آموزش بازی برایان بورو: پادشاه عالی ایرلند

تخته بازی، ۴ صفحه‌ی شخصی بازیکن، ۴ دست مهره رنگی (هر دست حدود ۲۰ مهره)، کارت‌های بازی (شامل کارت‌های قرمز، سبز، آبی، زرد - حدود ۶۰ کارت)، نشان‌های قلعه (حدود ۲۰ عدد)، نشان‌های شکست (حدود ۲۰ عدد)، نشان کنترل منطقه (۴ عدد)، دفترچه راهنما.

تخته بازی را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک صفحه‌ی شخصی، مهره‌های همرنگ خود و ۶ کارت از دسته‌ی کارت‌ها برمی‌دارد. ۴ کارت اول دسته‌ی کارت‌ها را رو به بالا کنار تخته بگذارید. مهره‌های هر بازیکن در ابتدا در صفحه‌ی شخصی او قرار دارند (به‌جز ۱ مهره که در منطقه‌ی مبدأ خود می‌گذارد). نشان‌های قلعه و شکست را کنار تخته بگذارید. بازیکن شروع‌کننده (به‌طور تصادفی یا مسن‌ترین) مشخص می‌شود.

1. آماده‌سازی اولیه: تخته بازی را وسط میز قرار دهید. هر بازیکن یک صفحه‌ی شخصی (که نمایانگر قلمرو اوست)، مهره‌های رنگی خود (معمولاً ۱۵ تا ۲۰ مهره) و یک دست کارت اولیه (مثلاً ۶ کارت) دریافت می‌کند. کارت‌های باقی‌مانده به‌صورت رو به پایین در کنار تخته قرار می‌گیرند. روی تخته، مناطق مختلف ایرلند (مانند مونستر، لینستر، اولستر و کوناخت) مشخص شده‌اند. هر منطقه دارای چند خانه برای قرار دادن مهره‌هاست.

2. درک کارت‌ها: هر کارت یک عمل خاص را نشان می‌دهد: کارت‌های قرمز برای حمله (نبرد)، کارت‌های سبز برای ساخت قلعه، کارت‌های آبی برای تجارت و کارت‌های زرد برای ازدواج (سیاست). روی هر کارت، عددی (ارزش کارت) و نمادی از منطقه‌ای که عمل در آن انجام می‌شود دیده می‌شود. مثلاً یک کارت قرمز با عدد ۵ و نماد مونستر، به شما امکان می‌دهد در منطقه مونستر با قدرت ۵ حمله کنید.

3. شروع نوبت: در نوبت خود، ابتدا یک کارت از دست خود انتخاب کرده و آن را رو به پایین در یکی از سه ناحیه‌ی عمل روی تخته (مثلاً ناحیه‌ی «حمله»، «ساخت» یا «سیاست») قرار می‌دهید. این کارت نشان‌دهنده‌ی عملی است که می‌خواهید انجام دهید، اما هنوز مشخص نیست که آیا موفق می‌شوید یا نه. هم‌زمان، سایر بازیکنان نیز به‌صورت هم‌زمان کارت‌های خود را در همین نواحی قرار می‌دهند. این مرحله شبیه به «حرکت هم‌زمان» است و نیاز به پیش‌بینی دارد.

4. تعیین ترتیب و قدرت: پس از اینکه همه کارت‌های خود را قرار دادند، در هر ناحیه، کارت‌ها به ترتیب نزولی ارزش (عدد روی کارت) مرتب می‌شوند. بالاترین کارت در هر ناحیه، اولین و قوی‌ترین بازیکن در آن ناحیه است. مثلاً اگر در ناحیه‌ی حمله، کارت‌های ۵، ۳ و ۱ وجود داشته باشد، بازیکن با کارت ۵ اول عمل می‌کند و بعدی با ۳ و سپس ۱.

5. انجام عمل حمله: در ناحیه‌ی حمله، بازیکنانی که کارت قرمز گذاشته‌اند، به ترتیب قدرت، یک مهره از منطقه‌ی مشخص‌شده روی کارت برمی‌دارند. اگر منطقه‌ای مهره‌ای از بازیکن دیگری داشته باشد، آن مهره حذف می‌شود و اگر مهره‌ای از خودش باشد، آن را به صفحه‌ی شخصی خود بازمی‌گرداند. بازیکن با بالاترین کارت، همچنین یک نشان «شکست» به بازیکن ضعیف‌تر در آن منطقه می‌دهد. مثال: فرض کن کارت قرمز با نماد اولستر و ارزش ۴ داری و تنها کارت قرمز دیگری با ارزش ۲ از حریف در همان ناحیه است؛ تو اول مهره‌ای از اولستر برمی‌داری و به حریف یک نشان شکست می‌دهی.

6. انجام عمل ساخت: در ناحیه‌ی ساخت، بازیکن با بالاترین کارت سبز، یک قلعه در منطقه‌ی مشخص‌شده می‌سازد. برای ساخت، باید یک مهره از صفحه‌ی شخصی خود در آن منطقه بگذارد (به‌عنوان هزینه). اگر قلعه‌ای از قبل وجود داشته باشد، می‌تواند آن را ارتقا دهد. سایر بازیکنان با کارت سبز پایین‌تر، می‌توانند یک مهره از صفحه‌ی شخصی خود به همان منطقه اضافه کنند (بدون ساخت قلعه). قلعه‌ها در پایان بازی امتیاز می‌آورند.

7. انجام عمل سیاست (ازدواج): در ناحیه‌ی سیاست، بازیکن با بالاترین کارت زرد، یک کارت از دست خود را به‌عنوان «خواستگاری» انتخاب کرده و آن را در ناحیه‌ی ازدواج روی تخته قرار می‌دهد. سپس بازیکنانی که کارت زرد پایین‌تر دارند، می‌توانند با پرداخت یک مهره از صفحه‌ی شخصی خود، همان کارت را از او بگیرند و به دست خود اضافه کنند. این کار می‌تواند دست شما را تقویت کند، اما باید مراقب باشید که کارت‌های خوب را از دست ندهید.

8. دریافت کارت‌های جدید: پس از انجام اعمال، هر بازیکن به‌اندازه‌ی تعداد کارت‌هایی که در این نوبت بازی کرده (معمولاً یک کارت) از دسته‌ی کارت‌ها برمی‌دارد. اما اگر بازیکنی در هیچ ناحیه‌ای کارت نگذاشته باشد (یعنی کارت‌هایش را نگه داشته باشد)، می‌تواند یک کارت از دسته‌ی رو به بالا (که در ابتدای بازی مشخص شده) بردارد. این انتخاب بین «بازی کردن کارت» و «نگه داشتن برای آینده» یکی از تصمیم‌های کلیدی است.

9. بررسی کنترل مناطق: در پایان هر دور (بعد از اینکه همه بازیکنان یک نوبت کامل را انجام دادند)، کنترل مناطق بررسی می‌شود. در هر منطقه، بازیکنی که بیشترین تعداد مهره را دارد، کنترل آن منطقه را در دست می‌گیرد و امتیاز کنترل منطقه را دریافت می‌کند. اگر تعداد مهره‌ها مساوی باشد، هیچ‌کس کنترل نمی‌کند. کنترل مناطق برای امتیاز نهایی بسیار مهم است.

10. پایان بازی: بازی پس از ۳ دور (یا تعداد مشخصی در قوانین) به پایان می‌رسد. در پایان، امتیازات زیر شمرده می‌شود: امتیاز کنترل مناطق (هر منطقه ارزش متفاوتی دارد)، امتیاز قلعه‌های ساخته‌شده (هر قلعه ۱ امتیاز، هر قلعه‌ی ارتقا یافته ۲ امتیاز)، امتیاز کارت‌های باقی‌مانده در دست (ارزش کارت‌ها) و امتیاز از نشان‌های شکست (هر نشان شکست ۱- امتیاز). بازیکنی که بیشترین امتیاز را داشته باشد، برنده است.

11. حالت‌های خاص و استثناها: اگر در یک ناحیه، کارت‌هایی با ارزش برابر وجود داشته باشد، بازیکن با مهره‌ی بیشتری در آن ناحیه (یا طبق ترتیب نوبت) اولویت دارد. اگر منطقه‌ای خالی از مهره باشد و کارت حمله زده شود، آن عمل بی‌اثر است. اگر بازیکنی نتواند کارت بازی کند (دستش خالی است)، باید یک کارت از دسته‌ی رو به بالا بردارد و آن را در یک ناحیه قرار دهد (اجباری).

هر بازیکن در هر دور دقیقاً یک کارت بازی می‌کند، مگر اینکه قانون دیگری اعمال شود. کارت‌ها در سه ناحیه قرار می‌گیرند: حمله، ساخت، سیاست. ترتیب انجام عمل در هر ناحیه بر اساس ارزش کارت (نزولی) است. در صورت تساوی ارزش، اولویت با بازیکنی است که مهره‌ی بیشتری در آن منطقه دارد؛ اگر باز هم مساوی بود، به ترتیب نوبت (شروع از بازیکن شروع‌کننده) اولویت داده می‌شود. در عمل حمله، بازیکن برنده یک مهره از منطقه برمی‌دارد (حذف می‌کند) و به بازیکن با کمترین کارت در آن ناحیه یک نشان شکست می‌دهد. در عمل ساخت، بازیکن برنده یک قلعه می‌سازد (هزینه: یک مهره از صفحه‌ی شخصی) و سایر بازیکنان با کارت سبز می‌توانند یک مهره در منطقه بگذارند. در عمل سیاست، بازیکن برنده یک کارت را به‌عنوان خواستگاری رو می‌کند و بازیکنان بعدی می‌توانند با پرداخت یک مهره آن را بگیرند. اگر هیچ‌کس نگیرد، کارت به دست بازیکن برنده می‌رسد. کنترل منطقه در پایان هر دور بررسی می‌شود و بازیکن با بیشترین مهره کنترل را می‌گیرد. در پایان بازی، امتیازها شامل: کنترل مناطق (ارزش هر منطقه روی تخته مشخص است)، قلعه‌ها (۱ امتیاز برای قلعه، ۲ برای قلعه‌ی ارتقا یافته)، کارت‌های باقی‌مانده (مجموع ارزش کارت‌ها) و نشان‌های شکست (هر نشان ۱- امتیاز).