آموزش بازی فایر این دِ لِیک

تخته بازی، ۴ صفحه‌ی جناح، بیش از ۱۰۰ کارت (شامل کارت‌های رویداد، کارت‌های سناریو، کارت‌های کمک)، بیش از ۲۰۰ مکعب چوبی در ۴ رنگ، نشانگرهای کنترل سیاسی (چند ده توکن)، پایگاه‌ها و جاده‌ها (توکن‌های مقوایی)، دفترچه راهنما.

تخته را باز کنید. کارت‌های رویداد را جدا کرده و به‌صورت رو به پایین بگذارید. هر بازیکن صفحه‌ی جناح خود را می‌گیرد و نیروها، پایگاه‌ها و نشانگرهای کنترل را طبق سناریوی انتخابی (که در کارت سناریو مشخص شده) در استان‌های تعیین‌شده قرار می‌دهد. سپس هر بازیکن مقدار منابع اولیه و کارت‌های اولیه را می‌گیرد. نشانگر دور را روی ۱ قرار دهید.

1. آماده‌سازی اولیه: تخته بازی را وسط میز بگذارید. هر بازیکن یک جناح را انتخاب می‌کند و صفحه‌ی مخصوص خود را برمی‌دارد. کارت‌های «رویداد» را جدا کرده و به‌صورت رو به پایین در کنار تخته قرار دهید. سپس، طبق قوانین، نیروهای اولیه و پایگاه‌های هر جناح را در استان‌های مشخص شده روی نقشه قرار دهید. برای مثال، آمریکایی‌ها در چند استان ساحلی مانند «دا نانگ» نیرو مستقر می‌کنند و ویت‌کنگ‌ها در جنگل‌های مرکزی. پس از چیدمان، هر بازیکن کارت‌های «نقش» و «رویداد» اولیه خود را می‌گیرد.

2. مرحله‌ی کارت‌های رویداد: در ابتدای هر دور، یک کارت رویداد از بالای دسته برمی‌دارید و آن را در مرکز تخته قرار می‌دهید. این کارت تعیین می‌کند که کدام جناح‌ها در این دور «نقش فعال» دارند و ترتیب اجرای اقدامات چگونه است. مثلاً ممکن است روی کارت نوشته شده باشد: «آمریکایی‌ها و ویت‌کنگ‌ها نقش فعال دارند؛ اول آمریکایی‌ها، بعد ویت‌کنگ‌ها». همچنین کارت رویداد یک رویداد تاریخی را نشان می‌دهد که بلافاصله اعمال می‌شود (مثل بمباران استراتژیک یا اعتراضات صلح).

3. انتخاب نقش و اقدام: در نوبت هر بازیکن، او از میان «نقش‌های فعال» (که روی کارت رویداد مشخص شده) یکی را انتخاب می‌کند و سپس یکی از سه اقدام اصلی آن نقش را انجام می‌دهد: «عملیات»، «ترفیع» یا «بازیابی». برای مثال، آمریکایی‌ها می‌توانند عملیات «جستجو و نابودی» انجام دهند، ویت‌کنگ‌ها می‌توانند «شورش» کنند، و آروان می‌تواند «گشت‌زنی» انجام دهد. هر اقدام هزینه‌ای دارد که با «منابع» (مثل پول، تدارکات یا حمایت سیاسی) پرداخت می‌شود. فرض کنید آمریکایی‌ها ۳ منبع دارند و می‌خواهند عملیات «بمباران» را انجام دهند که ۲ منبع هزینه دارد؛ آن‌ها ۲ منبع خرج می‌کنند و سپس طبق قوانین، نیروهای ویت‌کنگ در یک استان را حذف می‌کنند.

4. اقدام عملیات: عملیات‌ها معمولاً شامل حرکت نیروها، حمله، تثبیت کنترل یا کاهش نیروی دشمن است. برای مثال، اگر آمریکایی‌ها عملیات «جستجو و نابودی» را انتخاب کنند، می‌توانند در یک استان، تعداد مکعب‌های ویت‌کنگ را به اندازه‌ی تعداد نیروهای خود کاهش دهند. نکته این است که برخی عملیات‌ها فقط در استان‌های مشخصی قابل انجام هستند یا نیاز به شرایطی دارند. در این مرحله، بازیکن باید دقیقاً طبق قوانین، هزینه را پرداخت کند و اثر عملیات را اعمال کند.

5. اقدام ترفیع: اقدام «ترفیع» به بازیکن اجازه می‌دهد تا «حمایت» یا «مخالفت» مردم در استان‌ها را تغییر دهد. این کار معمولاً با جابه‌جا کردن نشان‌های «کنترل سیاسی» انجام می‌شود. مثلاً آمریکایی‌ها می‌توانند با ترفیع، حمایت مردم را در یک استان افزایش دهند تا شانس خود را برای پیروزی در مرحله‌ی امتیازدهی بالا ببرند. ترفیع معمولاً محدود به یک یا دو استان است و نیاز به منابع دارد.

6. اقدام بازیابی: اقدام «بازیابی» به بازیکن اجازه می‌دهد تا منابع خود را دوباره پر کند، نیروهای تازه‌نفس بگیرد یا کارت‌های جدید بردارد. برای مثال، آروان ممکن است با بازیابی، نیروهای خود را در پایگاه‌ها بازسازی کند. این اقدام زمانی مفید است که منابع شما کم است و نیاز به آماده‌سازی برای دورهای بعدی دارید.

7. پایان نوبت: بعد از اینکه بازیکن اقدام خود را انجام داد، نوبت به بازیکن بعدی مطابق ترتیب روی کارت رویداد می‌رسد. اگر بازیکنی نقشی را انتخاب کرد که قبلاً در این دور انجام شده، دیگر نمی‌تواند همان نقش را دوباره انتخاب کند. وقتی همه‌ی بازیکنان نوبت خود را انجام دادند، مرحله‌ی «پاک‌سازی» آغاز می‌شود.

8. مرحله‌ی پاک‌سازی: در این مرحله، نشانگرهای «شورش» و «پایگاه» که موقت هستند حذف می‌شوند، برخی کارت‌ها دور ریخته می‌شوند و بازیکنان ممکن است کارت‌های جدید بگیرند. همچنین بررسی می‌شود که آیا شرایط پایان بازی (مثلاً رسیدن به دور مشخص یا رسیدن یک جناح به هدف خاص) برآورده شده است یا خیر. اگر نه، دور بعدی با کشیدن کارت رویداد جدید آغاز می‌شود.

9. مرحله‌ی امتیازدهی: در پایان هر دور (بعد از پاک‌سازی)، امتیازها محاسبه می‌شود. هر جناح با توجه به شرایط مشخصی امتیاز می‌گیرد. برای مثال، آمریکایی‌ها برای هر استان با «حمایت» زیاد امتیاز می‌گیرند، ویت‌کنگ‌ها برای هر استان با «مخالفت» زیاد، و آروان برای کنترل پایگاه‌ها. امتیازها روی مسیر امتیاز ثبت می‌شود. این مرحله در هر دور تکرار می‌شود و در پایان بازی، بالاترین امتیاز برنده است.

10. شرایط پایان بازی: بازی معمولاً بعد از تعداد مشخصی دور (مثلاً ۸ دور) یا وقتی یک جناح به امتیاز معینی برسد، پایان می‌یابد. برخی سناریوها ممکن است شرایط خاصی داشته باشند. در پایان، امتیاز نهایی هر جناح مقایسه می‌شود و کسی که بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده است. در موارد مساوی، قوانین بازی تعیین می‌کنند که چه کسی برنده است (معمولاً جناحی که اولویت دارد).

قوانین مرجع: هر جناح دارای «نقش‌های فعال» مشخصی در هر کارت رویداد است؛ نقش‌های غیرفعال نمی‌توانند اقدام انجام دهند. هزینه‌های اقدامات در جدول هر جناح آمده است. عملیات‌ها معمولاً محدود به مناطق «در دسترس» هستند (یعنی مناطقی که نیرو یا پایگاه دارند). ترفیع فقط در استان‌های دارای «جمعیت» انجام می‌شود. بازیابی ممکن است محدودیت‌هایی داشته باشد (مثلاً فقط در پایگاه‌ها). در مرحله‌ی پاک‌سازی، کارت‌های رویداد استفاده‌شده به ته دسته می‌روند. شرایط امتیازدهی دقیق در کارت‌های سناریو آمده است. استثناها: اگر جناحی هیچ نیرویی روی تخته نداشته باشد، نمی‌تواند عملیات انجام دهد. برخی عملیات‌ها نیاز به «وضعیت» خاصی دارند (مثلاً صلح). قوانین کامل در دفترچه راهنما موجود است.