آموزش بازی مونیکرز: باکس مسخره شات آپ اند سیت داون

جعبه شامل: تعداد زیادی کارت (حدود ۴۰۰ کارت) که هر کدام یک نام یا عبارت دارد، دو نشانگر امتیاز (یکی برای هر تیم)، یک ساعت شنی یا تایمر (احتمالاً در نسخه‌های مختلف متفاوت است)، و دفترچه راهنما. کارت‌ها به چند دسته تقسیم می‌شوند: کارت‌های «مردم»، «چیزها»، «موجودات» و «اصطلاحات».

جعبه را باز کنید و کارت‌ها را از هم جدا کنید. هر تیم یک نشانگر امتیاز برمی‌دارد و روی میز می‌گذارد. تعداد کارتی که هر تیم استفاده می‌کند بستگی به تعداد بازیکنان دارد: با ۴ بازیکن، هر تیم ۲۰ کارت؛ با ۶ بازیکن، ۲۵ کارت؛ با ۸ بازیکن یا بیشتر، ۳۰ کارت. کارت‌ها را رو به پایین به هر تیم بدهید. تیم‌ها می‌توانند قبل از شروع، کارت‌های خود را نگاه کنند تا با نام‌ها آشنا شوند (طبق راهنما).

1. گام ۱ – تقسیم تیم‌ها و انتخاب کارت‌ها: همه‌ی بازیکنان به دو تیم تقریباً مساوی تقسیم می‌شوند. هر تیم یک نشانگر امتیاز و یک دسته کارت (تعداد مشخصی طبق راهنما، مثلاً ۲۰ کارت) از جعبه برمی‌دارد. کارت‌ها را رو به پایین روی میز می‌گذارید و هر تیم بدون نگاه کردن به پشت کارت‌ها، آنها را مخلوط می‌کند.

2. گام ۲ – آشنایی با کارت‌ها: قبل از شروع دور اول، هر تیم فرصت کوتاهی (مثلاً ۳۰ ثانیه) دارد تا سری به کارت‌های خودش بزند و با نام‌های روی آنها آشنا شود. این کارت‌ها شامل شخصیت‌های معروف، موجودات خیالی، اشیاء عجیب و اصطلاحات اینترنتی هستند. اگر کارتی را نمی‌شناسید، می‌توانید آن را کنار بگذارید یا برای بقیه توضیح دهید که چیست.

3. گام ۳ – شروع دور اول (توصیف آزاد): تیم شروع‌کننده یک نفر را به عنوان توصیف‌کننده انتخاب می‌کند. توصیف‌کننده کارت بالای دسته‌ی خودش را برمی‌دارد و سعی می‌کند بدون گفتن نام خود کارت، آن را برای هم‌تیمی‌هایش توصیف کند. او می‌تواند هر چیزی بگوید به جز کلماتی که روی کارت نوشته شده یا بخشی از آن باشد. مثلاً اگر کارت «مرغ ماشینی» باشد، نمی‌گوید «مرغ» یا «ماشینی»، بلکه می‌گوید «یک پرنده که مثل ماشین است». هم‌تیمی‌ها هر چقدر حدس بزنند، اشکالی ندارد. به محض حدس درست، کارت کنار گذاشته می‌شود و کارت بعدی برداشته می‌شود. این کار تا پایان زمان (مثلاً ۶۰ ثانیه) ادامه دارد.

4. گام ۴ – پایان زمان و امتیاز دور اول: وقتی زمان تمام شد، تیم به ازای هر کارت درست حدس‌زده یک امتیاز می‌گیرد. کارت‌های حدس‌زده در یک دسته جدا (دسته‌ی موفق) قرار می‌گیرند و کارت‌های حدس‌نخورده به دسته‌ی اصلی برگردانده می‌شوند. سپس نوبت تیم دیگر است که همین کار را با کارت‌های خودش انجام دهد. این دور تا زمانی ادامه می‌یابد که هر دو تیم یک بار توصیف‌کننده داشته باشند.

5. گام ۵ – دور دوم (پانتومیم): در دور دوم، همه‌ی کارت‌های موفق از دور اول (که حدس زده شده‌اند) دوباره به دسته‌ی هر تیم برمی‌گردند، اما این بار قوانین سخت‌تر می‌شود. توصیف‌کننده نمی‌تواند حرف بزند و فقط با حرکات بدن و اشاره می‌تواند کارت را نشان دهد. مثلاً برای «مرغ ماشینی» می‌تواند دستش را مثل بال تکان دهد و صدای موتور دربیاورد. هم‌تیمی‌ها حدس می‌زنند و مثل قبل، هر حدس درست یک امتیاز دارد. زمان هر نوبت همان ۶۰ ثانیه است.

6. گام ۶ – دور سوم (یک کلمه): در دور سوم، فقط یک کلمه می‌توانید بگویید. آن هم باید یک کلمه‌ی بی‌ربط به نام کارت باشد. برای «مرغ ماشینی» می‌توانید بگویید «هیبرید» یا «پگاسوس». نمی‌توانید از کلمات همخانواده یا اشاره به بخشی از نام استفاده کنید. این دور سخت‌ترین و خنده‌دارترین دور است. امتیازها مثل قبل محاسبه می‌شوند.

7. گام ۷ – پایان بازی و برنده: بعد از سه دور، بازی تمام می‌شود. تیمی که مجموع امتیازهای هر سه دور را بیشتر داشته باشد برنده است. اگر مساوی شد، می‌توانید یک دور دیگر با قوانین دور اول یا دوم انجام دهید تا برنده مشخص شود.

در دور اول، توصیف‌کننده می‌تواند هر تعداد کلمه بگوید ولی نمی‌تواند نام کارت یا قسمتی از آن را بگوید، همچنین نمی‌تواند قافیه یا ترجمه‌ی آن را بگوید. در دور دوم، هیچ صدایی مجاز نیست و فقط می‌توان از حرکات بدن، اشاره به اشیاء اطراف و پانتومیم استفاده کرد. در دور سوم، فقط یک کلمه مجاز است و آن کلمه نباید شامل نام کارت، قسمتی از آن، ترجمه، قافیه یا اشاره‌ی مستقیم باشد. کارت‌های موفق در هر دور کنار گذاشته می‌شوند و در دور بعد دوباره استفاده می‌شوند، اما کارت‌های ناموفق در همان دور از بازی خارج می‌شوند (در دور بعد هم استفاده نمی‌شوند). زمان استاندارد برای هر نوبت ۶۰ ثانیه است، اما گروه می‌تواند زمان را کم یا زیاد کند. اگر تیمی کارت‌هایش تمام شود، می‌تواند از کارت‌های کنار گذاشته‌شده‌ی خودش استفاده کند. اگر هر دو تیم کارت نداشته باشند، بازی زودتر تمام می‌شود.