آموزش بازی دوارفز فال

۱ تخته بازی، ۵۰ کارت بازی (شامل کارت‌های حمله، دفاع، منابع و ویژه)، ۲۰ مهره‌ی کوتوله در ۴ رنگ (هر رنگ ۵ عدد)، ۳۰ سکه‌ی طلا، ۱۰ نشان امتیاز پیروزی، ۱ دفترچه‌ی راهنما.

تخته را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک رنگ مهره انتخاب می‌کند و ۵ مهره را در قلمروی خود (ناحیه‌ی مشخص شده روی تخته) می‌گذارد. هر بازیکن ۳ سکه و ۷ کارت از دسته‌ی اصلی می‌گیرد. کارت‌های باقی‌مانده را رو به پایین کنار تخته بگذارید. اولین بازیکن به‌صورت تصادفی انتخاب می‌شود.

1. آماده‌سازی اولیه: ابتدا تخته بازی را وسط میز قرار دهید و هر بازیکن یک رنگ از مهره‌های کوتوله را برمی‌دارد. هر بازیکن یک دسته کارت شامل ۷ کارت شروع دریافت می‌کند (شامل کارت‌های حمله، دفاع و منابع). کارت‌های باقی‌مانده را به‌صورت رو به پایین کنار تخته بگذارید تا به‌عنوان دسته‌ی کشیدن استفاده شوند. هر بازیکن ۳ سکه طلا هم به‌عنوان منبع اولیه می‌گیرد.

2. ساختار نوبت: بازی در دورهای متوالی انجام می‌شود. هر دور شامل دو فاز است: فاز برنامه‌ریزی و فاز اجرا. در فاز برنامه‌ریزی، همه بازیکنان به‌طور همزمان یک کارت از دست خود انتخاب می‌کنند و آن را رو به پایین جلوی خود می‌گذارند. این کارت نشان‌دهنده‌ی اقدام اصلی شما در آن دور است. سپس همه کارت‌ها به‌طور همزمان رو می‌شوند و فاز اجرا شروع می‌شود.

3. فاز اجرا - ترتیب اقدامات: در فاز اجرا، بازیکنان به ترتیب شماره‌ی کارت‌هایشان (از کم به زیاد) اقدامات خود را انجام می‌دهند. مثلاً اگر کارت حمله‌ی شماره ۲ را انتخاب کرده‌اید و حریف کارت دفاع شماره ۱ را، اول حریف دفاع می‌کند و بعد شما حمله. این ترتیب اهمیت زیادی دارد؛ پس هنگام انتخاب کارت، به شماره‌ی آن دقت کنید.

4. انواع کارت‌ها: کارت‌ها به چند دسته تقسیم می‌شوند: کارت‌های حمله (مثل «حمله‌ی شمشیر» که به یک حریف آسیب می‌زند)، کارت‌های دفاع (مثل «سپر» که آسیب را کاهش می‌دهد)، کارت‌های منابع (مثل «معدن طلا» که سکه می‌دهد)، و کارت‌های ویژه (مثل «جاسوس» که دست حریف را می‌بیند). هر کارت یک شماره از ۱ تا ۵ دارد که ترتیب اجرا را مشخص می‌کند.

5. حمله و دفاع: وقتی کارت حمله بازی می‌کنید، مقدار حمله‌ی کارت (مثلاً ۳) را به یک حریف اعمال می‌کنید. اگر حریف کارت دفاع بازی کرده باشد، مقدار دفاع از حمله کم می‌شود. مثلاً اگر حمله ۳ باشد و دفاع ۱، حریف ۲ آسیب می‌بیند. اگر هیچ دفاعی نداشته باشد، تمام ۳ آسیب را می‌گیرد. آسیب به‌صورت از دست دادن سکه یا مهره‌ی کوتوله از قلمرو است.

6. منابع و ساخت: با کارت‌های منابع، سکه یا سنگ آهن به دست می‌آورید. این منابع را می‌توانید در نوبت‌های بعدی خرج کنید تا کارت‌های جدید بخرید یا قلعه‌ی خود را ارتقا دهید. مثلاً با ۲ سکه می‌توانید یک کارت از دسته‌ی کشیدن بخرید و به دست خود اضافه کنید. قلعه‌ی ارتقا یافته به شما امتیاز دفاعی بیشتری می‌دهد.

7. پایان دور: بعد از اینکه همه بازیکنان اقدامات خود را انجام دادند، کارت‌های بازی شده را به‌صورت رو به بالا در توده‌ی دور ریخته‌شده قرار می‌دهید. سپس هر بازیکن یک کارت از دسته‌ی کشیدن برمی‌دارد تا دست خود را دوباره به ۷ کارت برساند (یا طبق قوانین بازی). اگر دسته‌ی کشیدن خالی شود، توده‌ی دور ریخته‌شده را بُریده و به‌عنوان دسته‌ی جدید استفاده می‌کنید.

8. شرط پایان بازی: بازی زمانی به پایان می‌رسد که یک بازیکن ۱۰ امتیاز پیروزی جمع کند یا وقتی که دسته‌ی کشیدن برای سومین بار خالی شود. امتیاز پیروزی معمولاً با ساخت قلعه‌های پیشرفته، شکست دادن هیولاهای خاص یا جمع‌آوری گنجینه‌ها به دست می‌آید. در پایان، بازیکنی که بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده است.

قوانین مرجع: هر بازیکن در ابتدا ۷ کارت دارد. حداکثر دست ۱۰ کارت است. کارت‌ها شماره‌ی ۱ تا ۵ دارند و ترتیب اجرا از کوچک به بزرگ است. اگر دو کارت هم‌شماره باشند، بازیکنی که در نوبت قبلی دیرتر بازی کرده، اول اجرا می‌کند (یا بر اساس ترتیب نوبت). حمله‌ی پایه ۳ آسیب وارد می‌کند؛ دفاع پایه ۱ آسیب را کاهش می‌دهد. آسیب به‌صورت از دست دادن سکه (هر آسیب = ۱ سکه) یا اگر سکه نباشد، یک مهره‌ی کوتوله از قلمرو. اگر قلمرو خالی باشد، بازیکن حذف می‌شود. کارت‌های ویژه می‌توانند قوانین را تغییر دهند؛ متن کارت همیشه بر قوانین اصلی مقدم است. در پایان هر دور، اگر دست شما کمتر از ۷ باشد، تا ۷ پر می‌کنید. در بازی دونفره، قوانین خاصی برای حمله به هیولاهای مرکزی وجود دارد.