پیت (۱۹۰۳)

فضای بازی به اوایل قرن بیستم و بورس کالای شیکاگو برمی‌گردد، جایی که دلالان با فریاد و هیجان معامله می‌کنند. هر بازیکن مجموعه‌ای از کارت‌های غلات (گندم، جو، ذرت و...) را در دست دارد و هدفش جمع‌آوری مجموعه‌ای کامل از یک نوع غلات است.

گیم‌پلی کاملاً مبتنی بر مذاکره و معامله‌های همزمان است. همه بازیکنان هم‌زمان فریاد می‌زنند و پیشنهاد مبادله می‌دهند. هیچ نوبت‌بندی وجود ندارد و سرعت عمل و جسارت در معامله کلید موفقیت است. هر بار که یک بازیکن مجموعه‌ای کامل از یک کالا را جمع کند، می‌تواند آن را اعلام کرده و امتیاز بگیرد.

مکانیزم مرکزی بازی «معامله همزمان» است که فضایی پر از هیاهو و تعامل اجتماعی ایجاد می‌کند. بازیکنان باید سریع تصمیم بگیرند، با دیگران معامله کنند و گاهی بلوف بزنند. هیچ دو بازی‌ای شبیه هم نیست و هر دور پر از کشمکش و سرگرمی است.

این بازی برای گروه‌های پرجمعیت و مهمانی‌ها عالی است، جایی که بازیکنان از فریاد زدن و معامله لذت می‌برند. مناسب برای کسانی است که به دنبال بازی‌های پرانرژی و غیررسمی هستند. برای افراد خجالتی یا کسانی که از سر و صدا بدشان می‌آید، شاید چندان جذاب نباشد.

پیت، ساخته لو-اکس دیزاینر، در سال ۱۹۰۳ معرفی شد و به‌سرعت توجه دوستداران بردگیم را جلب کرد.

در بازار ایران، پیت را با اسم «پایاپای» هم می‌شناسند.

این بازی برای ۳–۸ نفر طراحی شده؛ بهترین تجربه با ۸ نفر و هر دور آن معمولاً ۳۰–۹۰ دقیقه طول می‌کشد.

درجه سختی ۱.۲ از ۵ نشان می‌دهد پیت در دسته بازی‌های بسیار سبک قرار دارد.

گیم‌پلی پیت بر پایه «مذاکره»، «Real-Time»، «مجموعه‌سازی» و «Trading» بنا شده است.

پیت امتیاز ۶.۲ از ۱۰ را از جامعه BGG دریافت کرده و با رتبه #۲۲۴۵ در پنج‌هزار بازی برتر قرار دارد.

برای ۳–۸ نفر که به بازی‌های بسیار سبک علاقه دارند، «پیت» انتخاب ایده‌آلی خواهد بود.