بازی تاجوتخت و ماریا هر دو در ژانر بازیهای استراتژیک سنگین با تم تاریخی-حماسی قرار میگیرند، اما تفاوت بنیادینشان در تعداد بازیکنان و نوع تعاملات دیپلماتیک است. گیم آو ترونز برای ۳ تا ۶ نفر طراحی شده و با مکانیزم اتحادهای موقت و خیانتهای کلاسیک، فضای پرتنش و پرخون سریال را شبیهسازی میکند. در مقابل، ماریا دقیقاً برای سه بازیکن ساخته شده و جنگهای جانشینی اتریش (۱۷۴۰-۱۷۴۸) را با سه ائتلاف مجزا روایت میکند؛ هر بازیکن کنترل دو ارتش را بر عهده دارد و تعادل ظریف قدرت میان آنها رمز موفقیت است.
از نظر پیچیدگی و زمان بازی، تاجوتخت با میانگین ۲ تا ۴ ساعت، بازیکنان را مجبور به برنامهریزی بلندمدت و مدیریت همزمان چندین جبهه میکند. مکانیزم توکن برتری و اکثریت منطقهای باعث میشود هر تصمیم کوچک روی نقشه تأثیرات بزرگی بگذارد. ماریا اما با وجود زمان مشابه (حدود ۳.۵ ساعت)، ساختار منحصربهفردی دارد: بازی به سه بخش مجزا (صحنههای جنگی مختلف در نقشههای مجزا) تقسیم میشود و بازیکنان باید همزمان در جبهههای مختلف با بلوف و مذاکره پیش بروند.
حس و حال این دو بازی کاملاً متفاوت است. تاجوتخت به شدت به تعاملات بینفردی وابسته است و هر حرکت میتواند اتحادها را بشکند یا دوستیهای جدید ایجاد کند. این بازی برای گروههایی مناسب است که از مذاکره طولانی و خیانتهای حسابشده لذت میبرند. ماریا اما بیشتر به یک معمای تاریخی سهنفره شبیه است که در آن هر بازیکن باید همزمان دو نقش متفاوت را ایفا کند و با حراج و شرطبندی منابع محدودش را مدیریت نماید. ریسکپذیری و بلوف در ماریا عمیقتر است، چون هر اشتباه میتواند دو جبهه را همزمان نابود کند.
اگر به دنبال یک تجربه حماسی و پر از درگیری دیپلماتیک با گروه بزرگتر هستی، تاجوتخت انتخاب بهتری است. اما اگر به بازیهای دقیق، متعادل و تاریخی با ریسکهای حسابشده و بدون شانس زیاد علاقه داری، ماریا یک شاهکار واقعی در ژانر سهنفره محسوب میشود که هر جلسهاش مثل یک داستان متفاوت از تاریخ میماند.
