اسکاوت و لاست سیتیز هر دو روی کاغذ بازیهای کارتی با محوریت مدیریت دست هستند، اما در عمل دو تجربه کاملاً متفاوت را ارائه میدهند. اسکاوت یک بازی پرانرژی و سریع برای ۲ تا ۵ نفر است که در آن خبری از نوبتهای طولانی و انتظار نیست. شما مدام در حال ارزیابی دست خود، تصمیمگیری برای مبارزه با دست حریف یا پاس کردن و جمعآوری اطلاعات هستید. ریتم بازی آنقدر تند است که ۲۰ دقیقه آن واقعاً میگذرد، در حالی که لاست سیتیز با ۳۰ دقیقه زمان، فضایی آرامتر و تأملیتر دارد.
تفاوت اصلی در فلسفه گیمپلی این دو بازی نهفته است. اسکاوت یک بازی «واکنشی» و مبتنی بر شانس و ریسک لحظهای است؛ شما نمیتوانید دستتان را مرتب کنید و مجبورید با همان ترتیبی که کارتها به شما رسیدهاند بازی کنید. این محدودیت، تنش و خلاقیت جذابی ایجاد میکند. در مقابل، لاست سیتیز یک بازی «برنامهریزی شده» و بر پایه ریسک فزاینده است. شما باید تصمیم بگیرید که چه کاوشهایی را شروع کنید، چه زمانی ریسک کنید و کارتهای بیشتری بکشید، و چه زمانی از یک مسیر ناامید شوید و آن را رها کنید.
از نظر مخاطب، لاست سیتیز یک بازی دو نفره کلاسیک و عالی برای زوجها یا رقابتهای تنگاتنگ است. این بازی عمیقتر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر میرسد و هر اشتباه کوچکی تا پایان بازی شما را دنبال میکند. اسکاوت اما مهمانیپسندتر است و با تعداد بازیکنان بیشتر (حتی ۵ نفر) میدرخشد. اگر به دنبال یک بازی آرام و فکری برای وقتهای دونفره هستید، لاست سیتیز انتخاب بهتری است. اگر جمعی شلوغ دارید و میخواهید همه درگیر شوند و بخندند، اسکاوت گزینه مناسبتری خواهد بود.
