آموزش بازی سِرکل دِ واگنز

تخته‌ی امتیاز (اختیاری)، ۵۰ کارت سرزمین (شامل انواع چمنزار، کوهستان، جنگل و...)، کارت‌های شروع (۲ عدد)، توکن‌های امتیاز (برای شمردن دستی)، دفترچه‌ی راهنما.

هر بازیکن یک کارت شروع (سرزمین اولیه) رو جلوش می‌ذاره. بقیه‌ی کارت‌ها رو به‌صورت یک دسته‌ی مشترک وسط میز قرار می‌دیم. هر بازیکن ۵ کارت از دسته‌ی خودش می‌کشه (یا اگه دسته‌ی جدا نیست، از دسته‌ی مشترک به‌نوبت ۵ کارت می‌گیره). بازیکن شروع‌کننده (مثلاً با پرتاب سکه) نوبت اول رو شروع می‌کنه.

1. شروع بازی: هر بازیکن یک دسته کارت از همون کارت‌های بازی می‌گیره و یک کارت شروع (سرزمین اولیه) رو جلوش می‌ذاره. بقیه‌ی کارت‌ها رو به‌صورت یک دسته‌ی مشترک وسط میز قرار می‌دین. هر بازیکن هم ۵ کارت از دسته‌ی خودش می‌کشه و نگه می‌داره.

2. چرخش نوبت: بازی به‌صورت نوبتی انجام می‌شه. توی نوبت خودت، باید یکی از کارت‌های دستت رو انتخاب کنی و اون رو به یکی از دو صورتِ افقی یا عمودی کنار کارت‌های قبلی (در امتداد شبکه‌ی ۵×۵) بذاری. کارت‌ها باید طوری چیده بشن که با کارت‌های مجاور هم‌مرز باشن و گوشه‌ها رو لمس کنن.

3. قرار دادن کارت: هر کارت دارای یک نوع سرزمین (مثل چمنزار، کوهستان، جنگل) و یک امتیاز (عدد) هست. وقتی کارتی رو می‌ذاری، باید توجه کنی که نوع سرزمینش با کارت‌های مجاور (بالا، پایین، چپ، راست) هماهنگ باشه یا نه. اگه هماهنگ باشه، امتیاز کارت به امتیاز نهایی اضافه می‌شه؛ اگه نه، کارت همچنان قرار می‌گیره ولی امتیازش صفر می‌شه.

4. مثال عددی: فرض کن یه کارت با امتیاز ۵ و نوع «جنگل» داری. اگه کارت رو جایی بذاری که حداقل یکی از کارت‌های مجاورش جنگل باشه، اون ۵ امتیاز رو می‌گیری. اگه هیچ کارت مجاور جنگل نباشه، کارت رو می‌ذاری ولی هیچ امتیازی نمی‌گیری.

5. ادامه‌ی نوبت: بعد از قرار دادن کارت، یک کارت از دسته‌ی خودت می‌کشی تا همیشه ۵ کارت تو دستت باشه. اگه دسته‌ی خودت تموم شد، از دسته‌ی مشترک بکش (اگه اون هم تموم شد، بازی ادامه داره ولی دیگه نمی‌تونی بکشی).

6. پایان بازی: بازی وقتی تموم می‌شه که هر دو بازیکن هر ۲۵ کارت رو (در شبکه‌ی ۵×۵) چیده باشن. یعنی هر بازیکن ۲۵ کارت قرار می‌ده که ۵×۵ رو پر می‌کنه. بعد از اون، امتیازها شمرده می‌شه.

7. شمردن امتیاز: برای هر کارت، اگه با حداقل یک کارت مجاور هم‌نوع باشه، امتیاز کارت (که روش نوشته شده) به حسابت اضافه می‌شه. کارت‌هایی که هم‌نوع ندارن، امتیاز صفر می‌گیرن. مجموع امتیازها تعیین‌کننده‌ی برنده‌ست.

8. حالت خاص: بعضی کارت‌ها افکت ویژه دارن (مثلاً «امتیاز دو برابر» برای یک نوع سرزمین). این افکت‌ها باید طبق توضیح روی کارت اعمال بشن و معمولاً در زمان شمردن امتیاز فعال می‌شن. دقت کن که افکت‌ها فقط روی کارت‌های مجاور خودشون اثر می‌ذارن.

9. نوبت‌های بعدی: همون مراحل رو تکرار می‌کنی تا تمام ۲۵ خانه پر بشه. هیچ محدودیتی برای چیدن کارت‌ها وجود نداره؛ فقط باید شبکه‌ی ۵×۵ رو پر کنی.

قوانین مرجع: هر بازیکن یک شبکه‌ی ۵×۵ داره که باید ۲۵ کارت توش بذاره. کارت‌ها فقط به‌صورت عمودی یا افقی قرار می‌گیرن، نه مورب. کارت‌ها باید در محدوده‌ی شبکه باشن و نمی‌تونن روی هم قرار بگیرن. هر کارت یک نوع سرزمین و یک عدد امتیاز داره. امتیاز نهایی فقط برای کارت‌هایی محاسبه می‌شه که حداقل یک همسایه‌ی هم‌نوع داشته باشن (بالا، پایین، چپ، راست). کارت‌های با افکت ویژه، طبق توضیح خودشون عمل می‌کنن و ممکنه امتیاز رو تغییر بدن. کارت‌های بدون همسایه‌ی هم‌نوع، صفر امتیاز دارن. در پایان، امتیازها جمع می‌شن و بیشترین امتیاز برنده‌ست. در صورت تساوی، بازیکنی که کارت‌های بیشتری با همسایه‌ی هم‌نوع داره برنده‌ست (طبق قوانین رسمی).