آموزش بازی چرچیل

تخته بازی، سه صفحه شخصی، سه نماینده (مهره‌های چرچیل، روزولت، استالین)، کارت‌های سیاست (سه دسته)، کارت‌های رویداد، کارت‌های هدف، نشانگرهای امتیاز و کنترل، و دفترچه راهنما.

تخته را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک صفحه شخصی، نماینده و مجموعه کارت‌های مخصوص خود را می‌گیرد. کارت‌های رویداد را بر اساس تعداد دورها (مثلاً ۸) دسته‌بندی کنید. کارت‌های هدف را جدا کنید و به هر بازیکن یکی به صورت مخفیانه بدهید. نشانگرهای کنترل را روی مناطق خنثی قرار دهید. کارت‌های سیاست را به سه دسته تقسیم کرده و هر بازیکن یک دست از هر نوع دریافت می‌کند (مثلاً ۷ کارت نظامی، ۷ دیپلماتیک، ۷ اقتصادی).

1. آماده‌سازی اولیه: تخته بازی را وسط میز بگذارید. هر بازیکن یک نماینده (چرچیل، روزولت یا استالین)، یک صفحه‌ی شخصی، و کارت‌های مخصوص خود را برمی‌دارد. نشانگرهای امتیاز و کنترل را در جای مناسب روی تخته قرار دهید. سه دسته کارت (کارت‌های کنفرانس، کارت‌های رویداد، و کارت‌های هدف) را جدا کنید و طبق راهنما هر کدام را سر جای خود بگذارید. هر بازیکن یک دست کارت شامل کارت‌های سیاست و دیپلماسی می‌گیرد.

2. درک کارت‌ها: کارت‌های سیاست (Policy Cards) سه رنگ دارند: قرمز (نظامی)، آبی (دیپلماتیک) و سبز (اقتصادی). کارت‌های رویداد (Event Cards) رویدادهای تاریخی را نشان می‌دهند که در طول بازی رخ می‌دهند. کارت‌های هدف (Objective Cards) اهداف مخفیانه‌ای هستند که در پایان بازی امتیاز می‌دهند. هر بازیکن یک کارت هدف محرمانه دریافت می‌کند.

3. شروع یک دور: هر دور شامل چندین کنفرانس است. در ابتدای هر دور، تعدادی کارت رویداد از دسته‌ی رویدادها برمی‌دارید و طبق دستور راهنما روی تخته قرار می‌دهید. سپس هر بازیکن سه کارت سیاست از دست خود انتخاب می‌کند و آن‌ها را رو به پایین روی میز می‌گذارد. این کارت‌ها نشان‌دهنده‌ی اقداماتی است که در کنفرانس انجام خواهید داد.

4. برگزاری کنفرانس: کنفرانس‌ها در سه مرحله انجام می‌شوند: ۱) ارائه پیشنهادها، ۲) بحث و مذاکره، ۳) رأی‌گیری. در مرحله‌ی ارائه، هر بازیکن به نوبت یکی از کارت‌های انتخاب شده را رو می‌کند و اعلام می‌کند که می‌خواهد چه اقدام دیپلماتیکی انجام دهد (مثلاً پیشنهاد یک توافق، اعلام جنگ، یا تغییر در استراتژی). سپس بازیکنان می‌توانند با یکدیگر مذاکره کنند و معامله انجام دهند. در نهایت، برای هر کارت رأی‌گیری می‌شود و اگر اکثریت موافق باشند، اقدام انجام می‌شود.

5. انجام اقدامات: هر کارت سیاست که در کنفرانس تأیید شود، اثر خاص خود را دارد. مثلاً کارت نظامی ممکن است به شما اجازه دهد نیروهایتان را در یک جبهه تقویت کنید. کارت دیپلماتیک ممکن است به شما امکان دهد یک توافق جدید ایجاد کنید. کارت اقتصادی ممکن است منابع بیشتری به شما بدهد. هر اقدام می‌تواند بر وضعیت جنگ، کنترل مناطق، و امتیاز پیروزی تأثیر بگذارد.

6. مدیریت دست و چرخش کارت‌ها: در پایان هر دور، کارت‌های استفاده شده را کنار می‌گذارید و کارت‌های جدید از دست خود به تعداد مشخصی می‌کشید. تعداد کارت‌هایی که می‌کشید به عواملی مثل تعداد مناطق تحت کنترل شما بستگی دارد. معمولاً شما باید بین نگه‌داشتن کارت‌های مفید برای دورهای بعد و استفاده فوری از آن‌ها تعادل برقرار کنید.

7. بررسی وضعیت جنگ: پس از هر کنفرانس، وضعیت جنگ در جبهه‌های مختلف (اروپا، اقیانوس آرام، و غیره) به‌روزرسانی می‌شود. اگر یک جبهه به حالت بحرانی برسد، ممکن است اتفاقات خاصی رخ دهد. مثلاً اگر متفقین نتوانند پیشروی کنند، ممکن است شوروی مجبور شود به تنهایی عمل کند.

8. پایان دور: بعد از انجام تمام کنفرانس‌های یک دور، کارت‌های رویداد جدیدی برای دور بعد کشیده می‌شود. بازیکنان ممکن است امتیازهایی بر اساس کنترل مناطق و دستیابی به اهداف دریافت کنند. بازی پس از تعداد مشخصی دور (معمولاً ۸ دور) به پایان می‌رسد.

9. شرط پیروزی: در پایان بازی، امتیازها محاسبه می‌شود. هر بازیکن برای رسیدن به اهداف خود (اعم از اهداف مخفی و اهداف عمومی) امتیاز می‌گیرد. همچنین امتیازاتی برای کنترل مناطق و سهم در پیروزی متفقین به دست می‌آید. بازیکنی که بیشترین امتیاز را داشته باشد، برنده است.

قوانین مرجع: هر بازیکن در هر دور سه کارت سیاست انتخاب می‌کند. کارت‌های سیاست به سه دسته تقسیم می‌شوند: نظامی (قرمز)، دیپلماتیک (آبی)، اقتصادی (سبز). در هر کنفرانس، هر بازیکن یک کارت را رو می‌کند و پیشنهاد می‌دهد. برای تصویب یک اقدام، حداقل دو رأی موافق لازم است. اگر رأی‌گیری مساوی شود، کارت رد می‌شود. کارت‌های رویداد می‌توانند قوانین را تغییر دهند. اهداف مخفی در طول بازی فاش نمی‌شوند مگر در پایان. کنترل مناطق بر اساس تعداد نیروها و نفوذ سیاسی تعیین می‌شود. در صورت تساوی در امتیاز نهایی، برنده بازیکنی است که کنترل بیشتری بر مناطق کلیدی داشته باشد.