازی اولیه: تخته‌ی بازی را وسط میز بگذارید. هر بازیکن یک تخته‌ی شخصی، دو مهره‌ی کارگر (یکی برای هر بازیکن) و یک نشانگر امتیاز دریافت می‌کند. کارت‌های ساختمان را به دو دسته‌ی قرون وسطی و مدرن تقسیم کرده و به‌ترتیب روی تخته قرار دهید. منابع اولیه شامل چوب، سفال، سنگ و ... را در انبار مشترک بچینید. هر بازیکن با ۲ چوب، ۱ سفال و ۱ سنگ شروع می‌کند.

2. دور بازی: هر دور شامل دو مرحله است: مرحله‌ی عمل و مرحله‌ی برداشت. در مرحله‌ی عمل، بازیکنان به نوبت کارگران خود را روی فضاهای مختلف تخته می‌گذارند تا اقداماتی مانند جمع‌آوری منابع، گرفتن کارت ساختمان، یا تولید کالا انجام دهند. هر فضا فقط یک کارگر می‌پذیرد و پس از استفاده، مسدود می‌شود تا دور بعد. ترتیب نوبت بر اساس نشانگر نوبت است که در طول بازی تغییر می‌کند.

3. مرحله‌ی برداشت: بعد از اینکه همه‌ی بازیکنان کارگرهایشان را گذاشتند، مرحله‌ی برداشت آغاز می‌شود. در این مرحله، هر بازیکن درآمدی بر اساس ساختمان‌های خود دریافت می‌کند (مثلاً چوب، غذا، یا امتیاز). سپس همه‌ی کارگرها برداشته می‌شوند و دور جدید شروع می‌شود. برای مثال، اگر صومعه‌ای با دو راهب داشته باشید، ممکن است ۲ غذا تولید کنید.

4. ساخت ساختمان: با پرداخت هزینه‌ی مشخص (مثلاً ۳ چوب و ۱ سنگ)، می‌توانید کارت ساختمان را از ردیف موجود بردارید و روی تخته‌ی شخصی خود بگذارید. ساختمان‌ها انواع مختلف دارند: تولیدی، مسکونی، و امتیازآور. برخی نیاز به پیش‌نیاز دارند (مثلاً باید ابتدا یک کارگاه داشته باشید). ساختمان‌ها در پایان بازی امتیاز می‌آورند و در طول بازی مزایایی مانند منابع یا کارگر اضافه می‌دهند.

5. کارگران و راهبان: هر بازیکن با یک کارگر شروع می‌کند، اما با ساخت ساختمان‌های خاص (مانند خوابگاه) می‌تواند کارگر بیشتری به دست آورد. کارگران اضافی در همان دور قابل استفاده هستند و بعد از استفاده، تا دور بعد در دسترس نیستند. راهبان نیز نوع خاصی از کارگران هستند که در صومعه‌ها زندگی می‌کنند و به تولید منابع معنوی مانند کتاب یا دعا کمک می‌کنند.

6. نقشه و توسعه: تخته‌ی شخصی شما زمینی است که می‌توانید ساختمان‌ها را روی آن بچینید. برخی ساختمان‌ها نیاز به زمین آزاد دارند و برخی در کنار رودخانه یا جنگل امتیاز بیشتری می‌آورند. توسعه‌ی زمین (مانند خرید زمین اضافی) نیز در ابتدای بازی ممکن است. برنامه‌ریزی چیدمان برای بهینه‌سازی منابع و امتیازها اهمیت زیادی دارد.

7. کارت‌های پیشرفت: در طول بازی، کارت‌های پیشرفت (مانند اختراعات و اکتشافات) در دسترس قرار می‌گیرند. این کارت‌ها مزایای یکباره یا دائمی دارند، مانند تخفیف در هزینه‌ی ساخت، تولید منابع اضافی، یا امتیاز پایان بازی. برای گرفتن کارت پیشرفت، باید هزینه‌ای پرداخت کنید و آن را به‌جای یک ساختمان معمولی در نظر بگیرید.

8. پایان بازی: بازی در پایان دوری که در آن آخرین کارت ساختمان از ردیف برداشته شود یا زمانی که بازیکنی به آستانه‌ی امتیازی مشخص برسد، به پایان می‌رسد. سپس امتیازها از ساختمان‌ها، کارت‌های پیشرفت، زمین‌های توسعه‌یافته و منابع باقی‌مانده محاسبه می‌شود. بازیکنی که بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده است.

در مرحله‌ی عمل، بازیکنان به نوبت و در جهت عقربه‌های ساعت عمل می‌کنند. هر فضا فقط یک کارگر می‌پذیرد. اگر فضایی توسط کارگر دیگری اشغال شده باشد، نمی‌توانید آن را انتخاب کنید. هزینه‌های ساخت روی کارت‌ها مشخص است و باید در لحظه‌ی ساخت پرداخت شود. منابع محدودیت انبار ندارند، اما اگر بیش از حد جمع کنید، ممکن است امتیاز منفی بگیرید. کارت‌های پیشرفت را می‌توان در هر زمان از نوبت خود گرفت، به شرطی که هزینه پرداخت شود. زمین‌های اضافی با قیمت ۲ سکه قابل خرید هستند. در پایان بازی، هر واحد منبع باقی‌مانده یک امتیاز دارد، اما سکه‌ها هیچ امتیازی ندارند. استثنا: برخی ساختمان‌ها اثرات خاصی دارند که در قوانین خودشان توضیح داده شده است.