دنجن پتز و دنجن لردز هر دو از ساختههای ولادیسلاو پتروفسکی (Vlaada Chvátil) هستند و در یک جهان تخیلی مشترک جریان دارند، اما تمرکز و تجربهشان کاملاً متفاوت است. در دنجن پتز، شما نقش یک خانواده گابلین را دارید که یک فروشگاه حیوانات خانگی افسانهای راه انداختهاند. باید از موجودات عجیب و غریب و دمدمیمزاج مراقبت کنید، بهشان غذا بدهید، تربیتشان کنید و در نهایت برای فروش به قهرمانان آماده شان کنید. بازی پر از هرج و مرج بامزه، مدیریت منابع و تصمیمگیریهای لحظهای است و حس طنز و شوخطبعی در تمام اجزایش جریان دارد.
در مقابل، دنجن لردز شما را در نقش یک لرد اهریمنی قرار میدهد که باید یک سیاهچاله (دانجن) بسازد و از آن در برابر قهرمانان مزاحم دفاع کند. این بازی بسیار جدیتر، خشکتر و تاکتیکیتر است. مکانیزم اصلی آن انتخاب همزمان اقدامات است که منجر به یک بازی روانی و پیشبینی حرکات حریفان میشود. شما باید منابع را مدیریت کنید، اتاقهای سیاهچاله را بچینید، تله بگذارید و هیولا استخدام کنید تا قهرمانان را قبل از رسیدن به گنج نابود کنید. اینجا خبری از موجودات بامزه نیست؛ همه چیز حول بقا و برنامهریزی دقیق میچرخد.
تفاوت اصلی در حس و حال و مخاطب هدف است. دنجن پتز برای کسانی که عاشق هرج و مرج کنترلشده، داستانسرایی و طنز هستند عالی است. این بازی کمی سبکتر است و بیشتر به خاطر ماجراهای مسخرهای که برای حیوانات خانگیتان پیش میآید لذت بخش است. اما دنجن لردز برای بازیکنانی ساخته شده که از چالشهای ذهنی، برنامهریزی بلندمدت و رقابت فشرده لذت میبرند. اگر از بازیهایی مثل Agricola یا The Gallerist خوشتان میآید، احتمالاً دنجن لردز را بیشتر میپسندید.
در نهایت، هر دو بازی در سطح سختی مشابهی (حدود ۳.۶) و مدت زمان یکسان (۹۰ دقیقه) قرار دارند، اما مسیرهای متفاوتی را برای رسیدن به لذت طی میکنند. دنجن پتز شاد و پرهیاهو است و هر دور آن یک داستان جدید میسازد، در حالی که دنجن لردز تاریک، محاسبهگر و پر از تنش است. اگر دنبال یک تجربه طنزآمیز و خانوادگیتر هستید، دنجن پتز انتخاب بهتری است؛ اما برای یک شب رقابتی و عمیق با دوستان حرفهای، دنجن لردز گزینه ایدهآلتری خواهد بود.