آنو ۱۸۰۰ و هالرتاو هر دو بازیهای اقتصادی سنگینی هستند که حول محور مدیریت منابع و برنامهریزی بلندمدت میچرخند، اما حس و حال کاملاً متفاوتی دارند. آنو ۱۸۰۰ اقتباسی رومیزی از بازی ویدئویی محبوب است و تمرکزش روی گسترش جزایر، تجارت و رقابت برای رسیدن به اهداف پنهان است. این بازی یک رقابت چندجانبه با تعامل مستقیمتر (مثلاً از طریق حراج و مسابقه برای ساختمانها) ارائه میدهد و برای گروههایی که عاشق رقابت فشرده و استراتژیهای متنوع هستند، جذاب است. در مقابل، هالرتاو یک بازی از اولوین روزنبرگ (طراح آگریکولا) است و حال و هوایی آرامتر و منزویتر دارد. شما بهعنوان یک دهکدهنشین، با کارتهای صنعتگر و توسعه مزرعهتان پیش میروید و خبری از حمله یا رقابت مستقیم نیست.
از نظر مکانیزمی، آنو ۱۸۰۰ به شدت به کارتها وابسته است. شما با مدیریت دست کارت و انجام قراردادها، امتیازهای پنهان جمع میکنید و در پایان بازی، کسی که بهترین ترکیب را ساخته برنده میشود. این پنهانکاری باعث میشود هر بازیکن استراتژی منحصربهفردی داشته باشد و تا لحظه آخر از نتیجه مطمئن نباشید. در هالرتاو اما خبری از امتیاز پنهان نیست. همه چیز شفاف است: شما با توکنهای برتری و رشد خودکار منابع (مثل گوسفندهایی که تکثیر میشوند) کار میکنید و امتیاز اقدامهایتان را میسنجید. سیستم قراردادها در هالرتاو بیشتر شبیه به تکمیل سفارشات است تا یک رقابت پنهان.
یکی از بزرگترین تفاوتها در مخاطب هدف است. آنو ۱۸۰۰ با زمان حدود ۲ ساعته و سختی ۳.۱۳، برای بازیکنانی مناسب است که تجربه متوسطی از بازیهای رومیزی دارند و به دنبال یک چالش رقابتی با تم تاریخی غنی هستند. هالرتاو اما با سختی ۳.۲۹ و زمان متغیر (تا ۱۴۰ دقیقه برای ۴ نفر)، یک بازی سنگینتر و عمیقتر محسوب میشود. این بازی برای علاقهمندان به آثار روزنبرگ و کسانی که از بهینهسازی و زنجیرههای پیچیده تولید لذت میبرند، طراحی شده. اگر گروهتان به دنبال یک بازی پرتنش و رقابتی با تعامل زیاد است، آنو ۱۸۰۰ انتخاب بهتری است. اما اگر میخواهید در آرامش یک دهکده بسازید و از رشد تدریجی آن لذت ببرید، هالرتاو گزینه ایدهآلی خواهد بود.
