آموزش بازی مستر مایند

تخته پلاستیکی با سوراخ‌های کد، سوراخ‌های حدس و سوراخ‌های بازخورد، مهره‌های رنگی (معمولاً ۸ رنگ، هر رنگ چند عدد)، مهره‌های بازخورد (سیاه و سفید)، صفحه‌ی محافظ برای پنهان کردن کد.

تخته را بین دو بازیکن قرار دهید. کدگذار پشت صفحه‌ی محافظ می‌نشیند. مهره‌های رنگی را در دسترس هر دو بازیکن بگذارید. مهره‌های بازخورد را کنار کدگذار قرار دهید. رمزگشا باید سوراخ‌های حدس و بازخورد را جلوی خودش داشته باشد.

1. آماده‌سازی: تخته بازی را بین دو نفر قرار دهید. کدگذار پشت صفحه‌ی مخصوص (که سوراخ‌های کد را می‌پوشاند) می‌نشیند تا رمزگشا نتواند کد را ببیند. رمزگشا باید سوراخ‌های حدس و سوراخ‌های بازخورد را جلوی خودش داشته باشد. هر بازیکن باید مهره‌های رنگی (معمولاً ۸ رنگ) را در دسترس داشته باشد.

2. انتخاب کد مخفی: کدگذار مخفیانه ۴ مهره رنگی را انتخاب کرده و در سوراخ‌های کد (معمولاً در سمت خودش از تخته) قرار می‌دهد. ترتیب رنگ‌ها مهم است و می‌تواند تکراری باشد. مثلاً فرض کنید کدگذار کد «آبی، قرمز، آبی، سبز» را انتخاب کرده است.

3. حدس زدن: رمزگشا در اولین ردیف سوراخ‌های حدس، ۴ مهره رنگی را به عنوان حدس خود قرار می‌دهد. مثلاً حدس اول «قرمز، آبی، سبز، زرد» را می‌گذارد.

4. دریافت بازخورد: کدگذار با استفاده از مهره‌های بازخورد (معمولاً سیاه و سفید) نتیجه‌ی حدس را اعلام می‌کند. یک مهره سیاه یعنی یک مهره‌ی حدس هم رنگ درست دارد و هم در جای درست قرار دارد. یک مهره سفید یعنی رنگ درست است اما در جای اشتباه است. ترتیب مهره‌های بازخورد مهم نیست. در مثال بالا، حدس «قرمز، آبی، سبز، زرد» در مقایسه با کد «آبی، قرمز، آبی، سبز»: قرمز در کد هست اما در جای اول نیست (سفید)، آبی در کد هست و در جای دوم هم هست (سیاه)، سبز در کد هست اما در جای سوم نیست (سفید)، زرد در کد نیست. پس بازخورد: ۱ سیاه و ۲ سفید.

5. ادامه حدس‌ها: رمزگشا بر اساس بازخوردها، حدس بعدی را در ردیف بعدی می‌زند. او باید از اطلاعات به دست آمده برای محدود کردن احتمالات استفاده کند. مثلاً اگر بازخورد ۱ سیاه و ۲ سفید بود، می‌فهمد که رنگ‌های قرمز، آبی و سبز در کد هستند (حداقل یک بار) و زرد نیست. جای دقیق‌ها را باید با جابجایی حدس بزند.

6. پایان بازی: بازی تا زمانی ادامه می‌یابد که رمزگشا کد را دقیقاً حدس بزند (۴ سیاه بگیرد) یا تعداد حدس‌های مجاز (معمولاً ۱۰ یا ۱۲) تمام شود. اگر رمزگشا موفق شود، برنده است؛ در غیر این صورت کدگذار برنده می‌شود.

7. تغییر نقش: بعد از پایان هر دور، نقش‌ها عوض می‌شوند و بازی دوباره شروع می‌شود. معمولاً دو دور بازی می‌کنند (هر نفر یک بار کدگذار) و برنده کسی است که در مجموع حدس‌های کمتری برای شکستن کد مصرف کرده باشد.

کد مخفی از ۴ مهره رنگی تشکیل شده و رنگ‌ها می‌توانند تکراری باشند. تعداد رنگ‌های موجود معمولاً ۸ است (قرمز، آبی، سبز، زرد، نارنجی، بنفش، قهوه‌ای، سفید). بازخورد فقط با مهره‌های سیاه و سفید داده می‌شود: سیاه = رنگ و جای درست، سفید = رنگ درست اما جای اشتباه. مهره‌های بازخورد بدون ترتیب خاصی قرار می‌گیرند. حداکثر تعداد حدس‌ها بسته به نسخه بازی ۱۰ یا ۱۲ است. در برخی نسخه‌ها، امکان حدس‌های تکراری وجود ندارد مگر اینکه بازیکن بخواهد. قوانین دقیق تعداد حدس‌ها و امتیازدهی ممکن است در نسخه‌های مختلف متفاوت باشد؛ به دفترچه راهنمای همان نسخه مراجعه کنید.