آزول: سامر پاویلیون و کالیکو هر دو بازیهای چیدمان کاشی با ظاهری دلنشین هستند، اما مسیر گیمپلیشان کاملاً از هم جدا میشود. آزول دنبالهی خوشنام مجموعهی آزول است و همچنان روی درفت کردن کاشیها از یک نمایشگاه مرکزی تمرکز دارد. شما کاشیهای رنگی را برمیدارید و روی صفحهی شخصیتان میچینید تا الگوهای خاصی را کامل کنید. اینجا خبری از ششضلعیها و گربههای بازی کالیکو نیست؛ همه چیز منظم و مربعی است و هر حرکتتان مستقیماً به امتیاز یا جریمه منجر میشود.
کالیکو اما یک بازی کاملاً متفاوت است. اینجا شما یک لحافدوز هستید که باید کاشیهای پارچهای را در یک شبکهی ششضلعی بچینید تا هم الگوهای رنگی جذاب ایجاد کنید و هم گربههای بازی را راضی نگه دارید. مکانیزم اصلی کالیکو پوشش شبکه و تطبیق رنگها و الگوهاست، در حالی که در آزول خبری از گربه و دکمه نیست و تمرکز روی برنامهریزی برای امتیازدهی پایان بازی و جلوگیری از ضرر است.
از نظر سختی، هر دو بازی در محدودهی متوسط قرار میگیرند، اما حس و حالشان فرق دارد. آزول رقابتیتر و مستقیمتر است چون میتوانید کاشیهایی را که حریف نیاز دارد از زیر دستش بردارید. کالیکو بیشتر شبیه یک پازل انفرادی آرامشبخش است که هر بازیکن در دنیای خودش غرق میشود و تعامل مستقیم کمی دارد. اگر به دنبال یک بازی رقابتی با درفت و امتیازدهی شفاف هستید، آزول انتخاب بهتری است؛ اما اگر پازلهای بصری و چالشهای شبکهای با تم گربه را ترجیح میدهید، کالیکو شما را راضی میکند.
مخاطب هدف این دو بازی هم کمی متفاوت است. آزول برای کسانی که با بازیهای درفت و چیدمان آشنا هستند عالی است و یادگیری سریعی دارد. کالیکو با وجود ظاهر سادهاش، لایههای عمیقتری از استراتژی دارد و برای گیمرهایی که از پازلهای فضایی لذت میبرند جذابتر است. در نهایت، هر دو بازی ارزش امتحان کردن را دارند، اما بسته به اینکه دنبال رقابت هستید یا آرامش، یکی را بر دیگری ترجیح خواهید داد.
