آموزش بازی فروت فایت

دسته کارت‌های بازی شامل کارت‌های حمله، دفاع، امتیاز و کارت‌های ویژه، تعدادی توکن ضربه (مثلاً ۲۰ تا)، دفترچه راهنما. تعداد دقیق کارت‌ها در نسخه‌های مختلف متفاوته.

همه‌ی کارت‌ها رو با هم مخلوط کنید و یک دسته رو به عنوان دیوار رو به پایین وسط بذارید. هر بازیکن ۵ کارت از دیوار می‌کشه. هر بازیکن یک نشانگر ضربه (مثلاً ۱۰ توکن) و یک ناحیه‌ی بازی جلوش داره. بازیکن شروع‌کننده مشخص می‌شه و بازی شروع می‌شه.

1. شروع بازی: هر بازیکن یک دسته کارت شامل کارت‌های حمله، دفاع و امتیاز دریافت می‌کنه. کارت‌ها رو خوب بزنید و هر نفر ۵ کارت از دستش بکشه. بقیه‌ی کارت‌ها به عنوان دیوار (کشیدن) کنار گذاشته می‌شن. یه بازیکن به عنوان شروع‌کننده انتخاب می‌شه (مثلاً کسی که آخرین بار میوه خورده) و بازی در جهت عقربه‌های ساعت ادامه پیدا می‌کنه.

2. نوبت شما: تو نوبت خودت، اول یک کارت از دستت بکش (مگر اینکه قانون خاصی بگه نه). بعد می‌تونی یکی از این کارها رو انجام بدی: یک کارت حمله رو روی یکی از بازیکن‌های دیگه بازی کنی، یک کارت دفاع رو برای خودت بذاری، یا یک کارت امتیاز رو برای جمع کردن بذاری. بعد از انجام عمل، نوبتت تمومه و بازیکن بعدی شروع می‌کنه.

3. حمله کردن: کارت‌های حمله انواع مختلفی دارن، مثلاً «پرتقال پرنده» که ۲ تا ضربه وارد می‌کنه یا «توت فرنگی ترکیده» که ۳ تا ضربه. وقتی حمله می‌کنی، اون کارت رو جلوی بازیکن هدف می‌ذاری. اون بازیکن می‌تونه با یک کارت دفاعی از خودش دفاع کنه. مثلاً اگه حمله‌ی ۲ ضربه‌ای اومده باشه، می‌تونه با «سپر هندوانه» که ۲ تا دفاع داره، جلوشو بگیره. اگه دفاعش کمتر از حمله باشه، مابه‌التفاوت به عنوان ضربه بهش وارد می‌شه.

4. دفاع کردن: کارت‌های دفاع مثل سپر یا کلاه ایمنی می‌تونن ضربه‌ها رو کم کنن. هر کارت دفاع یه مقدار دفاع داره. مثلاً «کلاه گیلاس» ۱ دفاع داره. وقتی حمله می‌شی، می‌تونی هر تعداد کارت دفاعی که داری بازی کنی، ولی معمولاً فقط یک بار در هر حمله می‌تونی دفاع کنی. اگه ضربه‌ای بهت وارد بشه، اون ضربه‌ها رو به عنوان کارت‌های ضربه (توکن) جلوی خودت می‌ذاری.

5. امتیاز گرفتن: کارت‌های امتیاز مثل «موز طلایی» یا «آناناس سلطنتی» رو می‌تونی جلوی خودت بذاری. این کارت‌ها در پایان بازی امتیاز دارن، ولی بعضی‌هاشون ممکنه یه اثر فوری هم داشته باشن. مثلاً «موز طلایی» ۳ امتیاز داره و یه کارت از دستت می‌کشی. دقت کن که کارت امتیاز فقط وقتی می‌تونی بذاری که حداقل یه کارت حمله یا دفاع هم بازی کرده باشی؟ نه، می‌تونی آزادانه بذاری.

6. پایان نوبت: بعد از اینکه عملت رو انجام دادی، کارت‌های اضافی دستت رو باید به حداکثر ۵ برسونی (اگه بیشتر از ۵ داری، باید کارت اضافی رو به دیوار بندازی). بعد نوبت به بازیکن بعدی می‌رسه. این کار ادامه پیدا می‌کنه تا وقتی که دیوار تموم بشه یا یکی از بازیکن‌ها به تعداد مشخصی ضربه (مثلاً ۱۰ ضربه) برسه.

7. حالت خاص - ضربه‌ی بحرانی: بعضی کارت‌های حمله یه اثر ویژه دارن که اگه ضربه بزنن (یعنی دفاع نشده باشن یا دفاع کمتر باشه)، ممکنه یه افکت اضافی مثل کشیدن کارت اضافی یا حذف کارت امتیاز از حریف ایجاد کنن. مثلاً «هندوانه انفجاری» ۴ ضربه داره و اگه ضربه بزنه، حریف باید یکی از کارت‌های امتیازش رو به دیوار بندازه.

8. پایان بازی: بازی تموم می‌شه وقتی که دیوار (کارت‌های کشیدن) تموم بشه یا یکی از بازیکن‌ها به حد نصاب ضربه برسه (مثلاً ۱۰). اگه دیوار تموم بشه، بازیکن‌هایی که هنوز کارت دارن می‌تونن آخرین نوبتشون رو بازی کنن. بعد امتیازها شمرده می‌شه: هر کارت امتیاز جلوی بازیکن امتیاز خودش رو می‌ده، و هر کارت حمله یا دفاعی که جلوشه (به جز اونهایی که استفاده شدن) ممکنه امتیاز منفی داشته باشه. اگه کسی به حد نصاب ضربه رسیده باشه، اون بازیکن از بازی حذف می‌شه و بقیه امتیازها رو می‌شمرن.

حداکثر ۵ کارت در دست در پایان نوبت (کارت‌های اضافی دور ریخته می‌شن). کارت‌های دفاع فقط یک بار در هر حمله قابل استفاده هستن. کارت‌های امتیاز جلوی بازیکن قرار می‌گیرن و در پایان امتیاز مثبت دارن. کارت‌های حمله و دفاعی که استفاده نشدن در پایان بازی امتیاز منفی دارن (مقدار دقیق روی کارت‌هاست). اگه بازیکنی به حد نصاب ضربه برسه، فوراً از بازی خارج می‌شه. بعضی کارت‌های حمله افکت ویژه دارن که فقط در صورت وارد شدن ضربه (دفاع ناقص) فعال می‌شن. در بازی دو نفره، قوانین یکسانه ولی ممکنه تعداد کارت‌های کشیدن متفاوت باشه.