آموزش بازی فریدریش: ویرایش سالگرد

صفحه‌ی بازی (نقشه)، مهره‌های ارتش (پروس و ائتلاف‌ها)، سکه‌های جنگی (چوبی یا فلزی)، کارت‌های جنگی (حدود ۶۰ کارت با ارزش‌های مختلف)، کارت‌های ویژه (حدود ۲۰ کارت)، کارت‌های رویداد (حدود ۳۰ کارت)، کارت‌های کمپین (سناریو)، نشان‌های قلعه و کنترل، و دفترچه‌ی راهنما.

صفحه را وسط بگذارید. هر بازیکن ارتش‌های خود را در مناطق شروع مشخص‌شده قرار می‌دهد: فریدریش در برلین و مناطق پروس، ائتلاف‌ها در مناطق مرزی (اتریش در وین، فرانسه در پاریس، روسیه در شرق، سوئد در شمال). سکه‌های جنگی به هر بازیکن داده می‌شود (فریدریش ۹ سکه، هر ائتلافی ۵ سکه). کارت‌های کمپین را بر اساس تعداد بازیکنان انتخاب کنید. کارت‌های رویداد را به ترتیب مشخص بچینید و دست هر بازیکن را پر کنید: فریدریش ۶ کارت، ائتلاف‌ها ۴ کارت. نشان‌های قلعه را روی مناطق دارای قلعه بگذارید.

1. آماده‌سازی اولیه: صفحه‌ی بازی را وسط میز قرار دهید که نقشه‌ی آلمان مرکزی و اطراف آن را نشان می‌دهد. هر بازیکن ارتش خود را در مناطق مشخص‌شده قرار می‌دهد: فریدریش در برلین و ائتلاف در مناطق مرزی. سکه‌های جنگی (War Coins) را بر اساس تعداد بازیکنان تقسیم کنید و کارت‌های کمپین (Campaign Cards) را بر اساس سناریوی انتخابی بچینید. برای مثال، در بازی چهارنفره، فریدریش ۹ سکه و هر ائتلافی ۵ سکه دریافت می‌کند.

2. ساختار نوبت‌ها: بازی در دورهای متوالی انجام می‌شود. هر دور شامل چندین فاز است: فاز رویداد، فاز حرکت، فاز نبرد، و فاز بازیابی. در فاز رویداد، یک کارت رویداد از دسته‌ی مخصوص برداشته می‌شود که ممکن است شرایطی مانند «مرگ ژنرال» یا «شورش» را اعمال کند. سپس نوبت به بازیکنان می‌رسد که به ترتیب نوبت (فریدریش اول، سپس ائتلاف به ترتیب مشخص) حرکت‌های خود را انجام دهند.

3. حرکت ارتش‌ها: در نوبت خود، هر بازیکن می‌تواند ارتش‌هایش را در مسیرهای مشخص‌شده روی نقشه حرکت دهد. حرکت معمولاً به اندازه‌ی یک منطقه در هر نوبت است، مگر اینکه از کارت‌های ویژه استفاده کنید. برای مثال، فرض کنید یک ارتش پروس در منطقه‌ی «درسدن» است؛ می‌توانید آن را به «لایپزیگ» یا «برلین» ببرید، اما نه به دو منطقه دورتر. ارتش‌ها نمی‌توانند از مناطق اشغال‌شده توسط دشمن عبور کنند مگر اینکه با آنها وارد نبرد شوند.

4. قانون خطوط تدارکاتی: ارتش‌ها باید با پایتخت خود (برلین برای پروس، وین برای اتریش، و غیره) ارتباط زمینی داشته باشند تا بتوانند حرکت کنند. اگر این ارتباط قطع شود، ارتش محاصره می‌شود و نمی‌تواند حرکت کند یا در نبرد شرکت کند. برای مثال، اگر اتریش «پراگ» را اشغال کند و مسیر برلین به سیلسیا را قطع کند، ارتش‌های پروس در آن منطقه قفل می‌شوند.

5. نبردها: وقتی ارتش‌های دو طرف در یک منطقه قرار می‌گیرند، نبرد رخ می‌دهد. هر نبرد با استفاده از کارت‌های جنگی حل می‌شود. بازیکنان به نوبت کارت‌هایی از دست خود بازی می‌کنند تا قدرت نظامی خود را افزایش دهند. قدرت پایه هر ارتش برابر با تعداد سکه‌های جنگی است که به آن اختصاص داده‌اید. سپس کارت‌های بازی‌شده قدرت را افزایش می‌دهند. برای مثال، اگر ارتش پروس با قدرت ۳ و کارتی با ارزش ۲ بازی کند، مجموع ۵ می‌شود. بالاترین مجموع برنده‌ی نبرد است و بازنده باید عقب‌نشینی کند یا ارتشش نابود شود.

6. بازی کارت‌ها: هر بازیکن دستی از کارت‌ها دارد که شامل کارت‌های جنگی با ارزش‌های مختلف (۰ تا ۹) و کارت‌های ویژه (مانند «توپخانه»، «سواره‌ی سبک»، «تدارکات») است. در نبرد، هر بازیکن می‌تواند هر تعداد کارت بازی کند، اما محدودیت‌هایی وجود دارد: در هر نبرد، فقط یک کارت ویژه می‌تواند بازی شود مگر اینکه کارت «تدارکات» اجازه‌ی بیشتر بدهد. کارت‌های جنگی با ارزش صفر نیز وجود دارند که برای «بلوف» یا پر کردن دست مفیدند.

7. پایان نبرد و عقب‌نشینی: اگر بازنده‌ای در نبرد داشته باشید، او باید ارتش خود را به یک منطقه‌ی همسایه‌ی خالی یا دوستانه عقب ببرد. اگر هیچ مسیر امنی نباشد، ارتش نابود می‌شود و سکه‌های جنگی آن به برنده تعلق می‌گیرد. برنده نیز ممکن است سکه‌های جنگی بیشتری به عنوان غنیمت دریافت کند. برای مثال، اگر ارتش اتریش با قدرت ۴ شکست بخورد و نتواند عقب‌نشینی کند، ۴ سکه به پروس می‌رسد.

8. بازیابی و تقویت: در پایان هر دور، بازیکنان سکه‌های جنگی مصرف‌شده را بازمی‌یابند (به جز سکه‌هایی که در نبرد از دست رفته‌اند) و کارت‌های جدید می‌کشند تا دستشان به حداکثر برسد. فریدریش تعداد کارت‌های بیشتری دریافت می‌کند (مثلاً ۶ کارت) در حالی که ائتلاف‌ها ۴ کارت می‌گیرند. این مرحله برای حفظ توانایی‌ها در دور بعد حیاتی است.

9. شرایط خاص: برخی مناطق دارای استحکامات (Fortresses) هستند که دفاع را تقویت می‌کنند. اگر مدافع در منطقه‌ای با قلعه باشد، می‌تواند یک کارت اضافی به عنوان «دفاع قلعه» بازی کند. همچنین، برخی کارت‌های رویداد ممکن است باعث «فرار» یا «شورش» شوند که بر حرکت و نبرد تأثیر می‌گذارند. برای مثال، کارت «شورش در سیلسیا» ممکن است کنترل منطقه را به حالت بی‌طرف برگرداند.

10. پایان بازی: بازی در پایان دور هفتم (یا طبق سناریو) به پایان می‌رسد. فریدریش اگر بتواند تمام مناطق پروس را در اختیار داشته باشد و هیچ ارتش ائتلافی در خاک او نباشد، برنده است. در غیر این صورت، ائتلاف برنده است. امتیازدهی نهایی بر اساس مناطق اشغالی و سکه‌های جنگی انجام می‌شود، اما شرط اصلی بقای فریدریش است.

قوانین مرجع: هر نبرد از کارت‌های جنگی استفاده می‌کند؛ ارزش کارت‌ها ۰-۹ است. حداکثر یک کارت ویژه در هر نبرد مجاز است، مگر با کارت «تدارکات». سکه‌های جنگی محدود هستند و هر ارتش حداکثر ۳ سکه می‌تواند اختصاص دهد (استثنا: فریدریش می‌تواند ۴ سکه بدهد). اگر ارتشی بدون خط تدارکاتی باشد، نمی‌تواند در نبرد شرکت کند و در پایان نوبت حذف می‌شود. عقب‌نشینی اجباری به نزدیک‌ترین منطقه‌ی دوستانه است. در صورت اشغال پایتخت یک بازیکن، او بلافاصله بازنده است. کارت‌های رویداد ممکن است قوانین را تغییر دهند؛ در این صورت کارت رویداد اولویت دارد. قوانین دقیق‌تر برای سناریوهای خاص در رول‌بوک موجود است.