ناوِگادور و ایمپریال هر دو از مکانیزمهای اقتصادی و منطقهای استفاده میکنند، اما تفاوت اصلی در نقش بازیکنهاست. در ناوِگادور شما مستقیماً یک قدرت استعماری را در عصر اکتشافات هدایت میکنید، کشتی میسازید، کارخانه تأسیس میکنید و با روندل (چرخ اقدام) حرکات خود را برنامهریزی میکنید. بازی کاملاً شفاف و باز است و همه میتوانند ببینند چه کسی به کدام سمت حرکت میکند. این حس رقابت مستقیم بر سر مستعمرات و مسیرهای تجاری را ایجاد میکند.
اما ایمپریال یک پیچیدگی استراتژیک عمیقتر دارد: شما نه یک کشور، بلکه یک سرمایهگذار بینالمللی هستید که میتواند در چندین کشور اروپایی سهام بخرد و از طریق نفوذ بر سیاستهای آنها، منافع خود را تأمین کند. این یعنی ممکن است مجبور شوید کشوری را که در آن سرمایهگذاری کردهاید به جنگ با خودتان بکشانید! مکانیزم حرکات منطقهای در اینجا با سیستم «نفوذ» ترکیب میشود که تصمیمگیری را چندلایهتر میکند.
از نظر مدت زمان و پیچیدگی، ناوِگادور با ۶۰ تا ۹۰ دقیقه و سختی ۳.۰۸، گزینهای مناسب برای بازیکنانی است که به دنبال یک بازی اقتصادی نسبتاً روان با تعادل خوب بین برنامهریزی و تاکتیک هستند. ایمپریال با ۲ تا ۳ ساعت زمان و سختی ۳.۵۶، نیازمند صبر و تفکر استراتژیک بیشتری است. مخاطب ایمپریال بازیکنانی هستند که از بازیهای سنگین اقتصادی-سیاسی با عنصر خیانت و مذاکره پنهان لذت میبرند.
در نهایت، حس و حال این دو بازی کاملاً متفاوت است. ناوِگادور مثل یک سفر دریایی پر از نقشههای از پیش تعیینشده است؛ شما میدانید چه میخواهید و فقط باید زودتر برسید. ایمپریال اما مثل یک شطرنج مالی است که در آن هر حرکت شما میتواند اتحادها را بر هم بزند و ناگهان متوجه میشوید که بزرگترین رقیبتان کسی است که تا دیروز شریک تجاریتان بود. انتخاب بین این دو بستگی به این دارد که آیا به دنبال یک مسابقه اقتصادی شفاف هستید یا یک بازی روانشناختی پیچیده.
