آموزش بازی فیوجیتیو

کارت‌های اعداد (۱ تا ۴۲)، کارت‌های ویژه (مانند تله و سرنخ)، کارت‌های مخفیگاه (Hideout)، و دفترچه راهنما.

کارت‌های اعداد ۱ تا ۴۲ را جدا کنید و به هم بزنید. هر بازیکن ۵ کارت از این دسته می‌کشد. کارت‌های ویژه را جدا کنید و به هر بازیکن یک کارت ویژه بدهید (یا طبق قوانین نسخه). هر بازیکن یک کارت مخفیگاه دریافت می‌کند. فراری کارت مخفیگاه خود را رو به پایین روی میز می‌گذارد و کارآگاه کارت مخفیگاه خود را رو به بالا (یا در دست می‌گیرد). بقیه‌ی کارت‌ها به عنوان دسته‌ی قرعه‌کشی کنار گذاشته می‌شوند.

1. آماده‌سازی: ابتدا کارت‌ها را از جعبه خارج کنید. یک دسته کارت با اعداد ۱ تا ۴۲ وجود دارد (بسته به نسخه ممکن است متفاوت باشد). کارت‌های ۱ تا ۴۲ را جدا کنید و کارت‌های ویژه را (اگر هستند) کنار بگذارید. فراری یک کارت مخفیگاه (Hideout) انتخاب می‌کند و آن را رو به پایین روی میز می‌گذارد. کارآگاه هم یک کارت مخفیگاه دارد که به او کمک می‌کند تا مکان فراری را حدس بزند. سپس هر بازیکن ۵ کارت از دسته می‌کشد.

2. هدف کلی: فراری باید با بازی کردن کارت‌های اعداد به ترتیب صعودی (از ۱ تا ۴۲) مسیر فرار خود را بسازد. اما او فقط می‌تواند کارت‌هایی را بازی کند که در دستش دارد و باید بین هر کارت بازی شده و کارت قبلی، تعداد مشخصی کارت (مثلاً ۱ یا ۲) فاصله باشد. کارآگاه باید با حدس زدن اعداد مسیر فرار، فراری را دستگیر کند.

3. نوبت فراری: در هر نوبت، فراری ابتدا یک کارت از دست خود برمی‌دارد و آن را به عنوان «کارت فرار» (Fugitive card) رو به پایین روی میز می‌گذارد. سپس او می‌تواند یکی از کارت‌های دست خود را که عددش بزرگ‌تر از عدد کارت فرار قبلی است و فاصله‌ی مجاز را رعایت می‌کند، رو به بالا بازی کند. این کارت به عنوان «مسیر فرار» (Trail) شناخته می‌شود. فراری می‌تواند در هر نوبت فقط یک کارت فرار و یک کارت مسیر بازی کند. مثال: اگر کارت فرار قبلی ۵ بود، فراری می‌تواند کارت ۶ یا ۷ را به عنوان مسیر بازی کند (بسته به فاصله‌ی مجاز که معمولاً ۱ یا ۲ است).

4. نوبت کارآگاه: بعد از اینکه فراری نوبت خود را تمام کرد، کارآگاه می‌تواند یک کارت از دست خود بازی کند. کارآگاه کارت‌هایی با اعداد دارد و می‌تواند یک کارت را رو به بالا روی میز بگذارد و حدس بزند که فراری آن عدد را به عنوان کارت فرار بعدی خواهد داشت. اگر حدس درست باشد (یعنی فراری در نوبت بعدی آن عدد را به عنوان کارت فرار بازی کند)، فراری باید آن کارت را به کارآگاه بدهد و کارآگاه آن را به عنوان مدرک نگه می‌دارد. اگر حدس غلط باشد، کارآگاه آن کارت را دور می‌اندازد و فراری می‌تواند به بازی ادامه دهد.

5. کارت‌های ویژه: در بازی کارت‌های ویژه‌ای وجود دارد که می‌توانند شانس فراری یا کارآگاه را تغییر دهند. مثلاً کارت «تله» (Trap) به فراری اجازه می‌دهد تا یک کارت از دست کارآگاه را دور بیندازد، یا کارت «سرنخ» (Clue) به کارآگاه اجازه می‌دهد تا یک کارت از دست فراری را ببیند. این کارت‌ها معمولاً در دسته‌های جداگانه هستند و هر بازیکن در شروع بازی یکی از آنها را دریافت می‌کند.

6. پایان بازی: بازی در دو حالت پایان می‌یابد: اگر فراری بتواند کارت ۴۲ را به عنوان مسیر فرار بازی کند، موفق به فرار شده و برنده می‌شود. اگر کارآگاه سه کارت فرار فراری را به دست آورد (یعنی سه بار حدس درست بزند)، فراری دستگیر شده و کارآگاه برنده می‌شود. همچنین اگر فراری نتواند کارتی برای بازی کردن داشته باشد، بازنده می‌شود.

7. نکته مهم: فراری می‌تواند در هر نوبت به جای بازی کردن کارت مسیر، یک کارت از دست خود را دور بیندازد تا به کارت‌های بهتری برسد. اما باید مراقب باشد که تعداد کارت‌هایش زیاد کم نشود.

8. مثال کامل یک نوبت: فراری کارت‌های ۳، ۷، ۱۰، ۱۵ و ۲۱ را در دست دارد. کارت فرار قبلی ۵ است. او کارت ۷ را به عنوان کارت فرار جدید رو به پایین می‌گذارد (چون فاصله‌ی مجاز بین فرارها ۲ است). سپس او کارت ۱۰ را به عنوان مسیر فرار رو به بالا بازی می‌کند (چون ۱۰ بزرگ‌تر از ۷ است و فاصله‌اش ۳ است که مجاز است). حالا کارآگاه نوبت اوست. او کارت ۹ را از دستش بازی می‌کند و حدس می‌زند که فراری بعداً کارت ۹ را به عنوان فرار خواهد داشت. اما فراری کارت ۷ را گذاشته بود، پس حدس غلط است و کارت ۹ دور انداخته می‌شود. فراری خوشحال است.

9. حالت‌های خاص: اگر فراری کارت فرار را طوری بگذارد که عددش کمتر از کارت قبلی باشد، این کار غیرمجاز است و باید کارت دیگری بگذارد. همچنین اگر فراری کارت مسیر را طوری بازی کند که فاصله‌اش از کارت فرار بیشتر از حد مجاز باشد، آن کارت غیرمجاز است و باید کارت دیگری انتخاب کند. در برخی نسخه‌ها، کارآگاه می‌تواند با پرداخت یک کارت از دستش، یک کارت فرار را که رو به پایین است نگاه کند.

10. استراتژی اولیه: فراری باید سعی کند مسیر فرار را طوری طراحی کند که کارآگاه نتواند به راحتی حدس بزند. او می‌تواند کارت‌های فرار را با فاصله‌های مختلف بگذارد تا الگویش نامنظم باشد. کارآگاه باید به الگوی کارت‌های مسیر فرار که رو به بالا هستند توجه کند و سعی کند اعداد بعدی را حدس بزند. مثلاً اگر فراری کارت‌های ۵، ۸، ۱۲ را رو به بالا بازی کرده باشد، احتمالاً کارت بعدی ۱۵ یا ۱۶ است.

قوانین دقیق: فراری باید کارت فرار را رو به پایین بگذارد و کارت مسیر را رو به بالا. فاصله‌ی مجاز بین کارت فرار و کارت مسیر بسته به نسخه می‌تواند ۱ یا ۲ باشد (در نسخه‌ی اصلی معمولاً ۲ است). کارآگاه می‌تواند فقط یک بار در نوبت خود حدس بزند. اگر حدس درست باشد، کارت فرار به کارآگاه داده می‌شود و فراری باید کارت فرار جدیدی برای نوبت بعد انتخاب کند. اگر فراری نتواند کارت مسیر بازی کند، باید یک کارت از دست خود دور بیندازد. کارت‌های ویژه فقط یک بار قابل استفاده هستند. بازی تا زمانی ادامه می‌یابد که فراری کارت ۴۲ را بازی کند یا کارآگاه سه کارت فرار جمع کند.