آموزش بازی سیاو۲: شانس دوم
سیاو۲: شانس دوم یک بازی رومیزی استراتژیک و رقابتی است که در آن بازیکنان نقش شرکتهای انرژی را بر عهده میگیرند و در تلاشاند تا در عین تولید انرژی، انتشار دیاکسید کربن را کاهش دهند. این بازی نسخهی بازطراحیشدهی بازی محبوب CO₂ است که با قوانین سادهتر و مکانیزمهای بهبودیافته، تجربهی جذابتری ارائه میدهد. هر بازیکن باید پروژههای انرژی پاک بسازد، در کنفرانسهای بینالمللی شرکت کند و با مدیریت منابع و زمان، از بحران زیستمحیطی جلوگیری کند. مکانیزم اصلی بازی شامل کارگرگذاری (Action Selection) و مدیریت دستهی کارت است که هر تصمیم را حیاتی میکند.
راهاندازی بازی سیاو۲: شانس دوم
محتویات و قطعات بازی
تختهی اصلی، ۴ صفحهی بازیکن (در رنگهای مختلف)، مهرههای کارگر (هر بازیکن ۵ عدد)، نشانگرهای امتیاز و آلودگی، کارتهای پروژه (شامل سبز، قهوهای، و بینالمللی)، کارتهای فناوری، کارتهای اقدام، کارتهای کنفرانس، کارتهای امتیازدهی نهایی، سکهها، و دفترچهی راهنما.
چینش
تختهی اصلی را وسط میز بگذارید. کارتهای پروژه را بر اساس نوع جدا کرده و در جایگاههای مشخص روی تخته بچینید. کارتهای فناوری را در ردیف مربوطه قرار دهید. کارتهای کنفرانس را بهصورت تصادفی در اسلاتهای کنفرانس بچینید. هر بازیکن یک صفحهی شخصی، ۵ کارگر، نشانگرهای امتیاز و آلودگی، ۲ کارت پروژه (یکی سبز و یکی قهوهای)، و ۳ سکه دریافت میکند. بازیکن شروعکننده را تعیین کنید و نشانگر دور را روی ۱ بگذارید.
روند بازی سیاو۲: شانس دوم
چطور بازی کنیم
1. آمادهسازی اولیه: تختهی بازی را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک صفحهی شخصی، ۵ مهرهی کارگر (در رنگ خود)، ۲ نشانگر امتیاز و ۱ نشانگر آلودگی دریافت میکند. کارتهای پروژه را بر اساس نوع (انرژی سبز، انرژی قهوهای، و بینالمللی) جدا کرده و بهصورت رو به پایین روی مکانهای مشخص شده بچینید. کارتهای کنفرانس و کارتهای امتیازدهی نهایی را نیز آماده کنید. به هر بازیکن ۲ کارت پروژهی اولیه (یکی سبز و یکی قهوهای) و ۳ سکه بدهید. بازیکن شروعکننده مشخص میشود و نشانگر دور روی فضای ۱ قرار میگیرد.
2. هدف کلی: در طول ۳ دور (و در بازی ۲ نفره ۴ دور)، بازیکنان باید با انجام اقدامات مختلف، هم امتیاز کسب کنند و هم از افزایش آلودگی جهانی جلوگیری کنند. در پایان بازی، بازیکنی که بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده است، اما اگر آلودگی جهانی به حداکثر برسد، همه بازیکنان میبازند. پس برداشت درست این است که بازی یک رقابت برای نجات زمین است.
3. ساختار نوبت: بازی به ۳ دور تقسیم میشود و هر دور شامل ۳ فاز است: فاز برنامهریزی، فاز اقدام، و فاز پاکسازی. در فاز برنامهریزی، بازیکنان بهصورت همزمان ۲ کارت اقدام از دست خود انتخاب کرده و بهصورت رو به پایین جلوی خود میگذارند. این کارتها مشخص میکنند که در فاز اقدام چه اقداماتی انجام میدهند. سپس همه کارتها همزمان برگردانده میشوند و بازیکنان به ترتیب نوبت (شروع از بازیکن شروعکننده) اقدامات خود را انجام میدهند.
4. فاز اقدام - کارگرگذاری: هر کارت اقدام دارای یک یا دو مکان برای قرار دادن کارگر است. در نوبت خود، بازیکن باید یکی از کارگران خود را روی یکی از مکانهای روی تختهی اصلی قرار دهد. این مکانها شامل ساخت پروژه، تحقیق، بهبود کارخانه، جذب متخصص، و شرکت در کنفرانس هستند. هر مکان فقط یک کارگر میپذیرد، پس انتخاب زودهنگام مزیت دارد. برای مثال، اگر میخواهید یک پروژهی سبز بسازید، باید کارگر خود را روی مکان «ساخت پروژه» بگذارید و سپس کارت پروژه را از دست خود پرداخت کنید.
5. ساخت پروژه: برای ساخت یک پروژه، باید کارت پروژه را از دست خود بازی کنید و هزینهی ساخت (که روی کارت مشخص شده) را بپردازید. سپس مهرهی کارخانه را از کارت برداشته و روی یکی از کشورهای روی تخته بگذارید. این کارخانهها در پایان بازی امتیاز میآورند، اما اگر کارخانهی قهوهای بسازید، آلودگی جهانی افزایش مییابد. مثال: فرض کنید کارت پروژهی «نیروگاه خورشیدی» را دارید که هزینهی ساخت ۳ سکه است. پس از پرداخت، یک مهرهی کارخانهی سبز روی کشور «آلمان» میگذارید و ۲ امتیاز میگیرید.
6. پروژههای بینالمللی: برخی کارتها پروژههای بینالمللی هستند که در مرکز تخته قرار میگیرند. این پروژهها بهصورت مشترک توسط همهی بازیکنان ساخته میشوند. هر بازیکن میتواند با پرداخت هزینه و قرار دادن یک کارگر، یک بلوک از پروژه را تکمیل کند. وقتی همهی بلوکها تکمیل شد، پروژه به بهرهبرداری میرسد و به همهی بازیکنان امتیاز یا مزیت میدهد. این یک راه عالی برای کسب امتیاز بدون افزایش آلودگی است.
7. تحقیق و فناوری: با قرار دادن کارگر روی مکان «تحقیق»، میتوانید یک کارت فناوری از ردیف موجود بردارید و به دست خود اضافه کنید. کارتهای فناوری مزایای خاصی دارند، مانند کاهش هزینهی ساخت، امتیاز اضافی، یا توانایی ویژه. هر بازیکن حداکثر ۳ کارت فناوری میتواند داشته باشد. انتخاب بهموقع فناوری مناسب میتواند استراتژی شما را متحول کند.
8. کنفرانس: در مکان «کنفرانس»، بازیکنان میتوانند در کنفرانسهای بینالمللی شرکت کنند. هر کنفرانس دارای یک هدف (مثلاً کاهش انتشار CO₂) و یک جایزه است. در پایان دور، اگر بازیکن در کنفرانس شرکت کرده و شرایط آن را برآورده کند (مثلاً تعداد مشخصی پروژهی سبز ساخته باشد)، جایزه را دریافت میکند. این جایزه معمولاً امتیاز یا سکه است. شرکت در کنفرانس نیازمند پرداخت هزینهی ورودی است.
9. فاز پاکسازی: بعد از اینکه همهی بازیکنان اقدامات خود را انجام دادند، فاز پاکسازی آغاز میشود. ابتدا آلودگی جهانی بر اساس تعداد کارخانههای قهوهای فعال افزایش مییابد. سپس کارتهای اقدام استفادهشده به دست بازیکنان بازگردانده میشوند و کارتهای جدید از دسته جایگزین میشوند. بازیکنان سکههای درآمدی خود را دریافت میکنند. اگر نشانگر آلودگی به بالاترین حد برسد، بازی فوراً پایان مییابد و همه میبازند.
10. پایان بازی و امتیازدهی: پس از پایان دور سوم، بازی به پایان میرسد. ابتدا امتیازات پروژههای ساختهشده (هر کارخانهی فعال) محاسبه میشود. سپس امتیازات کارتهای امتیازدهی نهایی (که در ابتدا چیده شدهاند) بر اساس معیارهای مختلف (مثلاً بیشترین پروژهی سبز، کمترین آلودگی) توزیع میشود. در نهایت، بازیکنی که بیشترین مجموع امتیاز را دارد برنده است. اگر آلودگی جهانی به حداکثر رسیده باشد، هیچ برندهای وجود ندارد.
قوانین — مرجع سریع
قوانین مرجع: هر دور ۳ فاز دارد: برنامهریزی، اقدام، پاکسازی. در فاز برنامهریزی، هر بازیکن ۲ کارت اقدام از دست خود انتخاب میکند. در فاز اقدام، بازیکنان به ترتیب نوبت، یک کارگر را روی یکی از ۶ مکان اصلی میگذارند: ساخت پروژه، تحقیق، بهبود کارخانه، جذب متخصص، کنفرانس، و بازیافت. هر مکان فقط یک کارگر میپذیرد. پروژههای بینالمللی در مرکز تخته قرار دارند و هر بازیکن میتواند با پرداخت هزینه، یک بلوک تکمیل کند. کارتهای فناوری حداکثر ۳ تا در دست مجازند. هزینهی ورود به کنفرانس ۲ سکه است. در فاز پاکسازی، آلودگی جهانی به اندازهی تعداد کارخانههای قهوهای فعال افزایش مییابد (هر کارخانه ۱ واحد). اگر آلودگی به ۲۰ برسد، بازی فوراً پایان مییابد و همه میبازند. در بازی ۲ نفره، هر بازیکن ۳ کارگر دارد و دورها ۴ تا هستند. امتیازدهی نهایی شامل امتیاز کارخانهها (سبز ۲، قهوهای ۱)، امتیاز پروژههای بینالمللی تکمیلشده، و کارتهای امتیازدهی نهایی است.
امتیازشماری و روشهای برد
امتیازها از منابع مختلفی به دست میآیند: کارخانههای ساختهشده (سبز ۲ امتیاز، قهوهای ۱ امتیاز)، پروژههای بینالمللی تکمیلشده (مقدار روی کارت)، کارتهای فناوری (برخی امتیاز دارند)، کنفرانسها (جایزهی اعلامشده)، و کارتهای امتیازدهی نهایی (مثلاً بیشترین کارخانهی سبز ۵ امتیاز). مثال: اگر یک کارخانهی سبز و یک کارخانهی قهوهای دارید، از کارخانهها ۳ امتیاز میگیرید. اگر در کارت امتیازدهی نهایی «بیشترین پروژهی سبز» اول شوید، ۵ امتیاز اضافه میکنید.
روشهای برد
بازی پس از ۳ دور (۴ دور در بازی ۲ نفره) پایان مییابد. بازیکنی که بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده است. اما اگر آلودگی جهانی به حداکثر (۲۰) برسد، همه بازیکنان میبازند و بازی بدون برنده تمام میشود.
نکات برد سیاو۲: شانس دوم
-
در اوایل بازی روی کاهش آلودگی تمرکز کنید؛ اگر آلودگی زیاد شود، همه میبازید. ساخت پروژههای سبز و شرکت در کنفرانسهای کاهش CO₂ را در اولویت بگذارید.
-
کارتهای فناوری را هوشمندانه انتخاب کنید؛ برخی از آنها میتوانند هزینهها را کاهش دهند یا امتیازهای پایانی را چند برابر کنند.
سوالات متداول دربارهی بازی سیاو۲: شانس دوم
آیا میتوانم در یک نوبت بیش از یک کارگر بگذارم؟
خیر، در هر نوبت فقط یک کارگر میگذارید، اما اگر کارت اقدام شما دو مکان داشته باشد، میتوانید در طول دور (در نوبتهای مختلف) دو بار اقدام کنید. در فاز برنامهریزی دو کارت انتخاب میکنید که هر کدام یک اقدام را در یک نوبت مجزا انجام میدهند.
اگر مکان مورد نظر من قبلاً توسط بازیکن دیگری اشغال شده باشد چه اتفاقی میافتد؟
شما نمیتوانید کارگر خود را روی آن مکان بگذارید و باید مکان دیگری را انتخاب کنید. به همین دلیل، ترتیب نوبت مهم است و بازیکن شروعکننده مزیت دارد.
پروژههای بینالمللی چگونه ساخته میشوند؟
هر پروژهی بینالمللی دارای چند بلوک است. هر بازیکن در نوبت خود میتواند با پرداخت هزینهی اعلامشده، یک بلوک را تکمیل کند. وقتی همهی بلوکها تکمیل شد، پروژه به بهرهبرداری میرسد و امتیاز یا مزیت آن به همهی بازیکنان داده میشود.
آیا میتوانم کارت فناوری را در طول بازی دور بریزم؟
بله، در نوبت خود میتوانید یک کارت فناوری را دور بیندازید تا جای خالی برای کارت جدید باز کنید، اما این اقدام یک نوبت شما را مصرف میکند.