آموزش بازی کاتامینو

تخته‌ی چوبی با شبکه‌های مربعی، ۱۲ قطعه‌ی پلی‌مینو (شامل مونومینو، دومینو، ترومینو، تترومینو و پنتومینو)، کارت‌های چالش با سطوح مختلف، دفترچه‌ی راهنما. تعداد دقیق کارت‌ها ممکنه بسته به نسخه فرق کنه.

تخته رو وسط میز بذار و همه‌ی قطعات رو کنارش بچین. اگه تکنفره بازی می‌کنی، یه کارت چالش انتخاب کن و ببین چند قطعه لازم داری. همون تعداد قطعه رو بردار و بقیه رو کنار بذار. اگه دو نفره بازی می‌کنید، هر بازیکن یه تخته و یه مجموعه کامل قطعات داره و یه کارت چالش مشترک برمی‌دارید که هر دو همزمان روش کار می‌کنید.

1. آماده‌سازی اولیه: تخته رو جلوت بذار و قطعات چوبی رو از جعبه دربیار. هر قطعه یه شکل خاص داره که از چند مربع کوچیک ساخته شده. برای شروع، معمولاً با ۵ قطعه بازی می‌کنن، ولی می‌تونی با توجه به سن یا تجربه، تعدادشون رو کم یا زیاد کنی. اگه تازه‌کاری، با ۳ یا ۴ قطعه شروع کن تا به بازی مسلط شی.

2. انتخاب قطعات: از بین همه‌ی قطعات، به تعداد دلخواهت (مثلاً ۵ تا) بردار. این قطعات رو باید طوری بچینی که یه مستطیل کامل بسازی. برای هر تعداد قطعه، یه ناحیه‌ی مشخص روی تخته داری که باید پر بشه. مثلاً با ۵ قطعه، باید یه مستطیل ۵×۶ رو پر کنی. پس اول ببین چند قطعه داری و بعد مساحت مستطیل مورد نظر رو حساب کن: تعداد قطعات × ۵ (چون هر قطعه ۵ مربع داره) = مساحت.

3. شروع چیدمان: قطعات رو آزادانه بچین، ولی یادت باشه که همه‌ی قطعات باید کاملاً داخل مستطیل بشن و هیچ قسمتی بیرون نمونه. می‌تونی قطعات رو بچرخونی یا برگردونی (آینه‌شون کنی) تا جا بشن. مثلاً فرض کن سه تا قطعه داری: یکی L شکل، یکی خطی و یکی T شکل. باید طوری کنار هم بذاریشون که یه مستطیل ۳×۵ بسازن. اول قطعه‌ی خطی رو بذار، بعد L شکل رو دورش بچین، و آخر T شکل رو تو فضای باقی‌مونده جا بده.

4. قانون چیدمان: هیچ قطعه‌ای نباید روی قطعه‌ی دیگه بیفته و هیچ فاصله‌ای بین قطعات نباید بمونه. یعنی همه‌ی مربع‌های مستطیل باید پر بشن. اگه جایی خالی موند یا قطعه‌ای بیرون زد، یعنی اشتباه چیدی و باید دوباره فکر کنی. برای پیدا کردن راه‌حل، بهتره اول قطعات بزرگ‌تر یا پیچیده‌تر رو بذاری و بعد فضاهای خالی رو با قطعات کوچیک پر کنی.

5. تکنفره یا رقابتی: کاتامینو رو می‌تونی تنهایی بازی کنی و با خودت رقابت کنی که سریع‌تر حلش کنی یا راه‌حل‌های مختلف پیدا کنی. تو حالت رقابتی، دو نفر می‌تونن همزمان روی دو تخته مجزا بازی کنن و هر کی زودتر تموم کنه برنده‌ست. برای این کار، هر بازیکن یه مجموعه قطعات داره و یه کارت چالش برمی‌داره که مشخص می‌کنه با چند قطعه و چه شکلی بازی کنه.

6. پیشرفت مراحل: تو نسخه‌های مختلف، کارت‌های چالش وجود داره که سطح‌بندی شدن. برای شروع، کارت‌های ساده با تعداد قطعه کم (مثلاً ۳ یا ۴) رو انتخاب کن. هر بار که تونستی یه چیدمان رو حل کنی، به کارت بعدی برو که تعداد قطعات بیشتری می‌خواد. مثلاً با ۶ قطعه، باید مستطیل ۶×۵ رو پر کنی که خیلی سخت‌تره. سعی کن برای هر تعداد قطعه، همه‌ی راه‌حل‌های ممکن رو پیدا کنی تا کاملاً مسلط شی.

7. پایان بازی: بازی وقتی تموم می‌شه که یا همه‌ی کارت‌های چالش رو حل کرده باشی، یا تو حالت رقابتی، یکی از بازیکن‌ها اول مستطیلش رو کامل کنه. اگه تنها بازی می‌کنی، می‌تونی زمان بگیری یا تعداد راه‌حل‌هایی که پیدا می‌کنی رو بشماری و سعی کنی رکورد خودت رو بزنی.

در حالت تکنفره، هیچ محدودیت زمانی وجود نداره و می‌تونی قطعات رو هر چند بار که خواستی جابه‌جا کنی. در حالت رقابتی، هر بازیکن باید از مجموعه قطعات خودش استفاده کنه و نمی‌تونه قطعات حریف رو برداره. برای هر تعداد قطعه، ابعاد مستطیل ثابته: ۳ قطعه → ۳×۵، ۴ قطعه → ۴×۵، ۵ قطعه → ۵×۵، ۶ قطعه → ۶×۵، ۷ قطعه → ۷×۵، ۸ قطعه → ۸×۵، ۹ قطعه → ۹×۵، ۱۰ قطعه → ۱۰×۵. هر قطعه دقیقاً ۵ مربع داره و می‌تونی اون‌ها رو بچرخونی یا قرینه کنی، ولی هیچ‌وقت نمی‌تونی قطعه‌ای رو خم کنی یا از خطوط شبکه خارج کنی. اگه قطعه‌ای رو اشتباه بذاری، می‌تونی برداریش و دوباره بذاری، ولی تو مسابقه، وقت اضافه حساب می‌شه. برای چالش‌های خاص، کارت‌ها ممکنه شکل مستطیل رو تغییر بدن (مثلاً با یه حفره)، که در این صورت قوانین همون‌طور که روی کارت نوشته شده عمل می‌کنه.