آموزش بازی دد آو وینتر: د لانگ نایت

جعبه شامل: ۱ تخته بازی، بیش از ۱۰۰ کارت (شامل کارتهای داستان، بحران، رویداد، آیتم، هدف، نقش)، بیش از ۵۰ مهرهی پلاستیکی (بازماندهها، زامبیها، زخمها)، تاسهای مخصوص (حدود ۱۰ عدد: تاس اقدام و تاس خطر)، صفحات بازیکن (۴ عدد)، نشانگرهای امید و گرسنگی، و دفترچهی راهنما. تعداد دقیق کارتها بسته به نسخه متفاوت است.

تخته را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک رنگ انتخاب کرده و صفحهی بازیکن، مهرههای بازمانده (۳ تا ۴ بسته به تعداد نفرات) و کارتهای نقش مخفی را دریافت میکند. کارتهای داستان، بحران، رویداد، آیتم و هدف را جدا کرده و روی مکانهای مشخصشده روی تخته قرار دهید. تاسها را کنار بگذارید. تعداد کارتهای بحران اولیه برابر با تعداد بازیکنان است. هر بازیکن ۲ کارت آیتم اولیه از عرشهی آیتم میکشد. مهرههای زامبی را در مکانهای مشخصشده (معمولاً ۳ زامبی در هر مکان بیرونی) قرار دهید. نشانگر امید را روی ۳ قرار دهید. سپس اولین رهبر (بازیکنی که آخرین بار یک فیلم ترسناک دیده) انتخاب میشود.

1. آمادهسازی اولیه: تخته بازی را وسط میز بگذارید. هر بازیکن یک رنگ انتخاب میکند و مهرههای بازمانده (معمولاً ۳ یا ۴ عدد) و صفحهی بازیکن خود را برمیدارد. کارتهای داستان، کارتهای آیتم، کارتهای بحران، و کارتهای هدف را جدا کنید و هر کدام را در محل مشخصشده روی تخته قرار دهید. تاسهای مخصوص بازی (شامل تاسهای اقدام و تاسهای خطر) را کنار بگذارید. تعداد بازماندههای اولیه بستگی به تعداد بازیکنان دارد؛ مثلاً در بازی ۳ نفره، هر نفر ۳ بازمانده میگیرد.

2. شناخت تخته و مکانها: تخته شامل چند مکان است: پناهگاه (محل امن اولیه)، و مکانهای بیرونی مانند مرکز شهر، مدرسه، فروشگاه و غیره. هر مکان یک توانایی خاص دارد و ممکن است کارتهای آیتم یا غذای بیشتری در آن پیدا شود. در ابتدا همهی بازماندهها در پناهگاه هستند، اما برای جمعآوری منابع باید به مکانهای دیگر بروند. توجه کنید که برخی مکانها ممکن است «آلوده» باشند و ورود به آنها ریسک دارد.

3. نقشهای مخفیانه: در ابتدای بازی، به هر بازیکن یک کارت نقش مخفی داده میشود که نشان میدهد او یک بازماندهی معمولی، یک رهبر، یا یک خرابکار است. خرابکار یک هدف مخفی دارد که با هدف اصلی گروه در تضاد است (مثلاً باعث شکست مأموریت شود). بقیهی بازیکنان نباید نقش یکدیگر را بدانند. رهبر گروه هر دور مشخص میشود و یک امتیاز اضافه برای تصمیمگیری نهایی در برخی موقعیتها دارد.

4. شروع هر دور: هر دور به چند فاز تقسیم میشود: فاز بازیکنها، فاز رویداد، فاز کمبود، فاز بحران، و فاز پاکسازی. در ابتدای هر دور، کارتهای رویداد و کارتهای بحران جدید به ترتیب از روی عرشهها کشیده میشوند. تعداد کارتهای بحران بستگی به تعداد بازیکنان دارد؛ مثلاً در بازی ۴ نفره، ۴ کارت بحران کشیده میشود.

5. فاز بازیکنها (اقدامات): هر بازیکن در نوبت خود میتواند با هر یک از بازماندههایش دو اقدام انجام دهد. اقدامات شامل: حرکت به یک مکان (با پرداخت یک اقدام)، جستجو در مکان (برای پیدا کردن آیتم یا غذا)، حمله به زامبی، تعمیر مکان، یا استفاده از توانایی خاص مکان است. مثلاً فرض کن بازماندهی تو در فروشگاه است؛ با یک اقدام میتوانی جستجو کنی و یک کارت آیتم بکشی، و با اقدام دوم به پناهگاه برگردی. توجه: هر مکان محدودیت جستجو در هر دور دارد.

6. استفاده از تاسها: برای انجام برخی اقدامات (مانند حمله یا جستجو) باید تاس بریزید. تاس اقدام (که معمولاً سفید است) نشان میدهد که آیا اقدام موفق است یا نه. اگر عدد تاس از مقدار مورد نیاز (که روی کارت یا مکان مشخص شده) کمتر باشد، ممکن است زخمی شده یا زامبی جدیدی وارد شود. تاسهای خطر (که قرمز هستند) برای تعیین تعداد زامبیهایی که در هر دور وارد میشوند استفاده میشوند. مثلاً اگر در مکان مدرسه جستجو میکنی، ممکن است نیاز به تاس ۴ یا بیشتر داشته باشی؛ اگر ۳ بیاید، یک زامبی به آن مکان اضافه میشود.

7. مدیریت منابع و گرسنگی: منابع اصلی شامل غذا، دارو، مهمات، و مصالح است. در پایان هر دور، هر بازمانده باید یک غذا مصرف کند؛ اگر غذا کافی نباشد، گروه گرسنه میماند و ممکن است به بازماندهها آسیب برسد (مثلاً یک بازمانده زخمی شود). برای جمعآوری غذا، میتوانید به مکانهایی مانند فروشگاه یا مزرعه بروید و جستجو کنید. همچنین برخی کارتها ممکن است غذا فراهم کنند.

8. فاز رویداد و کمبود: بعد از نوبت همهی بازیکنان، یک کارت رویداد از عرشهی رویداد کشیده میشود و اثر آن اجرا میشود (مثلاً «مهاجرت زامبیها» که تعداد زامبیها را افزایش میدهد). سپس فاز کمبود رخ میدهد: تعداد غذاهای موجود در پناهگاه شمرده میشود و اگر کمتر از تعداد بازماندهها باشد، گروه باید تصمیم بگیرد چه کسی گرسنه بماند یا از منابع اضطراری استفاده کند.

9. فاز بحران: در ابتدای دور، کارتهای بحران نشان داده شدهاند. در این فاز، بازیکنان باید بهصورت مخفیانه کارتهای آیتم یا منابعی را که میخواهند به بحران اختصاص دهند، انتخاب کنند. اگر مجموع ارزش کارتهای اختصاصیافته از مقدار مورد نیاز بحران کمتر باشد، بحران شکست میخورد و جریمهای اعمال میشود (مثل ورود زامبیهای اضافی یا کاهش امید). اگر موفق شود، پاداشی دریافت میکنید (مثل اضافه شدن کارت آیتم به پناهگاه). توجه: خرابکار ممکن است کارتهای بیکیفیت یا حتی کارتهای خرابکارانه به بحران اضافه کند تا آن را شکست دهد.

10. فاز پاکسازی: در پایان دور، تعداد زامبیهای هر مکان بررسی میشود؛ اگر در یک مکان بیش از حد زامبی باشد (معمولاً ۳ یا بیشتر)، بازماندههای آن مکان ممکن است زخمی شوند یا حتی بمیرند. سپس کارتهای بحران و رویداد دور بعد آماده میشوند و رهبر جدید انتخاب میشود (معمولاً به ترتیب نوبت). بازی تا زمانی ادامه مییابد که مأموریت اصلی گروه تکمیل شود یا شرایط شکست فراهم شود. مثلاً اگر امید به صفر برسد یا همهی بازماندهها بمیرند، بازی میبازید.

11. پایان بازی و برنده: بازی در دو حالت تمام میشود: یا مأموریت اصلی گروه با موفقیت انجام شده (و حداقل یک بازمانده زنده است)، یا شکست خورده (مثلاً امید به صفر رسیده یا همهی بازماندهها مردهاند). در صورت موفقیت، امتیاز نهایی محاسبه میشود: امتیاز از روی اهداف شخصی، تعداد بازماندههای زنده، و منابع باقیمانده. اگر خرابکار هدف مخفی خود را انجام داده باشد، ممکن است برندهی جداگانهای باشد. در غیر این صورت، بازیکنی که بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده است.

قوانین مرجع: هر بازیکن در نوبت خود ۲ اقدام دارد. حرکت به مکان مجاور ۱ اقدام، جستجو ۱ اقدام (محدود به ۱ بار در هر مکان در هر دور، مگر با کارت خاص). حمله به زامبی ۱ اقدام و نیاز به تاس موفقیت (معمولاً ۴+). اگر تاس شکست بخورد، زامبی به همان مکان اضافه میشود. در فاز بحران، بازیکنان بهصورت مخفیانه کارتهایی را از دست خود به بحران اختصاص میدهند؛ مجموع ارزش آنها باید از مقدار بحران (که روی کارت درج شده) بیشتر باشد. اگر مجموع کمتر باشد، بحران شکست میخورد و جریمه اعمال میشود. جریمه معمولاً اضافه شدن ۲ زامبی به پناهگاه یا کاهش ۱ امید است. امید در ابتدا ۳ است و میتواند با موفقیت در بحرانها افزایش یابد. غذا: در پایان هر دور، هر بازمانده ۱ غذا مصرف میکند؛ اگر غذا کافی نباشد، یک بازمانده به انتخاب گروه زخمی میشود (مهرهی زخمی روی او قرار میگیرد). بازماندهی زخمی فقط ۱ اقدام در نوبت خود دارد. اگر بازماندهای دو بار زخمی شود، میمیرد. زامبیها: در هر مکان، اگر تعداد زامبیها از ۳ بیشتر شود، بازماندههای آن مکان باید یک تاس خطر بیندازند؛ اگر نتیجه ۱ یا ۲ باشد، یک بازمانده زخمی میشود. خرابکار: اگر خرابکار در بازی باشد، هدف او در کارت نقش نوشته شده است؛ مثلاً «باعث شکست بحران در دو دور» یا «اطمینان از اینکه حداقل ۲ بازمانده بمیرند». خرابکار میتواند در هر فازی بهصورت مخفیانه خرابکاری کند، اما اگر لو برود، ممکن است از بازی اخراج شود. کارتهای داستان: در ابتدای بازی، یک کارت داستان کشیده میشود که مأموریت اصلی گروه را مشخص میکند (مثلاً «۱۲ غذا جمع کنید و ۳ دارو»). تا وقتی مأموریت تکمیل نشود، بازی ادامه مییابد.