آموزش بازی جکیل و هاید

تختهی بازی (اختیاری)، ۲۴ کارت جنایت، ۱۲ کارت خیابان (از همان ۲۴ کارت)، ۲ کارت شخصیت، ۲ نشان کارآگاه، ۲ نشان مادهی آزمایشی (یا بیشتر)، نشانهای توجه (حداقل ۷)، دفترچه راهنما.

کارتهای جنایت را به دو دستهی ۱۲ تایی تقسیم کنید و هر دسته را به هم بزنید. یک دسته را به صورت رو به پایین در یک ردیف در مرکز میز قرار دهید (خیابان). دستهی دیگر را کنار بگذارید. هر بازیکن یک نشان کارآگاه و یک نشان مادهی آزمایشی میگیرد. کارتهای شخصیت را مبادله کنید: جکیل کارت هاید را میگیرد و برعکس. نشانهای توجه را در دسترس قرار دهید.

1. آمادهسازی اولیه: ابتدا ۲۴ کارت جنایت را جدا کنید، آنها را به دو دستهی ۱۲ تایی تقسیم کرده و هر دسته را جداگانه به هم بزنید. سپس ۱۲ کارت را به صورت رو به پایین در یک ردیف در مرکز میز قرار دهید و ۱۲ کارت دیگر را کنار بگذارید. هر بازیکن یک نشان کارآگاه و یک نشان مادهی آزمایشی دریافت میکند. کارتهای شخصیت (جکیل و هاید) را به هر بازیکن بدهید. بازیکن جکیل کارتهای هاید را میگیرد و برعکس. نشانهای جنایت (که در بازی به عنوان «شواهد» شناخته میشوند) را در دسترس قرار دهید.

2. هدف و برنده شدن: بازی در ۷ شب (دور) انجام میشود. در هر شب، بازیکن جکیل باید سعی کند کارتهای جنایت را جمعآوری کند تا مادهی آزمایشی بسازد، اما اگر بیش از حد جلب توجه کند، بازنده میشود. بازیکن هاید باید جکیل را وادار کند که توجه پلیس را جلب کند یا اگر جکیل نتواند در پایان ۷ شب مادهی آزمایشی را کامل کند، هاید برنده است. برنده کسی است که به هدف خود برسد: جکیل باید ۴ مادهی آزمایشی جمع کند و هاید باید جکیل را به ۷ نشان توجه برساند.

3. شروع هر شب: در ابتدای هر شب، کارتها از ردیف مرکزی (که «خیابان» نامیده میشود) به تعداد مساوی به هر بازیکن داده میشود. برای شب اول، هر بازیکن ۳ کارت میگیرد. در شبهای بعدی، تعداد کارتها بر اساس تعداد شب سپری شده افزایش مییابد: شب ۲ و ۳ هر کدام ۴ کارت، شب ۴ و ۵ هر کدام ۵ کارت، و شب ۶ و ۷ هر کدام ۶ کارت. کارتهای باقیمانده در ردیف مرکزی به عنوان «کارتهای خیابان» باقی میمانند و در طول شب قابل برداشتن هستند.

4. نقش کارتها: هر کارت جنایت دارای یک عدد (ارزش) از ۱ تا ۱۲ و یک نماد جنایت (مانند چاقو، طناب، سم و...) است. برخی کارتها دارای اثر خاصی هستند که در زمان بازی فعال میشود. جکیل و هاید هر دو از یک دسته کارت استفاده میکنند، اما اثر کارتها برای هر کدام متفاوت است. برای مثال، کارت با عدد ۱ به جکیل اجازه میدهد یک کارت از خیابان بردارد، در حالی که برای هاید، این کارت باعث میشود جکیل یک نشان توجه بگیرد.

5. نوبت بازیکن جکیل: در هر شب، جکیل ابتدا بازی میکند. او باید یک کارت از دست خود انتخاب کند و آن را رو به پایین در مقابل خود قرار دهد. سپس ممکن است یک کارت از خیابان بردارد (اگر کارت انتخابی او اثر برداشتن داشته باشد) یا یک کارت از دست خود را به عنوان «جنایت» انجام دهد. انجام جنایت به این معنی است که کارت را به عنوان شواهد در ناحیهی «صحنهی جنایت» در مرکز میز قرار دهد. سپس نوبت به هاید میرسد.

6. نوبت بازیکن هاید: هاید نیز یک کارت از دست خود انتخاب میکند و آن را رو به پایین در مقابل خود قرار میدهد. سپس ممکن است یک کارت از خیابان بردارد یا یک کارت را به عنوان جنایت انجام دهد. اما هاید نمیتواند کارتهای خیابان را بردارد مگر اینکه کارت انتخابی او اثر برداشتن داشته باشد. هاید همچنین میتواند از کارتهای خود برای «تحقیق» استفاده کند: یک کارت را رو به بالا در مقابل خود قرار دهد تا جکیل مجبور شود یکی از کارتهای دست خود را به او نشان دهد.

7. پایان هر شب: هر شب زمانی به پایان میرسد که هر دو بازیکن تعداد مشخصی کارت بازی کرده باشند (معمولاً به تعداد کارتهایی که در ابتدای شب گرفتهاند). سپس کارتهایی که به عنوان جنایت انجام شدهاند، جمعآوری شده و به صاحب اصلی خود بازگردانده میشوند (یعنی کارتهایی که جکیل انجام داده به جکیل و کارتهایی که هاید انجام داده به هاید). این کارتها به عنوان «اثبات» در کنار بازیکن قرار میگیرند. سپس شب بعدی آغاز میشود.

8. جمعآوری مادهی آزمایشی: جکیل برای ساخت مادهی آزمایشی باید ترکیب خاصی از کارتها را داشته باشد. در پایان هر شب، جکیل میتواند هر تعداد از کارتهای اثبات خود را که دارای نمادهای مختلف هستند، کنار بگذارد تا مادهی آزمایشی بسازد. برای هر مادهی آزمایشی، او باید ۳ کارت با نمادهای متفاوت (مثلاً چاقو، طناب و سم) خرج کند. این کارتها به دیسکارد بازگردانده میشوند و جکیل یک نشان مادهی آزمایشی میگیرد. او میتواند این کار را در هر شب انجام دهد، اما فقط یک بار در هر شب.

9. جلب توجه پلیس: اگر جکیل در طول بازی کارتهایی با ارزش بالا (مثلاً ۸ به بالا) انجام دهد یا از کارتهای خاص استفاده کند، ممکن است نشانهای توجه دریافت کند. همچنین اگر هاید کارتهایی با اثر خاص بازی کند، میتواند به جکیل نشان توجه بدهد. جکیل با ۷ نشان توجه بازنده است. نشانهای توجه در کنار تختهی جکیل قرار میگیرند و در پایان بازی شمارش میشوند.

10. استفاده از کارآگاه: هر بازیکن یک نشان کارآگاه دارد که میتواند یک بار در طول بازی از آن استفاده کند. با استفاده از کارآگاه، بازیکن میتواند یکی از کارتهای رو به پایین حریف را نگاه کند. این کار در هر زمانی از نوبت خود بازیکن قابل انجام است، اما فقط یک بار در کل بازی. پس از استفاده، نشان کارآگاه به گوشهی میز برده میشود.

11. پایان بازی: بازی پس از ۷ شب به پایان میرسد. اگر جکیل موفق شده باشد ۴ مادهی آزمایشی جمع کند، برنده است. اگر نه، هاید برنده است. همچنین اگر جکیل در هر زمانی ۷ نشان توجه بگیرد، بلافاصله هاید برنده میشود. در صورت تساوی در تعداد مادههای آزمایشی (که ممکن نیست، چون جکیل باید دقیقاً ۴ داشته باشد)، هاید برنده میشود.

قوانین مرجع: هر بازیکن در هر شب به تعداد کارتهای مشخصی که در ابتدای شب گرفته، کارت بازی میکند. کارتهای جنایت دارای ارزش ۱ تا ۱۲ هستند و برخی دارای اثر خاص میباشند. اثر هر کارت برای جکیل و هاید متفاوت است و در رولبوک به طور کامل شرح داده شده است. جکیل میتواند در هر شب یک بار مادهی آزمایشی بسازد و برای آن باید ۳ کارت با نمادهای مختلف خرج کند. نشانهای توجه: جکیل با ۷ نشان توجه بازنده است. نشان کارآگاه: هر بازیکن یک بار در کل بازی میتواند از آن استفاده کند. کارتهای خیابان: در ابتدای هر شب، کارتهای باقیمانده در خیابان به عنوان منبع اضافی هستند و بازیکنان میتوانند با کارتهای خاصی از آنها برداشت کنند. در پایان بازی، اگر جکیل ۴ مادهی آزمایشی داشته باشد برنده است، در غیر این صورت هاید برنده است. استثنا: اگر جکیل در شب ۷ نتواند مادهی آزمایشی بسازد، هاید برنده است.