آموزش بازی کریپتید

صفحه‌ی بازی (نقشه‌ی جنگل‌های آمریکای شمالی)، ۴ کارت سرنخ (هر کدام نشان‌دهنده‌ی یک نوع مکان)، ۴ مهره‌ی رنگی، تعداد زیادی نشانگر (معمولاً ۱۶ عدد)، دفترچه‌ی راهنما.

صفحه را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک کارت سرنخ می‌گیرد و به صورت محرمانه نگاه می‌کند. هر بازیکن مهره‌ی رنگی خود را برمی‌دارد و نشانگرها را بر اساس تعداد بازیکنان تقسیم می‌کند: ۲ نفره: ۴ تا، ۳ نفره: ۳ تا، ۴ نفره: ۲ تا. بقیه‌ی نشانگرها کنار گذاشته می‌شوند. بازیکن شروع‌کننده به صورت تصادفی انتخاب می‌شود (مثلاً با پرتاب سکه).

1. آماده‌سازی: صفحه‌ی بازی را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک کارت سرنخ می‌گیرد که به صورت محرمانه به او نشان می‌دهد که موجود در کدام نوع مکان (جنگل، آب، کوه، یا دشت) زندگی می‌کند. همچنین هر بازیکن یک مهره‌ی رنگی و یک کارت نشانگر انتخاب می‌کند. کارت‌های نشانگر را با توجه به تعداد بازیکنان به طور مساوی تقسیم کنید (مثلاً در بازی ۳ نفره، هر بازیکن ۳ نشانگر می‌گیرد).

2. نوبت‌های بازی: بازی به صورت نوبتی انجام می‌شود و هر بازیکن در نوبت خود باید یکی از دو عمل زیر را انجام دهد: الف) یک نشانگر را روی یک مکان از صفحه قرار دهد و ادعا کند که موجود آنجا نیست (با گفتن «اینجا نیست»). ب) اگر فکر می‌کند مکان دقیق موجود را می‌داند، می‌تواند یک نشانگر را روی آن مکان بگذارد و اعلام کند که موجود آنجاست.

3. بررسی ادعاها: وقتی بازیکنی نشانگر می‌گذارد و می‌گوید «اینجا نیست»، سایر بازیکنان باید به نوبت (در جهت عقربه‌های ساعت) بررسی کنند که آیا این ادعا با سرنخ آن‌ها سازگار است یا نه. اگر ادعا درست باشد (یعنی طبق سرنخ آن بازیکن، موجود آن‌جا نیست)، آن بازیکن سکوت می‌کند و نوبت به بعدی می‌رسد. اگر ادعا اشتباه باشد (یعنی طبق سرنخ آن بازیکن، موجود آن‌جاست)، بازیکن باید یک نشانگر خود را بردارد و به صاحب ادعا بدهد. این کار باعث می‌شود اطلاعات بیشتری فاش شود.

4. ادعای مکان دقیق: اگر بازیکنی فکر می‌کند مکان موجود را می‌داند، می‌تواند در نوبت خود یک نشانگر را روی آن مکان بگذارد و بگوید «اینجاست». سپس همه‌ی بازیکنان باید سرنخ خود را بررسی کنند (بدون فاش کردن آن) و اگر همه تأیید کردند که این مکان با سرنخ آن‌ها سازگار است، آن بازیکن برنده است. اگر حتی یک بازیکن مخالفت کند (یعنی طبق سرنخ او موجود آن‌جا نیست)، بازیکن اشتباه کرده و باید یک نشانگر از حریفان بگیرد و بازی ادامه می‌یابد.

5. ادامه‌ی بازی: بازی تا زمانی ادامه می‌یابد که یک بازیکن با موفقیت مکان دقیق را اعلام کند. اگر نشانگرهای یک بازیکن تمام شود، او از بازی حذف می‌شود و بقیه ادامه می‌دهند. همچنین اگر همه‌ی بازیکنان به غیر از یک نفر حذف شوند، آن بازیکن برنده است.

6. مثال: فرض کن سه بازیکن هستید: شما، علی و مریم. شما سرنخ دارید که موجود در جنگل است. در نوبت خود، یک نشانگر روی یک مکان کوهستانی می‌گذارید و می‌گویید «اینجا نیست». علی سرنخش را بررسی می‌کند و اگر طبق سرنخ او موجود آن‌جا نیست، سکوت می‌کند. مریم اگر طبق سرنخش موجود آن‌جاست، باید یکی از نشانگرهایش را به شما بدهد. این به شما می‌فهماند که مریم فکر می‌کند موجود آن‌جاست، پس احتمالاً مکان درستی است!

7. قانون حذف: اگر یک بازیکن نشانگری برای گذاشتن نداشته باشد، در نوبت خود باید یک نشانگر از یکی از بازیکنان دیگر بگیرد (به انتخاب خود) و آن را روی صفحه بگذارد. اگر هیچ بازیکنی نشانگر نداشته باشد، بازی به پایان می‌رسد و برنده کسی است که بیشترین نشانگر را دارد.

بازی برای ۲ تا ۴ بازیکن طراحی شده است. در بازی ۲ نفره، هر بازیکن ۴ نشانگر، در بازی ۳ نفره ۳ نشانگر، و در بازی ۴ نفره ۲ نشانگر دریافت می‌کند. هر بازیکن فقط یک کارت سرنخ دارد. وقتی بازیکنی ادعای «اینجا نیست» می‌کند، بررسی به ترتیب نوبت انجام می‌شود و اگر کسی اعتراض کرد، نشانگر به صاحب ادعا داده می‌شود. اگر ادعای «اینجاست» اشتباه باشد، بازیکن باید یک نشانگر از هر بازیکن دیگر بگیرد (یعنی اگر ۳ بازیکن باشند، ۲ نشانگر). اگر بازیکنی نشانگر نداشته باشد، می‌تواند از دیگری بگیرد. بازی وقتی تمام می‌شود که یک بازیکن مکان را درست حدس بزند یا فقط یک بازیکن باقی بماند.