آموزش بازی کنکوردیا ونوس

تخته بازی، مهره‌های شهر (۶ رنگ مختلف)، پرسنل (مهره‌های کوچک برای هر بازیکن)، کارت‌های شخصی (شامل کارت‌های اولیه و کارت‌های پیشرفت)، کارت‌های امتیاز، کارت‌های بازار، سکه‌های سسترس، و دفترچه راهنما. تعداد دقیق کارت‌ها ممکن است بسته به نسخه متفاوت باشد.

تخته را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک رنگ انتخاب می‌کند و مهره‌های شهر و پرسنل هم‌رنگ خود را برمی‌دارد. کارت‌های شخصی اولیه (معمولاً ۲ یا ۳ کارت) و ۱۰ سسترس به هر بازیکن داده می‌شود. کارت‌های امتیاز را بر اساس تعداد بازیکنان به‌صورت تصادفی انتخاب کرده و در جای مخصوص روی تخته می‌چینیم. کارت‌های پیشرفت (بازار) را به‌ترتیب روی جای خود می‌چینیم. سپس هر بازیکن به نوبت یکی از شهرهای شروع را انتخاب کرده و یک خانه‌ی خود را آنجا می‌گذارد. بقیه‌ی خانه‌ها در کنار تخته قرار می‌گیرند.

1. آماده‌سازی اولیه: اول تخته‌ی بازی رو وسط میز بذارید. هر بازیکن یه رنگ انتخاب می‌کنه و مهره‌های شهر و پرسنل هم‌رنگ خودش رو برمی‌داره. کارت‌های شخصی اولیه (معمولاً ۲ یا ۳ کارت) و یه مقدار پول اولیه به هر نفر داده می‌شه. کارت‌های امتیاز و کارت‌های پیشرفت هم به‌ترتیب روی جای مخصوصشون چیده می‌شن. حالا هر بازیکن به‌نوبت یکی از شهرهای شروع (معمولاً شهرهای مشخص‌شده روی تخته) رو انتخاب می‌کنه و یه خونه‌ی خودش رو اونجا می‌ذاره. بعد از اون، بازی شروع می‌شه.

2. نوبت شما: در هر نوبت، شما باید یکی از کارت‌های دست خودتون رو بازی کنید. هر کارت یه عمل خاص داره که توی گوشه‌ی کارت نوشته شده. مثلاً کارت «معمار» بهتون اجازه می‌ده تا یه شهر جدید بسازید، کارت «سناتور» پول می‌ده، کارت «پراتور» بهتون اجازه می‌ده تا یه کارت از بازار بخرید، و کارت «دیپلمات» کپی‌برداری از کارت‌های هم‌بازیهاتونه. وقتی یه کارت رو بازی می‌کنید، اون کارت رو جلوتون می‌ذارید و اثرش رو اجرا می‌کنید. بعد از بازی کردن، اون کارت فعال می‌مونه و می‌تونید بعداً دوباره ازش استفاده کنید (با پرداخت هزینه).

3. خرید کارت جدید: یکی از راه‌های اصلی پیشرفت، خریدن کارت‌های جدید از بازار هست. برای این کار، باید کارت «پراتور» رو بازی کنید. اون کارت بهتون اجازه می‌ده تا یکی از کارت‌های ردیف بازار رو بخرید و به دستتون اضافه کنید. قیمت هر کارت روی خودش نوشته شده و باید پولش رو به بانک بدید. کارت‌های جدید معمولاً اعمال قوی‌تری دارن و تعداد کارت‌های دستتون رو زیاد می‌کنن، که یعنی هر نوبت گزینه‌های بیشتری دارید.

4. ساختن شهر: با کارت «معمار» می‌تونید شهرهای جدید بسازید. برای ساختن، باید یه شهر خالی روی تخته انتخاب کنید که با جاده به یکی از شهرهای خودتون متصل باشه و هزینه‌ی ساخت (که روی تخته مشخص شده) رو بپردازید. بعد از ساخت، یه خونه‌ی رنگی خودتون رو اونجا می‌ذارید. هر شهر فقط یک بار قابل ساختنه و بعد از اون، شهرهای بیشتری نمی‌تونید بسازید (مگر اینکه کارت‌های خاصی داشته باشید). شهرها به شما اجازه می‌دن تا از اون منطقه منابع بگیرید و در پایان بازی امتیاز می‌گیرید.

5. گرفتن منابع: وقتی شهری می‌سازید، بلافاصله از منطقه‌ای که شهر توشه، منبع می‌گیرید. هر منطقه یه نوع منبع داره (مثلاً آجر، غذا، ابزار، شراب یا پارچه) و تعداد منابعی که می‌گیرید به تعداد شهرهایی که توی اون منطقه دارید بستگی داره. مثلاً اگه دو تا شهر توی منطقه‌ی آجر داشته باشید، دو تا آجر می‌گیرید. منابع توی انبار شخصی‌تون ذخیره می‌شن و برای ساختن شهرهای بیشتر یا خرید کارت‌های خاص لازم دارید.

6. تجارت و فروش: بعضی کارت‌ها مثل «پراتور» یا «سناتور» بهتون اجازه می‌دن تا منابع رو به پول تبدیل کنید. برای این کار، می‌تونید منابع رو با نرخ مشخصی (که روی کارت نوشته شده) به بانک بفروشید. مثلاً کارت «سناتور» ممکنه به شما اجازه بده که ۲ تا منبع رو به ۱ سسترس تبدیل کنید. همچنین کارت «دیپلمات» بهتون اجازه می‌ده که از کارت‌های هم‌بازیهاتون کپی برداری کنید، ولی باید به اون بازیکن پول بدید.

7. استفاده از کارت‌های شخصی: هر بازیکن یه دسته کارت داره که باهاش شروع می‌کنه و با خریدن کارت‌های جدید، دستش بزرگ‌تر می‌شه. در هر نوبت، شما باید یکی از کارت‌های دستتون رو بازی کنید. بعد از بازی، اون کارت جلوتون می‌مونه. در پایان نوبت، می‌تونید همه‌ی کارت‌هایی که جلوتونه رو دوباره به دستتون برگردونید، ولی برای این کار باید کارت «پرایتور» رو بازی کنید (که به شما اجازه می‌ده تا همه‌ی کارت‌های جلوتون رو بردارید). این کار باعث می‌شه که دوباره بتونید از همه‌ی کارت‌هاتون استفاده کنید، ولی اون کارت «پرایتور» هم جلوتون می‌مونه تا دوباره استفاده کنید.

8. پایان بازی: بازی وقتی تموم می‌شه که یکی از شرایط زیر اتفاق بیفته: یا همه‌ی شهرهای روی تخته ساخته بشن، یا یکی از بازیکن‌ها ۱۵ کارت شخصی داشته باشه، یا کارت‌های امتیاز تموم بشن. بعد از اون، امتیازها محاسبه می‌شن و بازیکنی که بیشترین امتیاز رو داره برنده‌ست.

9. محاسبه امتیاز: در پایان بازی، امتیازها بر اساس کارت‌های امتیاز که هر بازیکن خریده محاسبه می‌شن. هر کارت امتیاز یه شرط داره که می‌گه برای هر چیزی (مثلاً هر شهر، هر کارت خاص، هر استان تحت کنترل و...) چند امتیاز می‌گیرید. مثلاً کارت «معمار» به ازای هر شهر ۱ امتیاز می‌ده، کارت «کنسول» به ازای هر کارت شخصی ۱ امتیاز می‌ده، و کارت «تاجر» به ازای هر منطقه‌ای که حداقل یه شهر داشته باشید ۲ امتیاز می‌ده. همچنین امتیازهایی از کارت‌های «پرایتور» که توی دستتون دارید هم محاسبه می‌شه. در نهایت، امتیازها جمع می‌شن و بیشترین امتیاز برنده‌ست.

قوانین مرجع: هر بازیکن در هر نوبت باید یک کارت بازی کند. کارت‌های بازی شده جلوی بازیکن می‌مانند تا زمانی که کارت «پرایتور» بازی شود و همه‌ی کارت‌های جلویی را به دست برگرداند. هزینه‌ی ساختن شهرها روی تخته مشخص شده و برای هر شهر باید به بانک پرداخت شود. هر منطقه فقط یک منبع تولید می‌کند و مقدار منبع دریافتی برابر تعداد شهرهای بازیکن در آن منطقه است. کارت «دیپلمات» اجازه می‌دهد تا از کارت‌های هم‌بازی‌ها کپی برداری کنید، اما باید به آن بازیکن ۱ سسترس بپردازید. کارت «سناتور» به شما اجازه می‌دهد تا ۲ منبع را به ۱ سسترس تبدیل کنید (نرخ دقیق ممکن است روی کارت متفاوت باشد). کارت‌های امتیاز در پایان بازی محاسبه می‌شوند و هر کارت شرط خاص خود را دارد. بازی زمانی پایان می‌یابد که یکی از شرایط پایان رخ دهد: تمام شهرهای روی تخته ساخته شوند، یک بازیکن ۱۵ کارت شخصی داشته باشد، یا کارت‌های امتیاز تمام شوند. در پایان، مجموع امتیازهای کارت‌های امتیاز و امتیازهای شخصی (مثل امتیاز از کارت‌های پرایتور) جمع می‌شود.