آموزش بازی دانجن میهم

جعبه شامل: ۱ کارت قهرمان برای هر یک از ۴ شخصیت (باربارا، پالادین، جادوگر، دزد)، دسته‌ای از کارت‌های اصلی (حدود ۷۰ کارت) شامل حمله، دفاع، بهبود و کارت‌های ویژه، و دفترچه‌ی راهنما. (تعداد دقیق کارت‌ها ممکن است در نسخه‌های مختلف کمی متفاوت باشد.)

هر بازیکن یک کارت قهرمان انتخاب می‌کند و آن را جلوی خود می‌گذارد. همه‌ی کارت‌های اصلی را قاطی کنید و به هر بازیکن ۵ کارت بدهید. بقیه‌ی کارت‌ها را به‌صورت رو به پایین وسط میز قرار دهید تا دسته‌ی کشیدن شود. فضایی کنار دسته برای دور ریختن کارت‌ها در نظر بگیرید. اگر تعداد بازیکنان کمتر از ۴ باشد، کارت‌های اضافی را کنار بگذارید (بدون نگاه کردن به آن‌ها).

1. انتخاب قهرمان: هر بازیکن یه کارت قهرمان برمی‌داره که مشخصات اولیه‌اش مثل جان (معمولاً ۲۰) و یک توانایی خاص روی اون نوشته شده. مثلاً باربارای خشن می‌تونه ضربه‌ی سنگین‌تری بزنه، در حالی که پالادین دفاع بهتری داره. کارت قهرمان رو جلوتون می‌ذارید و بقیه‌ی کارت‌ها رو با هم قاطی می‌کنید.

2. آماده‌سازی دست: از دسته‌ی کارت‌های اصلی، به هر بازیکن ۵ کارت می‌دید (اگه بازیکن کمه، بقیه‌ی کارت‌ها کنار گذاشته می‌شن). بقیه‌ی کارت‌ها به‌صورت رو به پایین وسط میز به‌عنوان دسته‌ی کشیدن قرار می‌گیره. یه فضای کنار دسته هم برای کارت‌های دور ریخته‌شده در نظر بگیرید.

3. شروع نوبت: نوبت هر بازیکن سه مرحله داره: اول کشیدن کارت، بعد بازی کردن کارت‌ها، و آخر دور ریختن. در مرحله‌ی کشیدن، شما یک کارت از دسته برمی‌دارید و به دستتون اضافه می‌کنید. اگه دسته تموم بشه، کارت‌های دور ریخته‌شده رو قاطی می‌کنید و دوباره دسته می‌سازید.

4. بازی کردن کارت‌ها: حالا می‌تونید هر تعداد کارت از دستتون بازی کنید، اما فقط یک کارت حمله (کارتی که به حریف آسیب می‌زنه) می‌تونید بزنید، مگر اینکه کارت‌های خاصی مثل «حمله‌ی سریع» اجازه بدن بیشتر بزنید. کارت‌های دیگه مثل دفاع (که آسیب رو کم می‌کنه)، بهبود (که جان اضافه می‌کنه) یا کارت‌های ویژه (که اثر خاص دارن) رو می‌تونید آزادانه بازی کنید. مثلاً فرض کن سه تا کارت تو دستته: یه «ضربه‌ی برق‌آسا» که ۲ تا آسیب می‌زنه، یه «سپر» که ۱ تا دفاع می‌ده، و یه «معجون» که ۳ تا جان اضافه می‌کنه. می‌تونید معجون رو بخورید، سپر رو بذارید جلوتون، و بعد با ضربه‌ی برق‌آسا به یه بازیکن دیگه حمله کنید.

5. حمله و دفاع: وقتی به کسی حمله می‌کنید، اون می‌تونه با کارت دفاعی که قبلاً بازی کرده یا کارت‌هایی که همون لحظه بازی می‌کنه از خودش دفاع کنه. مقدار دفاع از آسیب کم می‌شه. اگه دفاع بیشتر از حمله باشه، هیچ آسیبی وارد نمی‌شه. باقی‌مونده‌ی آسیب از جان قربانی کم می‌شه. اگه جان به صفر برسه، اون بازیکن حذف می‌شه و کارت‌هاش دور ریخته می‌شن.

6. پایان نوبت: در پایان نوبت، اگه دستتون بیشتر از ۵ کارت باشه، باید کارت اضافی رو دور بندازید. بعد نوبت به بازیکن بعدی (در جهت عقربه‌های ساعت) می‌رسه. بازی همینه تا وقتی فقط یک نفر زنده بمونه.

7. کارت‌های ویژه: بعضی کارت‌ها اثرات خاص دارن که رو کارت توضیح داده شده. مثلاً کارت «تله» می‌ذارید که اگه کسی به شما حمله کنه، اون آسیب می‌بینه. یا کارت «دزدی» که می‌تونید یه کارت از دست حریف بردارید. همیشه متن کارت رو دقیق بخونید و اگه سوالی پیش اومد، به ترتیب اولویت (بازی اصلی) مراجعه کنید.

8. قانون جان اضافه: حداکثر جان هر قهرمان معمولاً ۲۰ هست، ولی اگر کارتی جان رو بالاتر از ۲۰ ببره، می‌تونه بیشتر بشه. اگه کارتی بگه «جان به ۲۰ برگرد» یعنی دقیقاً ۲۰ بشه، نه بیشتر.

9. تساوی و توقف: اگه بازی به هر دلیلی به تساوی رسید (مثلاً دو نفر همزمان بمیرن)، طبق قوانین رسمی باید دوباره بازی کنید یا برنده‌ی مشترک اعلام بشه. در نسخه‌های معمول، تساوی نادر و پیش‌بینی‌نشده‌ست.

قوانین دقیق: هر بازیکن با ۵ کارت شروع می‌کند. حداکثر دست ۵ کارت در پایان نوبت است. در هر نوبت فقط یک کارت حمله مجاز است، مگر اینکه کارت دیگری اجازه دهد. کارت‌های دفاع به‌صورت هم‌زمان با حمله قابل بازی هستند. اگر دسته تمام شود، کارت‌های دور ریخته‌شده را قاطی کرده و دسته جدید می‌سازید. جان اولیه‌ی هر قهرمان ۲۰ است، مگر اینکه کارت قهرمان مقدار دیگری مشخص کرده باشد. اگر جان به صفر برسد، بازیکن حذف می‌شود. کارت‌های دور ریخته‌شده هرگز به دسته‌ی اصلی برنمی‌گردند مگر با کارت‌های خاص. در بازی ۳ یا ۴ نفره، جهت بازی عقربه‌های ساعت است. برخی کارت‌ها ممکن است به بیش از یک بازیکن آسیب بزنند یا اثرات چندگانه داشته باشند؛ در این صورت، متن کارت ملاک است.