آموزش بازی لتر جم

جعبه بازی شامل 100 کارت حرف (شامل حروف الفبای انگلیسی و چند کارت وحشی)، 6 نشانگر رنگی، قوانین بازی و یک دفترچه راهنما است.

هر بازیکن یک کارت از دسته برمی‌دارد و بدون نگاه کردن، آن را روی پیشانی خود قرار می‌دهد. اگر کارت وحشی برداشت، آن را کنار می‌گذارد و کارت دیگری می‌گیرد. نشانگرها به هر بازیکن داده می‌شود. بقیه کارت‌ها کنار گذاشته می‌شوند.

1. آماده‌سازی اولیه: هر بازیکن یک کارت حرف می‌گیرد و آن را بدون نگاه کردن روی پیشانی خود قرار می‌دهد، طوری که همه بجز خودش آن را ببینند. سپس هر بازیکن یک نشانگر (توکن) با رنگ خودش برمی‌دارد و جلوی خودش می‌گذارد.

2. چیدمان حروف: بازیکنان دور میز می‌نشینند و کارت‌های حروف خود را طوری روی پیشانی می‌گذارند که ترتیب آن‌ها از دید خودشان از چپ به راست باشد. این ترتیب برای ساخت کلمه در پایان مهم است.

3. بررسی حروف: هر بازیکن باید حروف دیگران را ببیند و آن‌ها را به خاطر بسپارد. هیچ‌کس نباید حرف خودش را ببیند. اگر کسی به طور تصادفی حرف خودش را دید، باید اعلام کند و بازی از نو شروع می‌شود.

4. نوبت‌های بازی: بازی به صورت نوبتی انجام می‌شود. در هر نوبت، بازیکن فعلی یک جمله‌ی سرنخ می‌گوید که شامل یک عدد و یک کلمه است. عدد نشان می‌دهد که حرف مورد نظر در کلمه چندمین حرف است. مثلاً اگر بگوید «2-پدر»، یعنی حرف دوم کلمه‌ی «پدر» (حرف «د») در بین حروف روی پیشانی‌ها وجود دارد.

5. محدودیت سرنخ: سرنخ باید طوری باشد که حداقل یکی از حروف دیگران را توصیف کند، اما نباید حرف خود گوینده را فاش کند. همچنین نمی‌تواند حرفی را توصیف کند که قبلاً در همان دور گفته شده باشد.

6. حدس زدن: بعد از دریافت سرنخ، هر بازیکن باید حدس بزند که آیا حرف خودش جزو حروف اشاره‌شده است یا نه. برای این کار، اگر فکر می‌کند حرفش در سرنخ است، نشانگر خود را روی یکی از کارت‌های حروف (که روی پیشانی دیگران است) می‌گذارد که فکر می‌کند حرف خودش است. اگر مطمئن نیست، می‌تواند نشانگر را کنار بگذارد.

7. بررسی نشانگرها: بعد از اینکه همه نشانگرهایشان را گذاشتند، بازیکن فعلی (گوینده) نشانگرها را بررسی می‌کند. اگر نشانگری روی کارتی باشد که حرف آن با سرنخ مطابقت دارد، آن بازیکن حرف خودش را پیدا کرده است. اگر نشانگر روی کارت اشتباهی باشد، آن بازیکن اشتباه کرده و باید نشانگرش را بردارد.

8. تأیید حدس درست: اگر بازیکنی نشانگرش روی کارت درست باشد، آن کارت را برمی‌دارد و به خودش می‌چسباند (یا جلوی خودش می‌گذارد) و دیگر در دورهای بعدی سرنخ نمی‌گیرد. اما هنوز باید در ساخت کلمه شرکت کند.

9. ادامه بازی: بازی تا زمانی ادامه می‌یابد که همه‌ی بازیکنان حرف خود را پیدا کنند. هر بار که یک بازیکن حرفش را پیدا می‌کند، از دور سرنخ‌ها خارج می‌شود و بقیه ادامه می‌دهند.

10. ساخت کلمه: بعد از اینکه همه حرف خود را پیدا کردند، بازیکنان باید حروف را به ترتیب (از چپ به راست) کنار هم بگذارند تا یک کلمه‌ی معنی‌دار بسازند. اگر کلمه ساخته شود، همه با هم برنده می‌شوند. اگر نه، می‌توانند یک بار دیگر شانس داشته باشند و با مشورت کلمه را تغییر دهند.

11. پایان بازی: بازی وقتی تمام می‌شود که کلمه‌ی نهایی ساخته شود. اگر بازیکنان نتوانند کلمه‌ای بسازند، می‌توانند از روی حروفی که دارند یک کلمه‌ی دیگر بسازند یا بازی را ببازند.

در هر نوبت، بازیکن باید سرنخی بگوید که شامل عدد و کلمه باشد. عدد باید بین 1 تا تعداد حروف کلمه باشد. کلمه باید یک اسم خاص نباشد و حداقل 3 حرف داشته باشد. سرنخ نباید حرف خود گوینده را توصیف کند. اگر بازیکنی حرف خودش را ببیند، بازی از نو شروع می‌شود. بازیکنانی که حرفشان را پیدا کرده‌اند دیگر سرنخ نمی‌دهند، اما می‌توانند در حدس‌های دیگران شرکت کنند. در ساخت کلمه، حروف باید دقیقاً به ترتیبی که روی پیشانی‌ها بودند چیده شوند. اگر کلمه ساخته شده معنی‌دار نباشد، بازیکنان می‌توانند یک بار دیگر تلاش کنند، اما فقط با همان حروف.