آموزش بازی دد آو وینتر: یک بازی چهارراه

تخته بازی، ۴ تا ۵ تابلوی کلونی، حدود ۳۰ مهره بازمانده (رنگی)، ۵ مهره رهبر، حدود ۲۰ مهره زامبی، کارت‌های جستجو (حدود ۵۰ تا)، کارت‌های بحران (حدود ۲۰ تا)، کارت‌های چهارراه (حدود ۳۰ تا)، کارت‌های تهدید (حدود ۱۰ تا)، کارت‌های هدف مخفی (حدود ۱۰ تا)، تاس‌های عمل، توکن‌های روحیه، توکن‌های منابع (غذا، دارو، فلز، و غیره)، و دفترچه راهنما.

تخته را در وسط قرار دهید. هر بازیکن یک تابلوی کلونی، یک مهره رهبر و کارت رهبر مربوطه دریافت می‌کند. کارت‌های جستجو، بحران، چهارراه، و تهدید را جداگانه به‌صورت رو به پایین بچینید. تعداد اولیه بازمانده‌ها (معمولاً ۳ تا ۴) را در کلونی بگذارید. توکن‌های منابع را نزدیک تخته بگذارید. روحیه را روی ۱۰ تنظیم کنید. یک کارت تهدید اولیه رو کرده و زامبی‌های اولیه را طبق آن قرار دهید.

1. آماده‌سازی اولیه: تخته را وسط بگذارید. هر بازیکن یک تابلوی کلونی، یک مهره رهبر، و یک کارت رهبر (که توانایی خاص دارد) می‌گیرد. بقیه مهره‌های بازمانده (حدود ۳ تا ۴ تا) را در محل استقرار اولیه (مثلاً کلونی) بگذارید. کارت‌های تهدید (Threats) را جدا کنید و کارت‌های چهارراه (Crossroads) را در جای مخصوص قرار دهید. هر بازیکن یک هدف مخفی (برای امتیاز نهایی) دریافت می‌کند که نباید به دیگران نشان دهد.

2. مرحله چرخش زامبی‌ها: در ابتدای هر دور، تعداد زامبی‌های جدید را از روی کارت تهدید مشخص کنید. مثلاً اگر روی کارت نوشته «۲ زامبی در محل کلونی»، دو مهره زامبی به منطقه بیرون کلونی اضافه کنید. اگر زامبی‌ها به حد نصاب برسند (مثلاً ۵ تا در یک مکان)، باعث ایجاد بحران می‌شوند.

3. مرحله اعمال بازیکنان: هر بازیکن به نوبت اقدامات خود را انجام می‌دهد. هر بازمانده می‌تواند یک عمل اصلی (مانند جستجو، حرکت، حمله، یا جمع‌آوری منابع) انجام دهد. مثلاً: «با یک بازمانده به کتابخانه برو و یک کارت جستجو بکش». تعداد اعمال محدود است و هر بازمانده فقط یک بار در دور عمل می‌کند.

4. مرحله بحران: کارت بحران (Crisis) را از روی دسته بردارید. بحران‌ها اهداف مشترکی هستند (مثل جمع‌آوری دارو) که باید تا پایان دور تکمیل شوند. اگر شکست بخورید، جریمه می‌شوید (مثلاً کاهش روحیه یا ورود زامبی). بازیکنان می‌توانند منابع خود را برای کمک به بحران اهدا کنند، اما ممکن است خرابکار (Traitor) مخفیانه مانع شود.

5. مرحله چهارراه: وقتی نوبت یک بازیکن به پایان می‌رسد، ممکن است کارت چهارراه فعال شود. این کارت‌ها داستان‌های کوتاهی دارند که تصمیم‌گیری می‌طلبند. مثلاً: «یک غریبه در را می‌زند. آیا او را راه می‌دهید؟ اگر بله، یک بازمانده جدید به شما می‌پیوندد، اما ممکن است زامبی وارد شود.» همه بازیکنان رأی می‌دهند و نتیجه اعمال می‌شود.

6. مرحله پایان دور: پس از همه نوبت‌ها، ابتدا بحران بررسی می‌شود: اگر منابع کافی جمع‌آوری شده باشد، بحران حل می‌شود و پاداش می‌گیرید. در غیر این صورت، جریمه اعمال می‌شود. سپس زامبی‌ها حرکت می‌کنند (به سمت کلونی). اگر زامبی‌ای وارد کلونی شود، یک بازمانده را می‌کشد. در نهایت، کارت تهدید جدیدی رو کرده و دور بعدی شروع می‌شود.

7. مرحله هدف شخصی: در انتهای بازی (بعد از دور مشخص یا رسیدن به هدف مشترک)، بازیکنان اهداف مخفی خود را فاش می‌کنند. اگر یک بازیکن هدفش را تکمیل کرده باشد (مثلاً «۵ تا دارو جمع کن»)، امتیاز می‌گیرد. اما اگر خرابکار باشد، باید شرایط خاص خود را انجام دهد.

بازی در دورهای مشخص (معمولاً ۳ تا ۵ دور) یا تا رسیدن به هدف مشترک انجام می‌شود. هر بازمانده دارای ۲ عمل (Action) در نوبت خود است (حرکت و عمل اصلی). زامبی‌ها در هر دور بر اساس کارت تهدید اضافه می‌شوند. اگر تعداد زامبی‌ها در یک مکان به ۵ برسد، یک بحران اضافی ایجاد می‌شود. بحران‌ها نیازمند منابع خاص (مثلاً غذا، دارو) هستند و اگر تأمین نشوند، روحیه (Morale) کاهش می‌یابد. روحیه از ۱۰ شروع می‌شود و اگر به ۰ برسد، بازی باخته می‌شود. خرابکار (Traitor) یک نقش مخفی است که هدفش شکست کلونی است. او می‌تواند منابع را خراب کند یا بحران را به‌طور مخفیانه تخریب کند. کارت‌های چهارراه فقط در نوبت بازیکنی که عملش تمام شده فعال می‌شوند و شامل رأی‌گیری عمومی هستند. بازیکنان می‌توانند در هر زمان با یکدیگر معامله کنند (منابع یا کارت‌ها). بازماندگان می‌میرند اگر زامبی‌ها به آن‌ها حمله کنند یا در بحران قربانی شوند. بازیکنانی که بازمانده‌ای ندارند، از بازی خارج می‌شوند.